Τι να δω απόψε: Το γοτθικό ρομάντζο του Κόπολα

Είναι άπειρες οι ταινίες που έχουν βασιστεί στον χαρακτήρα του Κόμη Δράκουλα, του πρωταγωνιστή του Ιρλανδού Μπραμ Στρόκερ, τον οποίο σύστησε με το γοτθικό μυθιστόρημά του «Δράκουλας» το 1897. Ένα βιβλίο-τομή για το λογοτεχνικό «βαμπιρικό» υποείδος αλλά και για την βρετανική λογοτεχνία εν γένει, ο πασίγνωστος χαρακτήρας του έχει εμπνεύσει εκατοντάδες δημιουργούς του κινηματογράφου και της τηλεόρασης ανά τα χρόνια. Ένας από αυτούς είναι και ο μάστερ Φράνσις Φορντ Κόπολα («Ο Νονός», «Αποκάλυψη Τώρα»), ο οποίος πιάνει το κείμενο του Στρόκερ και καταθέτει το 1993 ένα σινεματικό ρομάντζο που ξεχώρισε για την αισθητική και την προσέγγισή του. Με πρωταγωνιστές τον πολύπειρο Γκάρι Όλντμαν και την γκόθικ πριγκίπισσα του 90s Χόλιγουντ, την αντισυμβατική Γουινόνα Ράιντερ, ο Κόπολα μας χαρίζει μια ατμοσφαιρική εκδοχή της πρωτότυπης ιστορίας, επικεντρωμένος περισσότερο στο ρομαντικό στοιχείο της.

Η υπόθεση

Μετά την αυτοκτονία της αγαπημένης γυναίκας του, ένας Κόμης από την Τρανσυλβανία αποτάσσει τον Θεό και δεσμεύεται να δικαιώσει τη χαμένη του αγάπη. Μεταμορφώνεται σε βρικόλακας και υπόσχεται να σπείρει σκοτάδι και πόνο στην ανθρωπότητα. Μέχρι που ξαναερωτεύεται. Στο πρόσωπο της παντρεμένης Μίνα Μάρεϊ, γυναίκας του Βρετανού δικηγόρου Τζόναθαν Χάρκερ, θα δει τον μεγάλο του έρωτα και θα προσπαθήσει έτσι να την κερδίσει. Παράλληλα, ο επιστήμονας Βαν Χέλσιγκ συντάσσει μια ομάδα για να σταματήσει τον σκοτεινό Κόμη.

Γνώμη μας

Όλντμαν και Ράιντερ ταιριάζουν απόλυτα στους ρόλους τους ως παρείσακτοι ερωτευμένοι, αφού οι ίδιοι οι ηθοποιοί έχουν καταφέρει να χαράξουν τη δική τους μη αναμενόμενη πορεία σε έναν χώρο που απαιτεί (ας μη γελιόμαστε) κομφορμισμό. Ο Άντονι Χόπκινς είναι συνεπώς εξαιρετικός στον ρόλο του Βαν Χέλσινγκ, ενώ ο Κιάνου Ριβς δεν κατάφερε να κερδίσει κριτικούς και θεατές. Παρ’ όλα αυτά, η ταινία δεν αποτυγχάνει να εντυπωσιάσει με βασικά τεχνικά και αισθητικά στοιχεία, τρία εκ των οποίων βραβεύτηκαν με Όσκαρ: κοστούμια (με την υπογραφή της Ιαπωνέζας Έικο Ισιόκα), μέικ απ και επεξεργασία ήχου. Όσον αφορά το περιεχόμενο, ο Κόπολα αποδίδει συμβολικά και εξαιρετικά πετυχημένα την έννοια του «άλλου», του ξένου που εισέρχεται στην «αυτοκρατορία» και απειλεί να την «μολύνει». Κυρίως όμως, αγγίζει μια ρομαντική φλέβα καθώς αφηγείται μια ιστορία δύσκολης αγάπης, στο επίκεντρο της οποίας στέκεται ο πανανθρώπινος αγώνας για την κατάκτηση του αισθήματος του ανήκειν.