Τι να δω απόψε: Μία από τις καλύτερες αμερικανικές ταινίες των ’70s

Ως γνωστόν, η δεκαετία του ’70 στο αμερικανικό σινεμά ενδεχομένως να είναι και μία από τις καλύτερες στην ιστορία του κινηματογράφου. Εκείνη την εποχή στις ΗΠΑ έβγαιναν τα αριστουργήματα το ένα μετά το άλλο, όχι μόνο εξαιτίας της ανάδειξης του λεγόμενου Νέου Χόλιγουντ (Σκορσέζε, Κόπολα, Σπίλμπεργκ κ.λπ.), αλλά και γιατί βετεράνοι σκηνοθέτες συνέχιζαν να σκαρφίζονται καθηλωτικές ιστορίες. Όπως ο δύο φορές βραβευμένος με Όσκαρ Τζον Χιούστον («Chinatown», «Το Γεράκι της Μάλτας») με την υποβλητική «Βρώμικη Πόλη» (1972).

Στο κοινωνικό δράμα που πρωταγωνιστούν ο Στέισι Κιτς και ο Τζεφ Μπρίτζες στην αρχή της καριέρας του, οι ηθοποιοί υποδύονται δύο επαγγελματίες πυγμάχους που βρίσκονται σε εκ διαμέτρου αντίθετες φάσεις ζωής. Ο μεν χαρακτήρας του Κιτς, ο Μπίλι, παλεύει με τον εθισμό του στο αλκοόλ και τη συνειδητοποίηση πως πλέον δεν αντέχει να βρίσκεται στο ριγνκ, ο δε ρόλος του Μπρίτζες, ο Έρνι, είναι νέος, ταλαντούχος και έχει όλο το μέλλον δικό του. Με άλλα λόγια, ο Μπίλι βλέπει στην προοπτική του Μπίλι την ελπίδα να εκπληρωθούν όλα όσα εκείνος δεν κατάφερε και να ικανοποιήσει ακόρεστα απωθημένα που τα κυριολεκτικά χτυπήματα της ζωής του δημιούργησαν. Ωστόσο, η προπονητική σχέση τους βρίσκει σε τέλμα και οι μποξέρ καλούνται να συμφιλιωθούν με την αμείλικτη πραγματικότητα της ζωής.

Ευφυώς ο Χιούστον αφουγκράζεται την αντρική μοναξιά και την αστική αποξένωση υπό ένα ταξικό πρίσμα, αναδεικνύοντας την παρουσία στο ρίνγκ ως αφορμή για διαφυγή από μια βάναυση και αμείλκτα αδιέξοδη ρουτίνα. Το βλέμμα του Κιτς «κουβαλά» ακριβώς αυτή τη θλίψη, την ώρα που Μπρίτζες αποδεικνύεται φτιαγμένος για να παίξει αυτό το ρόλο. Όπως επίσης και η Σούσαν Ταϊρέλ η οποία, μάλιστα, διεκδίκησε Όσκαρ για την ερμηνεία της. Εκείνο, όμως, που απογειώνει τη «Βρώμικη Πόλη» είναι το σπουδαίας σύλληψης φινάλε, ένα από τα καλύτερα που έχουμε δει στη μεγάλη οθόνη.

Δείτε τη «Βρώμικη Πόλη» στο Ertflix.