Αλεξανδρούπολη, Rafale, Meteor, F35, Κογκρέσο, F16 Viper, NATO λέξεις που προκαλούν πονοκέφαλο στον Ερντογάν
Η τέλεια καταιγίδα σχηματίζεται στις σχέσεις με την Τουρκία για μια σειρά γεγονότων που κορυφώνονται αυτό το καλοκαίρι
Ένα πολύ θερμό καλοκαίρι προμηνύεται με την Τουρκία για μια σειρά γεγονότων που φαινομενικά είναι άσχετα μεταξύ τους, αλλά αλληλοσυμπληρώνονται και οδηγούν για πρώτη φορά την Τουρκία να αισθάνεται και να είναι στην πραγματικότητα σε μειονεκτική θέση απέναντι στην χώρα μας .
Ας ξεκινήσουμε μία καταγραφή των σημαντικότερων.
Αλεξανδρούπολη – Πόλεμος στην Ουκρανία – ενεργειακή διάδρομοι.
Η Αλεξανδρούπολη τα τελευταία χρόνια μεταμορφώθηκε από μία όμορφη παραλιακή πόλη της Βορείου Ελλάδος χωρίς καμία σημασία για την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, μέσα σε λίγα το σημείο αναφοράς για δύο από τα σημαντικά ζητήματα αυτή την στιγμή στην Ευρώπη. Πρώτον η Αλεξανδρούπολη μετατρέπεται στη κύρια θαλάσσια είσοδο για τους Νατοϊκούς σχεδιασμούς όσον αφορά την Ανατολική Ευρώπη και την Ουκρανία σε στρατεύματα και υλικά παρακάμπτοντας τα στενά του Βοσπόρου και αποδυναμώνοντας ένα από τα πιο ισχυρά γεωπολιτικά ατού της Τουρκίας, αυτό του ελέγχου των Στενών για την είσοδο και έξοδο προς την Μαύρη Θάλασσα . Ο ίδιος ο Ερντογάν μάλιστα για να τονίσει την σημασία της πρόσβασης στην Μαύρη Θάλασσα ανακοίνωσε προ 2 ετών ένα φαραωνικό σχέδιο δισεκατομμυρίων δολαρίων για την δημιουργία μίας νέας διώρυγας στο ευρωπαϊκό κομμάτι της Ανατολικής Θράκης λίγες δεκάδες χιλιόμετρα δυτικά της Κωνσταντινούπολης ( με αραβικά κεφάλαια ). Αυτή θα του εξασφάλιζει μεγαλύτερη δυνατότητα διακίνησης πλοίων αλλά και τον απόλυτο έλεγχο της ναυσιπλοΐας γιατί η νέα διώρυγα δεν θα αποτελούσε μέρος των διεθνών συμφωνιών που έχει υπογράψει η Τουρκία κατά το παρελθόν και την δεσμεύει αρκετά στον τρόπο λειτουργίας όπως στον Βόσπορο. Τώρα όμως η δυναμική της Αλεξανδρούπολης του αφαιρεί ένα μεγάλο χαρτί γεωπολιτικής ισχύος.
Δεύτερον ρόλος της Αλεξανδρούπολης άλλαξε άρδην μετά την έναρξη του πολέμου στη Ουκρανία όσον αφορά την ενεργειακή απεξάρτηση της Νότιας και Ανατολικής Ευρώπης από το Ρωσικό φυσικό αέριο. Ενώ το αρχικό σχέδιο της δημιουργίας σταθμού LNG στα ανοιχτά του λιμανιού της πόλης αφορούσε κυρίως τις αγορές της Ελλάδας, Βουλγαρίας και συμπληρωματικά της Βόρειας Μακεδονίας, τώρα εντάσσεται στους κύριους σχεδιασμούς της ΕΕ για την πλήρη απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο και αναμένεται να είναι η πύλη για LNG για όλη την Νότια – Ανατολική Ευρώπη. Αυτό σε συνδυασμό με την επανεμφάνιση του αγωγού EAST MED αποδυναμώνει τον σχεδιασμό της Τουρκίας ως την κύρια χώρα διοχέτευσης φυσικού αερίου από την Μέση Ανατολή ( βλέπε Ισραήλ ) και Αζερμπαϊτζάν προς την Ευρώπη.
NATO – Κογκρέσο – F16 VIPER
Ο ωμός εκβιασμός μπροστά στους έκπληκτους συμμάχους στην σύνοδο του ΝΑΤΟ για την εισδοχή της Σουηδίας και Φινλανδίας εν μέσω του πολέμου στην Ουκρανία που είχε το χαρακτήρα του επείγοντος έδειξε και στους πιο δύσπιστους ότι η Τουρκία βαδίζει προς την αντίθετη κατεύθυνση από ότι η υπόλοιπη Δύση. Το παζάρι και οι λεονταρισμοί απέναντι στις 2 υποψήφιες χώρες που γίνεται για το εσωτερικό υπερσυντηρητικό ισλαμικό κομμάτι της Τουρκικής κοινωνίας που είναι και η δεξαμενή ψηφοφόρων του Ερντογάν που τους χάνει λόγω οικονομικής κρίσης, δείχνει ότι ο Ερντογάν θα τραβήξει στα άκρα κάθε απόφαση που θα έχει λόγο η Τουρκία για να ικανοποιήσει τις δικές του πολιτικές. Αυτό όμως δείχνει πλέον σε όλη την Ευρώπη και τις ΗΠΑ ότι βαδίζει ακλόνητος στο δρόμο του απολυταρχικού και αναθεωρητικού ηγέτη σε μία λάθος εποχή για κάτι τέτοιο μετά και από την ψυχρολουσία της κοιμώμενης Ευρώπης από την εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία. Η αντιμετώπιση του από τις ΗΠΑ παρά τις φιλότιμες προσπάθειες κύκλων του Υπουργείου Εξωτερικών να επαναφέρουν την Τουρκία μέσω της άρσης του εμπάργκο που έχει επιβληθεί λόγω των S400, προσκρούουν στο κογκρέσο και δείχνουν τα όρια της εκβιαστικής πολιτικής της Τουρκίας απέναντι στην Δύση. Το μόνο που κατάφερε η ρητορική απέναντι σε ΗΠΑ και Ευρώπη του Ερντογάν είναι να αποκλειστεί η Τουρκία από κρίσιμα προγράμματα εξοπλισμών ( βλέπε αγορά και συμπαραγωγή F35 ) εμπάργκο κρίσιμων ανταλλακτικών για μαχητικά F16 και πυραύλους που αποδυνάμωσαν τις Τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και ειδικά την πολεμικής της αεροπορία.
Rafale – F35 – Meteor
Τα παραπάνω με το εμπάργκο μαχητικών και όπλων στην Τουρκία σε αντιδιαστολή με 3 σημαντικές αποφάσεις της ελληνικής κυβέρνησης όσων αφορά την πολεμική αεροπορία αλλάζουν δραματικά την ισορροπία πάνω από το Αιγαίο όπου γίνεται η άσκηση της αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας εδώ και 50 σχεδόν χρόνια. Ενώ τα φώτα όλα έπεσαν πριν ένα σχεδόν χρόνο στην αγορά των 24 γαλλικών 4,5 γενιάς Rafale που ανεβάζουν κατακόρυφα τις επιδόσεις της πολεμικής μας αεροπορίας μία παράλληλη αγορά που τα συνόδευε δεν έτυχε να της δοθεί η ίδια σημασία. Η αγορά αφορούσε τον πιο σύγχρονο πύραυλο στο Δυτικό οπλοστάσιο αέρος – αέρος τον Meteor που αποτελεί το όπλο αναχαίτησης των γαλλικών Rafale. Αυτός ο πύραυλος με απλά λόγια έχει βεληνεκές πάνω από 100 χλμ. και no escape zone πάνω από 60 χλμ, που πρακτικά σημάνει μίας και η Τουρκία δεν διαθέτει πύραυλο αέρος – αέρος ανάλογου βεληνεκούς, τα τουρκικά μαχητικά θα είναι εγκλωβισμένα και έτοιμα για κατάρριψη από τα ελληνικά Rafale πολύ πριν βγουν στο Αιγαίο, καθιστώντας την Τουρκική πολεμική αεροπορία σε παθητικό ρόλο κοντά στα τουρκικά παράλια υπό την κάλυψη συστοιχιών όπως οι S400 για την κάλυψη τους. Όλο αυτό θα γίνει ακόμη χειρότερο για την Τουρκία όταν καλών εχόντων των πραγμάτων ενταχθούν στην Ελληνική ΠΑ τα F35 αλλάζοντας καταλυτικά την υπεροχή υπέρ της Ελλάδας στο αέρα χωρίς η Τουρκία να μπορεί να βρει άμεσα ενναλακτική λύση. Στην παγκόσμια αγορά δεν κυκλοφορεί άλλο μαχητικό 5ης γενιάς stealth και αν ακόμη ευοδωθούν οι προσπάθειες των Ρώσων ή Κινέζων με κάτι τέτοιο η αγορά τους από την Τουρκία θα πάρει πολλά χρόνια αλλά και μετά την υπόθεση των S400 θα οδηγήσει σε ακόμα μεγαλύτερους φραγμούς από την Δύση στην παροχή υψηλής τεχνολογίας πολεμικού υλικού προς την Τουρκία. Και το υψηλής τεχνολογίας δυτικό υλικό είδαμε πολύ πρόσφατα στην Ουκρανία πόσο αλλάζει τις ισορροπίες στον σύγχρονο πόλεμο.
Με όλα αυτά τα δεδομένα η πολιτική του Ερντογάν που τόσο θαυμάστηκε στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, οδήγησε την Τουρκία στο πλήρες αδιέξοδο και κατάφερε να δώσει στην Ελλάδα χρόνο, χρήμα και χώρο να αναπληρώσει τα 10 χρόνια καταστροφής σε επίπεδο στρατιωτικής ισχύος κατά την διάρκεια της οικονομικής κρίσης
