Ο σκηνοθέτης Δημήτρης Παπαθανάσης μιλά για την all-star κωμωδία με τίτλο «Η Βαλίτσα»
Εν μέρει caper και εν μέρει buddy movie το μεγάλου μήκους ντεμπούτου του ταλαντούχου σκηνοθέτη συνδυάζει το χιούμορ με ένα αιματηρό έγκλημα.
Είναι γνωστό πως η κωμωδία ως είδος σπανίζει στο ελληνικό σινεμά, αλλά τελευταία γίνονται απόπειρες αναθέρμανσης της σχετικής παραγωγής. Το περασμένο καλοκαίρι, για παράδειγμα, κυκλοφόρησε η ανθολογία «Ελλάδα 3.0», η οποία αποτελούταν από τρεις μικρού μήκους με κοινή συνισταμένη το χιούμορ. Ανάμεσά τους ήταν και το ευρηματικό «Χοῦς εἶ καί εἰς χοῦν ἀπελεύσει» του Δημήτρη Παπαθανάση, ένα φιλμ που συνδυάζει περίτεχνα τη μαύρη κωμωδία με τα μακάβρια κίνητρα ενός απατεώνα νεκροθάφτη. Τώρα, ο σκηνοθέτης υλοποιεί το πέρασμά του στις μεγάλου μήκους με την ολότελα διαφορετική σε ύφος, αλλά φιλόδοξη στις προθέσεις της «Βαλίτσα».
Σε σενάριο της διακεκριμμένης Κατερίνας Μπέη («Ευτυχία», «Φόνισσα», «Τελευταία Κλήση») και ιδέα του Άρη Κυπριανού, η πλοκή της ταινίας φέρνει στο επίκεντρο τρεις φίλες: την Αλίκη, τραγουδίστρια του συγκροτήματος Alice & the Bunnies, την ηθοποιό Μαρίνα και τη λογίστρια Βάσω. Το βράδυ που η τριάδα συνοδεύει τη γειτόνισσά τους Στέλλα, μια χήρα γιατρού και φανατική με το AI, σε ένα φιλανθρωπικό γκαλά, ανακαλύπτουν μια βαλίτσα γεμάτη χρήματα δίπλα σε ένα πτώμα. Οι ζωές τους, τότε, παίρνουν μια απροσδόκητη τροπή, καθώς ένας μηχανισμός μικρό και μεγάλο-απατεώνων βάζει στόχο την παρέα και τη Στέλλα χωρίς εκείνες να έχουν πολυ-καταλάβει πού έχουν μπλέξει. Στη «Βαλίτσα» πρωταγωνιστούν, ενδεικτικά, οι Ναταλία Τσαλίκη, Αναστασία Παντούση, Λίλα Μπακλέση, Βάσω Καβαλιεράτου, Τόνια Σωτηροπούλου και Αργύρης Πανταζάρας.
Με την ευκαιρία της πρεμιέρας της «Βαλίτσας» στους κινηματογράφους (από 15/10), ο Δημήτρης Παπαθανάσης απαντά παρακάτω στις ερωτήσεις του ΚΛΙΚ.
Περίμενες ποτέ πως μια μικρού μήκους όπως το «Χοῦς εἶ καί εἰς χοῦν ἀπελεύσει» θα σε οδηγούσε σε ένα μεγάλου μήκους ντεμπούτο όπως η «Βαλίτσα»; Και αλήθεια, πώς προέκυψε η ανάμιξή σου σε αυτήν την παραγωγή;
Όχι, δε θα έλεγα ότι το περίμενα. Η «Βαλίτσα» προέκυψε μάλλον απρόσμενα και δεν ήταν κάτι που σχεδίαζα ως το επόμενο βήμα μετά το «Χοῦς εἶ καί εἰς χοῦν ἀπελεύσει». Με την Tanweer είχαμε ήδη μια συνεργασία σε αρκετά projects, εγώ από τη θέση του βοηθού σκηνοθέτη, οπότε υπήρχε αμοιβαία εκτίμηση και μια πολύ καλή συνεργασία.Την Κατερίνα Μπέη επίσης τη γνώριζα μέσα από την εταιρία, καθώς είχα δουλέψει ως βοηθός σκηνοθέτη σε δύο-τρία πρότζεκτς που βασίζονταν σε δικά της σενάρια. Οπότε, τον περασμένο Ιούλιο, μου έγινε η πρόταση να σκηνοθετήσω τη «Βαλίτσα». Ήταν μια πρόταση που με ενδιέφερε πολύ, κυρίως γιατί μου έδινε την ευκαιρία να περάσω για πρώτη φορά στη μεγάλου μήκους μυθοπλασία. Το «Χοῦς» φυσικά είχε προηγηθεί και είχε παίξει τον δικό του ρόλο στο να υπάρξει αυτή η δυνατότητα, αλλά δεν αισθάνομαι ότι η «Βαλίτσα» ήταν μια ευθεία συνέχεια της μικρού μήκους.
Διαθέτεις αρκετή κινηματογραφική πείρα, ωστόσο, υπήρξε κάποια πρόκληση που σε ξάφνιασε στη δημιουργία της «Βαλίτσας»;
Πέρα από το μέγεθος της παραγωγής, νομίζω πρόκληση ήταν ότι, για πρώτη φορά, κλήθηκα να σκηνοθετήσω μια ταινία που δεν είχα γράψει εγώ. Εδώ έπρεπε να μπω μέσα σε έναν κόσμο που είχε δημιουργήσει κάποιος άλλος, να καταλάβω τι είναι αυτό που θέλει να πει, αλλά ταυτόχρονα να βρω και τη δική μου ματιά πάνω στην ιστορία. Η Κατερίνα, βέβαια, έκανε αυτή τη διαδικασία πολύ πιο εύκολη.
Στον πυρήνα της ταινίας βρίσκεται μια παρέα φίλων, σεναριακό εύρημα που μέχρι πριν από πέντε-δέκα χρόνια ήταν κυρίαρχο στην ελληνική κωμωδία. Ποιο πιστεύεις πως είναι το βασικό πλεονέκτημά του στο πλαίσιο μιας ταινίας;
Αυτό που μας ενδιέφερε από την αρχή ήταν να υπάρχει πραγματικά η αίσθηση ότι αυτές οι τέσσερις γυναίκες γνωρίζονται και έχουν μια κοινή ιστορία. Και αυτό συνέβη και στην πραγματικότητα. Τα τέσσερα κορίτσια δέθηκαν πολύ μεταξύ τους ήδη από την προετοιμασία και δημιουργήθηκε μια πραγματική φιλία. Αυτό ήταν πολύ σημαντικό για μένα, γιατί η χημεία τους δεν χρειαζόταν να κατασκευαστεί μόνο μέσα από τις σκηνές.
Αντίστοιχα, η «Βαλίτσα» συνδυάζει στοιχεία ειδών που σπανίζουν στο εγχώριο εμπορικό σινεμά, συγκεκριμένα τα heist movies με την κωμωδία καταστάσεων.
Υπάρχουν αυτά τα στοιχεία, αλλά δεν θα έλεγα ότι ξεκίνησα να σκέφτομαι τη «Βαλίτσα» ως heist movie. Αυτό που με ενδιέφερε περισσότερο ήταν οι χαρακτήρες και το πώς, μέσα από τις επιλογές τους, η κατάσταση ξεφεύγει όλο και περισσότερο.
Θυμάμαι πως σε παλαιότερο θέμα του ΚΛΙΚ, είχες αναφέρει το «Evil Dead» και το «Brain Dead» ως δύο από τις αγαπημένες σου κωμωδίες. Εκτός του ότι συμμερίζομαι τις επιλογές αυτές, αναρωτιέμαι, είχατε την ευκαιρία να παρακολουθήσετε κάτι με το συνεργείο κατά την προετοιμασία της «Βαλίτσας»; Όχι απαραίτητα ως έμπνευση, αλλά και ως «προθέρμανση» για τα γυρίσματα.
Η αλήθεια είναι πως δεν έγινε κάποια κοινή προβολή με το συνεργείο, όμως, υπήρξαν κάποιες αναφορές τις οποίες συζητήσαμε σχετικά με ορισμένες σκηνές, κυρίως για να συνεννοηθούμε σχετικά με τον τόνο ή τον τρόπο που θέλαμε να τις προσεγγίσουμε.
Πώς ένιωσες δουλεύοντας με ένα τόσο έμπειρο και ταλαντούχο cast ηθοποιών;
Ήταν από τα πιο όμορφα κομμάτια της ταινίας. Όλοι τους με εμπιστεύτηκαν από την αρχή και ήταν πραγματικά πολύ δοτικοί. Είχαν διάθεση να δοκιμάσουν, να ψάξουν τη σκηνή και να δώσουν πράγματα που πολλές φορές δεν υπήρχαν καν στο χαρτί. Περάσαμε πραγματικά πολύ όμορφα και γελάσαμε εξίσου πολύ!
Παρατήρησα πως σε μερικά πλάνα, συγκεκριμένα στην απεικόνιση των προφίλ των ηρωίδων στα social media, η εικονογραφία θυμίζει υλικό που παράγεται με τεχνητή νοημοσύνη. Χρησιμοποιήσατε όντως σχετικό λογισμικό; Και εάν ναι, ποια είναι η θέση σου σχετικά με την υιοθέτηση ai τεχνολογιών στον κινηματογράφο;
Ναι, χρησιμοποιήσαμε AI για τις εικόνες των προφίλ των ηρωίδων στα social media. Ήταν και λίγο ένα κλείσιμο του ματιού σε όλη αυτή την πραγματικότητα των social, όπου βλέπουμε καθημερινά εικόνες που είναι σε μεγάλο βαθμό κατασκευασμένες ή επεξεργασμένες και παρουσιάζουν μια πολύ διαφορετική εκδοχή της πραγματικότητας. Σε ό,τι αφορά τη χρήση του AI στον ίδιο τον κινηματογράφο, προσωπικά δεν είμαι ιδιαίτερα σύμφωνος με το να χρησιμοποιείται για να αντικαταστήσει τη δημιουργική διαδικασία ή τη δουλειά ανθρώπων που συμμετέχουν σε μια ταινία. Για μένα ο κινηματογράφος είναι κατ’ εξοχήν μια συλλογική διαδικασία. Προσωπικά, όμως, θα ήθελα το AI να παραμείνει ένα εργαλείο και όχι να γίνει ο δημιουργός.
Η ταινία «Η Βαλίτσα» κυκλοφορεί από την Tanweer (15/10). Διαβάστε περισσότερες κινηματογραφικές συνεντεύξεις εδώ.
Διαβάστε επίσης
