Zapping 2026: Οδηγός επιβίωσης για τη νέα τηλεοπτική σεζόν
Τι μπαίνει στο Watchlist, τι πάει Skip, τι περιμένω με αγωνία και ποιοι θα μου λείψουν.
Ναι, ναι! Από Αύγουστο-χειμώνα γράφουμε τέτοιες εποχές, αλλά και κάθε Φλεβάρη, που θα φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει, και μη το κουράζουμε τώρα να βρούμε προλόγους. Πάμε με τα σύντομα και κοινότοπα.
Το ζητούμενο θέμα εκ της διευθύνσεως είναι για τη νέα τηλεοπτική σεζόν 2026-2027: από τις περισσότερες από 50 εκπομπές των πανελλαδικών καναλιών και τις 26 σειρές μυθοπλασίας, εγώ προσωπικά, αν και παρακολουθώ μανικά και εξαρτημένα Netflix και HBO, αλλά έχω και μια δουλειά περί τα τηλεοπτικά να κάνω —και γι’ αυτό να στρωθώ και να ξεστραβωθώ να την κάνω, αν θέλω να πληρωθώ και αυτόν τον μήνα (θέλω!)—, τι ανυπομονώ να δω, τι θα δω υποχρεωτικά, τι θα αποφύγω και ποιοι θα μου λείψουν.
Για το τελευταίο τα στήλωσα εντελώς και δήλωσα πλήρη και παγερή αδιαφορία και δε μου λείπει τίποτα, παρά μόνο τα φρυγαδέλια από τη θρυλική ταβέρνα Το Τζάκι, λίγο πιο κει, απ’ την πλατεία Παπαστράτου.
Το δέχτηκαν με κατανόηση, δε μπορώ να πω, και αφού ξέφυγε κάνα τέταρτο η συζήτηση για το αν έχει και η Αθήνα φρυγαδέλι και πώς ξεχωρίζει το καλό, καθώς και πόση χοληστερίνη και χοληστερόλη έχει ανά μπουκιά (πολύ, αλλά δε βαριέσαι), το αφήσαμε, αφού τι να με κάνουν; Να με πάρουν με τις πέτρες για να γράψω με το ζόρι;
Και έτσι γλίτωσα κι εγώ καμιά 400 λέξεις, που γράφω και πολύ συνήθως, αν και αργώ να ξεκινήσω και πάντα κάνω ότι το σκέφτομαι —ψέματα! Χαζά κοιτάω το screensaver, που ’χει φωτογραφίες μου από όταν ήμουν 22 ετών, και μελαγχολώ συντηρητικά!
Μετά από όλα αυτά, τα πλήρως άσχετα με το θέμα που μου εζητήθη, διευκρινίζω πως, λίγο ή πολύ, όλα θα τα δω από επαγγελματική διαστροφή και επειδή, ναι, θέλω να συνεχίσω να πληρώνομαι και τους επόμενους μήνες!
Τι δεν θα ήθελα, όμως, καθόλου να ζήσω για πολύ και, αν μπορούσα, θα απέφευγα, αν δεν πρέπει να μιλάμε χωρίς να δούμε και όλα αυτά; Τα παρακάτω:
Από μένα είναι Skip
Για 5η συνεχόμενη χρονιά συνεχίζουν στην ΕΡΤ1 και για 5η συνεχόμενη χρονιά θα αποφύγω και το ζάπινγκ ακόμα για το «Πρωίαν σε είδον», με τους Σεργουλόπουλο και Μελιτά!
Και συμπαθείς μου είναι και συμφωνώ μαζί τους στα political correct, αλλά να δούμε μια εκπομπή είπαμε, όχι να μας κάνουν συνεχώς σεμινάρια δικαιωματισμού και κοινωνικής ευαισθησίας!
Και πώς τα καταφέρνουν, ακόμα και ένα εμπνευσμένο, χαρούμενο πλάσμα, σαν τη TikToker-ηθοποιό Δήμητρα Δερζέκου, που δημιουργεί με την περσόνα της ολόφωτης Αλίκης Βουγιουκλάκη, να την κάνουν να φαίνεται συγκαταβατικά ευχάριστη και όχι απολαυστική, μόνο οι ίδιοι ξέρουν.
Δεν θα δω φέτος καθόλου «Καλύτερα Δεν Γίνεται» και Γερμανού, αν και είναι μία από τις τρεις, κατ’ εμέ, καλύτερες παρουσιάστριες της εποχής, διότι, καταρχήν, έφυγε από εκεί ο συμπαθέστατός μου ιδεολογικά Άγγελος Βουράκης και επειδή τα πλάνα της αγαπημένης Ναταλίας είναι τόσο φωτεινά και, επειδή βασανίζομαι από Dry Eye Syndrome, ο κερατοειδής μου δεν αντέχει τόσο φως μαζεμένο!
Α! Επίσης, για ελάχιστα δευτερόλεπτα, κάποτε, είδα τον Γιώργο Σιαδήμα στην εκπομπή με τον πρωτότυπο τίτλο —και πού τα βρίσκουν οι άτιμοι— «Newsroom» στην ΕΡΤNews, που κάνει έως και 3% στο πολύ τσακίρ κέφι, και συλλογίστηκα: γιατί το κάνω αυτό στον εαυτό μου; Γιατί δε μ’ αγάπησα ποτέ;
Τι να λέει άραγε για την περίπτωσή μου η Λακανική Ψυχανάλυση, αλλά και η Ψυχαναλυτική Σχολή των Αντικειμενοτρόπων Σχέσεων, με τις κυρίαρχες προσεγγίσεις της Μέλανι Κλάιν;
Θα δω γιατί πρέπει!
Θα δω γιατί έχουν κάνει ήδη θόρυβο και να ’χω κι εγώ αποψούλα, οπωσδήποτε Καραβάτου και Φερεντίνο στο «Στούντιο 4» και με πολύ καλή διάθεση, παρά το ότι Νάνσυ και Θανάσης δεν είναι, τους οποίους στον ΣΚΑΪ δεν θα χάσουμε με τίποτα και καμία μέρα και ώρα.
Και επίσης είμαι μεγάλη fan Καραβάτου όταν συγκινείται κάθε δεκάλεπτο, ακόμα και που θα μας αποχωριστεί για διαφημίσεις, αλλά και όταν γυρνάει από διαφημίσεις γιατί της λείψαμε!
Θα δω Σίσσυ Χρηστίδου, γιατί αγαπώ Συρίγο και θέλω να πάει καλά η ομάδα της εκπομπής «Χαμογέλα και Πάλι!» στο καθημερινό της στοίχημα.
Θα δω «The Voice», αν και έχω βαρεθεί απίστευτα όλα αυτά τα τάλεντ σόου, με τους νικητές που ξεχνάμε αμέσως, που κερδίζουν πάντα λαϊκού ρεπερτορίου αγόρια, που κάνουν τα ίδια αστεία οι κριτές, για να δω όμως τον Γιώργο Λιανό να τα καταφέρνει, αλλά και να αποφασίσω πόσο πολύ ή πάρα πολύ μου λείπει ο Καπουτζίδης.
Θα δω ό,τι κι αν κάνει η Φαίη Σκορδά στον ΑΝΤ1, για να μάθω επιτέλους τι θα κάνει και όχι πώς, που καλά υποθέτω.
Οπωσδήποτε θα παρακολουθήσω Κατερίνα Καινούργιου, γιατί μ’ αρέσει που όλα είναι ροζ στην εκπομπή και στη διάθεσή της και χαρούμενα και μου φτιάχνει τη διάθεση. Και μ’ αρέσει η Δάφνη Μπόκοτα, αλλά και η Πολυκάρπου όταν λέει τσαχπίνικα τα πονηρά της.
Θα παρακολουθήσω τουλάχιστον για καμιά βδομάδα, σπαστά βέβαια, όχι και όλο μαζί μαζεμένο, και δεν ξέρω τι αντιδράσεις θα ’χει ο ευαίσθητος με τα χρόνια οργανισμός μου, «Καλημέρα Ελλάδα», που, μετά τον Παπαδάκη, δεν μπορώ να προφέρω τον τίτλο και με δυσκολία τον γράφω, με τους Άκη Παυλόπουλο και Βασίλη Χιώτη να κάνουν τους ευχάριστους.
Βεβαίως και θα δω στα πεταχτά Σία Κοσιώνη να σχολιάζει δίπλα στον Νίκο Χατζηνικολάου, που γενικώς παρακολουθώ μόνο συγκεντρωμένα και σέβομαι πολύ στο δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1, για να δω πώς και αν λειτουργεί σε τηλεθέαση αυτή η πολύκροτη και θριαμβική μεταγραφή.
Οπωσδήποτε θα παρακολουθήσω στο γρήγορο και το «Δύο Μαύρα Πουκάμισα», για να δω τον Μπισμπίκη μεστωμένο μοιραίο εραστή, που κερδίζει το κορίτσι από τον Μυριαγκό. Πού πας, ρε Καποδίστρια, με τις μαζούρκες και τις καντρίλιες, να τη βγεις στον περπατημένο σε τόσα σίριαλ και ζεϊμπέκικα;
Δεν χάνω με τίποτα!
Δεν βλέπω την ώρα να αρχίσει η 32η χρονιά του «Φως Στο Τούνελ», με το πρότυπο στη δουλειά, την αμεσότητα, την ανθρωπιά, την ενσυναίσθηση, την αφοσίωση, Αγγελική Νικολούλη.
Έως χαρακιές στους τοίχους τραβάω και άντε να ξεκινήσει!
Στις εμβληματικές κυρίες της τηλεόρασης δεν μπορώ να μη δω, με αγωνία σχεδόν, την εκπομπή «Πρώτος Καφές με τη Ζήνα» της Κουτσελίνη και την πρόταση που έχει στήσει σαν δόκανο για την τηλεθέαση.
Αδημονώ να δω και Λιάγκα, με τον Ουγγαρέζο μαζί του, διότι, έτσι και δεν κάτσουν καλά τα νούμερα, θα έχει πολύ ενδιαφέρον πώς θα αντιδράσουν και τι θα δουν τα μάτια μας!
Προσωπικά, δεν χάνω ποτέ και τους περιμένω να αρχίσουν, τώρα στις 24 του μήνα, τον Μάνο Νιφλή και τον Γιάννη Κολοκυθά στο Open και στο «Ώρα Ελλάδος», γιατί είναι σαν να κάνουμε παρέα και να παίρνουμε κουράγιο από φίλους, ακόμα και στη hardcore ειδησεογραφία.
Τέλος, και εντελώς ιδιοτελώς, δε μπορώ εγώ να το βλέπω εκείνη τη στιγμή, αλλά εσείς μη και χάσετε το «Μια Ελλάδα Παρέα» με την Ιωάννα Μαλέσκου, στο Open επίσης, που ετοιμάζει ψυχαγωγία με αξιοπρέπεια, χιούμορ και σύγχρονη τηλεοπτική θεματολογία.
Σεμνά και ταπεινά το λέω, αλλά επειδή είμαι κι εγώ σ’ αυτή την ομάδα, μη μας χάσετε κανένα Σαββατοκύριακο, στις 10 με 1, το καλό που σας θέλω…
