Τι να δω απόψε: Μια απ’ τις πιο ρομαντικές ταινίες του σύγχρονου σινεμά
Μισέλ Γουίλιαμς και Ράιαν Γκόσλινγκ τα δίνουν όλα στο ανεξάρτητο ρομαντικό δράμα που βλέπουμε στο Ertflix.
Το μακρινό 1998, ένας 23χρονος Αμερικανός γυρίζει την πρώτη του ταινία και πηγαίνει με αυτήν στο φεστιβάλ Σάντανς. Ο λόγος για τον Ντέρεκ Σίανφρανς και το «Brother Tied», ένα home-made θρίλερ που σχεδόν δεν ακούστηκε. Το ίδιο δεν θα ισχύσει (δικαίως) για τη δεύτερη ταινία του δημιουργού, το άψογο «Blue Valentine» που έγραψε και σκηνοθέτησε δώδεκα χρόνια μετά το ντεμπούτο του, το 2010, αλλά ούτε και για το «Στο Τέλος του Δρόμου» («The Place Beyond the Pines») που ακολούθησε δυο χρόνια αργότερα.
Κάνοντας πρεμιέρα επίσης στο Σάντανς αλλά και με συμμετοχή στο διαγωνιστικό τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα του φεστιβάλ Κανών, το «Blue Valentine» φέρνει τους εξαιρετικούς Ράιαν Γκόσλινγκ και Μισέλ Γουίλιαμς σε πρώτο πλάνο (οι δυο τους «κουβαλάνε» όλη την ταινία) και χωρίζεται σε δύο χρόνους για να αφηγηθεί με ισόποση σπαρακτική ειλικρίνεια δυο φάσεις μιας σχέσης: το πριν και το μετά (και το κάνει καλύτερα από την «Ιστορία Γάμου»).
Η υπόθεση
Ο Ντιν και η Σίντι είναι παντρεμένοι και έχουν ένα παιδί. Τους γνωρίζουμε στο τώρα, κουρασμένους και αποστασιοποιημένους τον έναν από την άλλη. Εκείνος δουλεύει λίγες ώρες, τις περισσότερες εκ των οποίων είναι πιωμένος, και εκείνη είναι νοσοκόμα. Μετά από χρόνια μαζί, η σχέση τους βρίσκεται υπό διάλυση, και η αφήγηση τρέχει πίσω στο χρόνο για να μας δείξει πως έφτασε ως εκεί αλλά και πως ξεκίνησε.
Γνώμη μας
Οφείλουμε να προετοιμάσουμε τους φαν του happy end και των rom-coms, πως το «Blue Valentine» δεν προβλέπεται να ικανοποιήσει τα γούστα τους, παρότι πρόκειται για μια ταινία με βαθιά ρομαντικά στοιχεία, η οποία όμως δεν περιορίζεται σε αυτά. Αντιθέτως, ο Σίανφρανς τολμά να δείξει αυτό που πολύ συχνά συμβαίνει στους κάποτε ερωτευμένους με το πέρασμα του χρόνου. To ακατέργαστο φιλμ αντλεί τόσο από τον ρομαντισμό όσο και από τον ρεαλισμό, εξυμνώντας τον έρωτα από τη μία και υπενθυμίζοντας το νομοτελειακό τέλος του από την άλλη, χωρίς το ένα να ακυρώνει το άλλο. Αυτή η σπαρακτική αποτύπωση, η έντονη και μαεστρικά δοσμένη αντίφαση μεταξύ των δύο χρόνων, το ταιριαστό soundtrack (αν δεν έχετε ακούσει Grizzly Bear δώστε τους μια ευκαιρία) αλλά και η απόλυτα οργανική χημεία μεταξύ των πρωταγωνιστών, συνθέτουν ένα από τα πλέον αγαπημένα (και εύκολα διαχρονικά) ρομαντικά φιλμ του σύγχρονου ανεξάρτητου σινεμά.
