Χρηστίδου, Λιάγκας, Παπανώτας, Πετρογιάννη σε μόνιμο μαλλιοτράβημα ενώ τα νούμερα δεν ανεβαίνουν
Πώς η πρωινή ψυχαγωγία μετατράπηκε σε ρινγκ 15 ανθρώπων που αλληλοπροσβάλλονται, την ώρα που το κοινό το γυρνά στους Αταίριαστους, ψάχνοντας την ησυχία του.
Περιεχόμενα
- … και έτσι πρώτοι οι Αταίριαστοι, καλή μου ψυχαγωγία!
- Οι αρχές, οι κανόνες, ο σεβασμός, η συναδελφικότητα μιας ευγενικής δουλειάς, που κανείς δε θυμάται πια
- Όταν οι άλλοι κάνουν χαμηλά νούμερα και κουτσομπολεύονται είναι δείγμα όχι κακών συναδέλφων, αλλά κακών ανθρώπων!
- … Θλίψη η εσπέρα. Ποιο το σοφό; Ποιο το άριστο;
Ναι έχουμε ξεχάσει κι αυτά που ξέραμε και ήταν δεδομένα, όταν μπαίναμε σ΄ αυτήν την δουλειά, σε κάθε πεδίο της, τις εφημερίδες, τα περιοδικά, το ραδιόφωνο και βέβαια τη τηλεόραση. Και ναι, χωρίς καμία διάθεση να σας κάνουμε κήρυγμα, ή ως παλαιοί να παρασυρθούμε σε έναν διδακτισμό, πληκτικό και ανούσιο. Όμως, δεν καταλαβαίνουμε πια ποιες δεοντολογικές αρχές και ποιες αξίες εργασιακές και συναδελφικές επικρατούν σ’ αυτόν τον χώρο της τηλεόρασης και ειδικά της πρωινής ψυχαγωγίας, όπου 15 άνθρωποι, όλοι και όλοι, βρίζονται μεταξύ τους, αλληλο – προσβάλλονται, κατηγορούν ο ένας τον άλλον, καβγαδίζουν και απαντούν και ανταπαντούν ο ένας στον άλλον, διαλέγοντας λέξεις και πράγματα να πουν, που θα πληγώσουν όσο πιο πολύ γινεται. Τι καιροί, τι ήθη είναι όλα αυτά! Και όλο αυτό, το «ξεκατίνιασμα» -με το συμπάθιο!- να πούμε, ότι πούλαγε κιόλας, δεν θα συμφωνούσαμε να συμβαίνει, βέβαια, αλλά θα κατανοούσαμε κάπως τα κίνητρα! Αμ δε!
… και έτσι πρώτοι οι Αταίριαστοι, καλή μου ψυχαγωγία!
Ο Παπανώτας από το «Happy Day» του Alpha, την λέει στη Πετρογιάννη από το «Πρωινό» στον ΑΝΤ1, η όποια θα κάνει μηνύσεις και όλο αυτό παίζεται στην εκπομπή της, ενώ οι άνθρωποι της Σίσσυς Χρηστίδου στο «Χαμογέλα και Πάλι» του Mega, επεμβαίνουν και σχολιάζουν τον Παπανώτα, αλλά και την εκπομπή της Πετρογιάννη με τους συναδέλφους της, που δεν την στηρίζουν, πιστεύουν. Ο Παπανώτας απάντα και στο «Χαμογέλα και πάλι» και στην Πετρογιάννη και σε όλο το «Πρωινό». Οι της Χρηστίδου ανταπαντούν, αλλά και ο Λιάγκας και η εκπομπή του, απαντά σ’ αυτούς, τονίζοντας δε με την χαρακτηριστική του, πάντα κομψότητα πως «αχ Θεέ μου, η βλακεία είναι ανίκητη. Υπάρχουν 2-3 βλάκες στην τηλεόραση, ξέρουν αυτοί ποιοι είναι»! Και αυτοί ξέρουν αλλά και ο κύριος Λιάγκας, που παίζει την Mensa στα δάχτυλα και αξιολογεί όλα τα τεστ νοημοσύνης και το Wechsler και το Stanford-Binet και το Cattell και το FRT!
Μέσα σε όλα αυτά ακούμε -όχι από τον Λιάγκα, δεν φταίει για όλα αυτός πια! – για το πώς μπήκε μια συνάδελφος στη δουλειά, με κάποια γνωριμία και πως «όλοι στον χώρο γνωρίζουν τη στενή φιλία της με την κόρη της τότε εργοδοσίας του Alpha», μειώνοντας την επαγγελματική της αξία και συνδέοντας την καριέρα της αποκλειστικά με «μέσον» και γνωριμίες, λες και οι άλλοι όλοι μπήκαμε με εξετάσεις στον ΑΣΕΠ! Ακούγονται, ακόμη, φράσεις όπως «ας βγάλουν τον σκασμό», ή «σ αυτό το πάνελ γινεται ανθρωποφαγία» και πως «όλοι μισιούνται».
Κάπου εκεί, έρχεται το θέμα με τις τηλεθεάσεις των άλλων (όταν όλη η ψυχαγωγία δεν σκίζει κι ακριβώς) και ακούγεται πως «στο Στούντιο 4 χθες έκαναν σε τέταρτο 0.6, δεν τους βλέπει κανείς» και πως «πρέπει όλοι να κρίνονται»! Και ο Λιάγκας λέει πως «παιδιά, είπαμε να κάνουμε κριτική και να μισούμε τους απέναντι. Άλλοι, όχι εμείς, εμείς δεν μισούμε κανέναν και δεν ασχολούμαστε». Και η Σίσσυ λέει πως «κόσμος κρίνει το πώς μιλάς στον αέρα ή τις λέξεις που χρησιμοποιείς και τον σεβασμό που δείχνεις στους συναδέλφους σου». Πράγματι! Και κάπως έτσι, οι Αταίριαστοι του ΣΚΑΪ, περνάνε συχνά πρώτοι και στη χειρότερη είναι δεύτεροι!
Διαβάστε επίσης
Οι αρχές, οι κανόνες, ο σεβασμός, η συναδελφικότητα μιας ευγενικής δουλειάς, που κανείς δε θυμάται πια
Μιλώντας λοιπόν, για σεβασμό και δεοντολογία, μας μάθαιναν οι μεγαλύτεροι και σπουδαίοι και στη δική μου περίπτωση, η Μαλβίνα, ο Λυκούργος Κομίνης, η Τέα Βασιλειάδου, ο Ανδρέας ο Πετσίνης, ο Χάρης ο Ξύδης, που θεωρώ δασκάλους μου, με αυστηρότητας κάποιους κανόνες. Μας έλεγαν πως η συναδελφικότητα βασίζεται πρωτίστως στην αλληλεγγύη και την ασφάλεια στο πεδίο του ρεπορτάζ. Σε επικίνδυνες ή δύσκολες συνθήκες, οι δημοσιογράφοι και οι τεχνικοί όλοι, λειτουργούν σαν μια ομάδα, προστατεύοντας τη σωματική ακεραιότητα των συναδέλφων τους και προσφέροντας βοήθεια. Παράλληλα, στη δουλειά αυτή υπάρχει ευγενής άμιλλα, που επιβάλλει τον απόλυτο σεβασμό στην πατρότητα του ρεπορτάζ, πράγμα που σημαίνει ότι η αναπαραγωγή μιας αποκλειστικής είδησης απαιτεί τη σαφή αναφορά στο ανταγωνιστικό μέσο που τη μετέδωσε. Στην καθημερινή πρακτική, οι εργαζόμενοι αποφεύγουν τα «χτυπήματα κάτω από τη ζώνη», όπως το εσκεμμένο σαμποτάζ στα πλάνα και τις ερωτήσεις των άλλων κατά τη διάρκεια των δηλώσεων, αλλά και την ειρωνική ή μειωτική κριτική μέσα από τον αέρα. Τέλος, οι αρχές αυτές συμπληρώνονται από τη συναδελφική εχεμύθεια, καθώς θεωρείται αντισυναδελφικό να διαρρέουν εσωτερικά επιχειρησιακά μυστικά ή προσωπικές εξομολογήσεις που μοιράστηκαν εργαζόμενοι διαφορετικών σταθμών λόγω των φιλικών τους σχέσεων.
Στην τηλεόραση, όπου η πίεση του χρόνου και ο ανταγωνισμός είναι τεράστιοι, ο σεβασμός κρίνεται από το πώς απευθύνεσαι στον άλλον, χωρίς ειρωνεία, απαξίωση ή φωνές που σκοπεύουν να τον μειώσουν. Κρίνεται επίσης από το πώς εκφράζεσαι, επιλέγοντας να αντικρούσεις με επιχειρήματα τη θέση ή το ρεπορτάζ του και όχι να επιτεθείς στην προσωπικότητά του. Ακόμα και στη βαθύτερη διαφωνία, ο χαρακτηρισμός του συναδέλφου είτε είναι παρών στο πλατό, είτε εργάζεται σε ανταγωνιστικό κανάλι πρέπει να μένει αυστηρά εντός των ορίων της ευγένειας, χωρίς προσωπικές προσβολές, μειωτικά σχόλια ή δημόσιο διασυρμό στον αέρα. Στην πράξη, ο σεβασμός δεν σημαίνει ότι πρέπει να συμφωνούμε σε όλα, αλλά ότι εγγυάται το δικαίωμα του καθενός να κάνει τη δουλειά του και να εκφέρει άποψη με ασφάλεια, χωρίς τον φόβο της προσωπικής εξόντωσης ή της επαγγελματικής υπονόμευσης.
Όταν οι άλλοι κάνουν χαμηλά νούμερα και κουτσομπολεύονται είναι δείγμα όχι κακών συναδέλφων, αλλά κακών ανθρώπων!
Και όταν ένας συνάδελφος βιώνει μια επαγγελματική κάμψη, όπως η χαμηλή τηλεθέαση, μια αποτυχία ή η απώλεια της δουλειάς του, ο σεβασμός και η συναδελφικότητα κρίνονται από την αποφυγή του κανιβαλισμού και την επίδειξη έμπρακτης αλληλεγγύης. Η δημόσια κριτική, η ειρωνεία ή η χαιρεκακία, η κακεντρέχεια, η ικανοποίηση για τα χαμηλά νούμερα τηλεθέασης ενός συναδέλφου παραβιάζουν κάθε αρχή δεοντολογίας. Τα νούμερα είναι ευμετάβλητα και η αποτυχία είναι μέρος αυτού του επαγγέλματος. Όταν ένας συνάδελφος μένει χωρίς δουλειά ή κόβεται η εκπομπή του, το να γίνεται το θέμα αυτό αντικείμενο σχολιασμού, κουτσομπολιού ή τηλεοπτικού ρεπορτάζ από άλλα πάνελ με σκοπό την τηλεθέαση αποτελεί δείγμα όχι, απλώς, κακών συναδέλφων, αλλά κακών, μικρόψυχών ανθρώπων!
Ο καλός επαγγελματίας, θα σηκώσει το τηλέφωνο ιδιωτικά για να προσφέρει συμπαράσταση, να προτείνει εναλλακτικές ή να βοηθήσει στη δικτύωση για την εύρεση νέας εργασίας, αντί να απομακρυνθεί επειδή ο άλλος έχασε τη δύναμή του και την άκρες του. Οφείλεται ακόμη ο σεβασμός στην ιστορία και την αξία κάθε επαγγελματία, που δεν εκμηδενίζεται από μία κακή σεζόν ή μια απόλυση. Ο τροχός γυρίζει γρήγορα. Ο τρόπος που φέρεσαι σε κάποιον που αποτυγχάνει σήμερα, δείχνει τον πολιτισμό του χώρου και καθορίζει το πώς θα σου φερθούν αύριο στη δική σου δύσκολη στιγμή.
Διαβάστε επίσης
… Θλίψη η εσπέρα. Ποιο το σοφό; Ποιο το άριστο;
Αυτά, μαθαίναμε, εμείς οι παλαιοί, ως αρχές και κανόνες μιας δουλειάς ευγενικής, που θέλει να φωτίσει σκοτάδια, να πει αλήθειες, να είναι με τον αδικημένο, το θύμα, τον ανίσχυρο, εκείνον που δεν έχει φωνή να ακουστεί! Στόχος της δουλειάς της δημόσιας γραφής, σε όποιο πεδίο και αν εκφράζεται ήταν πάντα να ελέγχει τους δυνατούς και να υπερασπίζεται εκείνους που βρίσκονται στο περιθώριο, αναδεικνύοντας την αλήθεια με αξιοπρέπεια, ήθος και κυρίως, με σεβασμό στον άνθρωπο, είτε αυτός είναι ο τηλεθεατής είτε ο συνάδελφος στο διπλανό πλατό!
«Κι εγώ μακαρίζω εκείνον που κάθε ημέρα χαίρεται τη ζωή του. Θλίψη η εσπέρα. Ποιο το σοφό; Ποιο το άριστο;» λέει ο Ευριπίδης στις Βάκχες για όταν το φως του κόσμου σβήνει και βασιλείς καταλαβαίνουν πως αναλώθηκαν σε εχθρότητες, αλαζονεία και το κυνήγι μάταιων ικανοποιήσεων. Θλίψη η εσπέρα, λοιπόν, αλλά στη δική μας περίπτωση, είναι σκέτο λύπη το ότι τα ολοφώτιστα πλατό, αφήνονται στο σκοτάδι τους…
Διαβάστε επίσης
