`Ενα βήμα αρκεί για να έρθεις πιο κοντά στους ανθρώπους σου..
Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, η μπύρα ΑΛΦΑ έκανε και πάλι το θαύμα της και κατάφερε να αγγίξει τις πιο ευαίσθητες χορδές της ψυχής μας με τη νέα της διαφήμιση.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Λένε ότι μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις… Θα μπορούσαμε να πούμε, ότι μια διαφήμιση λίγων μόλις λεπτών, έχει τόση δύναμη να νιώσει έντονα συναισθήματα όποιος την παρακολουθήσει, που αξίζει όσο τόμοι βιβλίων…
Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, η μπύρα ΑΛΦΑ έκανε και πάλι το θαύμα της και κατάφερε να μας αγγίξει τις πιο ευαίσθητες χορδές της ψυχής μας… Πώς; Με τη νέα της διαφήμιση που ξεκίνησε να προβάλλεται εδώ και δύο μέρες στους τηλεοπτικούς μας δέκτες και όπως φαίνεται από τα σχόλια στα social media… έχει συγκινήσει τους πάντες…
Τα social posts διαδέχονται το ένα το άλλο…
Πέρυσι, την ίδια περίπου περίοδο, είχε “βγει” κι άλλη μια διαφήμιση στην οποία ένας γλυκύτατος κύριος υποδύοταν τον πιο αξιολάτρευτο μπαμπά μιας κόρης, η οποία θα παντρευόταν σε λίγους μήνες. Εκείνος, της έκανε έκπληξη χαρίζοντάς της έναν χορό στο γαμήλιο πάρτυ. Η τρυφερή αυτή κίνηση, να προσπαθήσει να μάθει τα βήματα για να κάνει το παιδί του πιο ευτυχισμένο, μας συγκίνησε όλους…
Το νέο διαφημιστικό σποτ, πραγματεύτετι τη σχέση πατέρα και γιου. Στο background και φέτος η φωνή του αξέχαστου Δημήτρη Μητροπάνου σε ντουέτο αυτή τη φορά με τον Στέφανο Κορκολή… Σε μουσική του Στεφανου Κορκολή και στίχους Εύης Δρούτσα…
Κάποιες φορές θυμάμαι τόσα να σου πω κάποιες βραδιές που είχα μείνει από τσιγάρο τότε που ζούσα έναν έρωτα τρελό που μ’ έχει κάνει τον κατήφορο να πάρω
Κάποιες φορές θα `θελα τόσα να σου πω κάποιες βραδιές που σ’ ένα λάθος μου πονάω και που φοβάμαι την αλήθεια της ζωής που με ματώνει όταν δίπλα της περνάω
Εσύ κάποιες φορές κάποιες βραδιές μα τι τα θες είναι στιγμές που όλη η γη δε σε χωράει κάποιες φορές κάποιες βραδιές μα τι τα θες είναι στιγμές που βασανίζεσαι εσύ
Κάποιες φορές κλείνομαι μέσα στον καημό κάποιες βραδιές τότε μονάχος που τα πίνω τον εαυτό μου ψάχνω μήπως και τον βρω χάνομαι μέσα του και λίγο λίγο σβήνω
| . |