Διονύσης Ατζαράκης: «Στο σχολείο με τις καλόγριες το χιούμορ ήταν η διέξοδός μου»

Διονύσης Ατζαράκης: «Στο σχολείο με τις καλόγριες το χιούμορ ήταν η διέξοδός μου»

Για τα αυστηρά μαθητικά του χρόνια, τις κοπάνες στην Ακρόπολη και τον πατέρα του που προτιμούσε... τις ειδήσεις από τα παιδικά κινούμενα σχέδια μίλησε ο Διονύσης Ατζαράκης.

Ο Διονύσης Ατζαράκης παραχώρησε συνέντευξη στο vidcast «Johnny@TheMovies» και τον Γιάννη Δαββέτα, όπου μίλησε για τα παιδικά του χρόνια, την ανατροφή που πήρε από τους γονείς του και τη φοίτησή του σε ένα ιδιαίτερα αυστηρό σχολείο με καλόγριες, εξηγώντας πως εκεί γεννήθηκε και η ανάγκη του να χρησιμοποιεί το χιούμορ ως «άμυνα».

Δες περισσότερα άρθρα μας στις αναζητήσεις

Πρόσθεσε το ΚΛΙΚ στη Google

paidik

«Στο πρώτο σχολείο υπήρχε καταπίεση, οπότε το χιούμορ ήταν μία διέξοδος. Ήταν συντηρητικό με κάθε τρόπο, τα παιδιά φορούσαν στολές, ένα παιδί είχε μια ουρίτσα και του την έκοψαν», είπε χαρακτηριστικά.

Ο γνωστός κωμικός θυμήθηκε και μια από τις πιο χαρακτηριστικές κοπάνες της μαθητικής του ζωής.

«Μια φορά στο σχολείο με τις καλόγριες είχαμε κάνει κοπάνα με δύο φίλες μου και είχαμε πάει στην Ακρόπολη. Με είχαν πιάσει και ενημέρωσαν τους γονείς μου», αποκάλυψε.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στον πατέρα του, ο οποίος, όπως είπε, είχε μια πιο αυστηρή προσέγγιση στην ανατροφή των παιδιών του.

«Ο πατέρας μου είχε κάποιους περιορισμούς. Ήταν δικηγόρος και πολύ σοβαρός. Μπορεί να έμπαινε στο σπίτι όταν ήμασταν επτά χρονών και να βλέπαμε παιδικά και να έλεγε “τι είναι αυτά; Δείτε τίποτα ειδήσεις, δείτε κάτι πιο σοβαρό”. Δεν ήθελε να βλέπουμε βλακείες», ανέφερε, συμπληρώνοντας πως η μητέρα του ισορροπούσε την κατάσταση, καθώς τους πήγαινε συχνά σε θεάματα και κινηματογράφο.

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης μίλησε και για τη δουλειά του, αποκαλύπτοντας ότι επιμένει να έχει τον δημιουργικό έλεγχο σε κάθε συνεργασία.

«Πάντα γράφω εγώ τα σενάρια. Το χειρότερό μου είναι όταν μία διαφημιστική θα μου στείλει έτοιμο σενάριο. Πολλές φορές προσπαθούν να το φέρουν στο στιλ μου», είπε, εξηγώντας ότι προτιμά το τελικό αποτέλεσμα να φέρει τη δική του υπογραφή και το προσωπικό του χιούμορ.

Σχετικά άρθρα