Η επόμενη μέρα | Μαθαίνοντας να ζούμε με τον κορωνοϊό
Η επιτυχία να χαλιναγωγήσουμε την πανδημία ήταν μια συλλογική νίκη. Στο επόμενο διάστημα θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τον ιό και ο καθένας θα έχει αποκλειστικά την ευθύνη για τον εαυτό του, τους αγαπημένους του και την κοινωνία.-Από τον Άρη Τερζόπουλο
Αν το δεις από άλλη μεριά αυτοί οι τελευταίοι δυο μήνες και ειδικά οι 40 μέρες της καραντίνας, δεν ήταν παρά ένα γιγαντιαίο, εντατικό σεμινάριο. Κλεισμένοι στα σπίτια και παρακολουθώντας όλη μέρα τις ειδήσεις, αλλά και τις ενημερωτικές εκπομπές για τον κορωναϊό κάναμε, θέλοντας και μη, μια εντατική εκπαίδευση για τις μέρες που θα ακολουθήσουν μετά τις μέρες της καραντίνας που θα αρχίσουν σταδιακά να aίρονται από τις 4 Μαϊου. Σε κάποιο μέτρο μάθαμε τόσα για την καραντίνα, τα δεδομένα της πανδημίας, τα συμπτώματα, τις ευπαθείς ομάδες και τις μεθόδους θεραπείες, τόσο που θα έλεγε κανείς ότι προετοιμαζόμαστε για εξετάσεις.
Αλλά πραγματικά για εξετάσεις ετοιμαζόμαστε. Τόσο για το πως θα αντιμετωπίσουμε ένα ιό που δεν έχει προηγούμενο στην ταχύτητα και την ευκολία στην μετάδοση του, όσο και για τις άλλες πανδημίeς που θα έρθουν στην διάρκεια του αιώνα που διανύουμε. Δεν είναι το αν, αλλά το πότε.
Ωστόσο σ` αυτήν πανδημία τα πήγαμε πολύ καλά.
Ο Μητσοτάκης έβαλε ένα καινούργιο στάνταρ για τις ικανότητες που θα πρέπει να διαθέτει ένας πολιτικός σ` αυτήν την πολύπλοκη εποχή μας, οι επιστήμονες λομωξιολόγοι που διαθέτουμε απέδειξαν ότι ήταν από τους καλύτερους στον κόσμο και όλοι εκείνοι που με την δραστηριότητα τους κράτησαν όχι απλώς το συστημα όρθιο αλλά και σε καλή λειτουργία, τα μήντια συνέβαλαν με ατέλειωτες εκπομπές στην υπερπλήρη ενημέρωση μας, είδαμε για πρώτη φορά πως είναι να ζεις σε μια χώρα που το κράτος λειτουργεί και εμείς δείξαμε μια αξιοθαύμαστη πειθαρχία στον τρόπο που κατανοήσαμε τα δεδομένα τις πανδημίας και λειτουργήσαμε για πρώτη φορά τόσο καλά και συλλογικά.
Το πρώτο μέρος αυτής της ιστορίας τέλειωσε ευτυχώς πολύ καλά.
Τώρα όμως πρέπει να μπούμε στο δεύτερο μέρος. Στούς μήνες που θα ακολουθήσουν θα ζήσουμε την δεύτερη φάση, που έρχεται όταν τελειώνει η πρώτη φάση της πανδημίας. Γιατί τίποτα δεν έχει τελειώσει ακόμη. Ο ιός υποχώρησε σ` αυτήν την φάση καθώς με την απομόνωση μας του στερήσαμε το έδαφος για να αναπτυχθεί, αλλά δεν εξαφανίστηκε.
Είναι εκεί και παραμονεύει και θα χτυπάει όπου βρίσκει ευκαιρία.
Σ` αυτήν την φάση που θα αρχίσουν να λειτουργούν πάλι όλα αυτά που σταμάτησαν με την καραντίνα, τίποτα δεν θα είναι ακόμη όπως ήταν πριν εμφανιστεί ο ιός. Έτσι κι εμείς θα πρέπει να μάθομε να ζούμε με τον ιό. Και σ` αυτήν την φάση θα έχουμε το πλεονέκτημα των όσων μάθαμε στην καραντίνα. Τις μάσκες, τα γάντια, το πλύσιμο των χεριών και κυρίως τις αποστάσεις μεταξύ μας.
Οπότε είναι και η ώρα της ατομικής ευθύνης.
Δεν θα υπάρχουν πια οι αστυνόμοι στον δρόμο για να μας ελέγχουν. Θα πρέπει να ελέγχουμε μόνοι μας τι κάνουμε και τι δεν κάνουμε. Είναι ένα άλλο είδος κλεφτοπολέμου αυτό. Κάπου εκεί έξω θα κρύβεται ο ιός, αλλά δεν θα μπορούμε να τον δούμε. Όπως και στον πόλεμο, όπως όταν οδηγάμε, όπως σε κάθε άλλο μέγεθος της ζωής αν κάνουμε το λάθος στην λάθος στιγμή αυτό θα έχει επιπτώσεις. Θα υπάρξουν λάθη, θα υπάρξουν κρούσματα, θα υπάρξουν επιπτώσεις. Αν είναι μικρές θα ελέγχονται εύκολα. Αν είναι μεγάλες θα κάνουμε βήματα προςε τα πίσω.
Το αν θα περάσουμε ένα καλό καλοκαίρι εξαρτάται από την συμπεριφορά όλων μας.
Οι “σπουδές” ήταν εντατικές και επαρκείς και σαν τους σπουδαστές που παίρνουν το πτυχίο τους και βγαίνουν στην ζωή έτσι κι εμείς θα βγούμε από την καραντίνα και για το αμέσως επόμενο διάστημα θα μάθουμε να ζούμε με τον κορωνοϊό…
