Η Ιαπωνία αποχαιρετά τα τελευταία της πάντα
Χιλιάδες άνθρωποι σχημάτισαν ουρές για ώρες την Κυριακή στον ζωολογικό κήπο Ueno στο Τόκιο, πολλοί με δάκρυα στα μάτια, για να πουν αντίο στα γιγάντια πάντα που επιστρέφουν στην Κίνα.
Οι σκηνές αποχαιρετισμού ήταν έντονα συναισθηματικές. Τα δίδυμα πάντα, Xiao Xiao και Lei Lei, επιστρέφουν στην Κίνα την Τρίτη, σηματοδοτώντας το τέλος μιας εποχής που ξεκίνησε πριν από περισσότερα από πενήντα χρόνια. Κάποιοι επισκέπτες περίμεναν έως και τρεισήμισι ώρες για μια σύντομη ματιά στα πάντα, ενώ άλλοι δεν μπόρεσαν να συγκρατήσουν τα δάκρυά τους βλέποντάς τα για τελευταία φορά. Πάνω από 108.000 άνθρωποι διεκδίκησαν μόλις 4.400 θέσεις επίσκεψης. Για πολλούς, τα πάντα αυτά ήταν κομμάτι της προσωπικής και οικογενειακής τους ιστορίας. «Έφερνα τον γιο μου εδώ από τότε που ήταν μωρό», δήλωσε μία μητέρα στο BBC. «Ήθελα αυτή η επίσκεψη να γίνει μια ανάμνηση ζωής».
View this post on Instagram
Πίσω από τη συγκίνηση κρύβεται μια πολύ μεγαλύτερη ιστορία.
Με την αναχώρηση των διδύμων, η Ιαπωνία μένει χωρίς γιγάντια πάντα για πρώτη φορά από το 1972 — τη χρονιά που Τόκιο και Πεκίνο εξομάλυναν τις διπλωματικές τους σχέσεις. Και η επιστροφή τους στην Κίνα γίνεται σε μια περίοδο έντονης επιδείνωσης των σχέσεων των δύο χωρών. Η ένταση κλιμακώθηκε όταν η Ιαπωνίδα πρωθυπουργός, Sanae Takaichi, δήλωσε ότι η Ιαπωνία θα εμπλακεί στρατιωτικά αν η Κίνα επιτεθεί στην Ταϊβάν, μια τοποθέτηση που εξόργισε το Πεκίνο και προκάλεσε διπλωματικά και οικονομικά αντίποινα. Για δεκαετίες, η Κίνα χρησιμοποιεί τα πάντα ως ισχυρό εργαλείο «ήπιας διπλωματίας». Αν και συχνά παρουσιάζονται ως σύμβολα φιλίας, όλα τα πάντα που βρίσκονται στο εξωτερικό παραμένουν ιδιοκτησία της Κίνας, με τις χώρες φιλοξενίας να καταβάλλουν περίπου 1 εκατομμύριο δολάρια ετησίως ανά ζευγάρι. Οι συμφωνίες δανεισμού πάντα συνδέονται συχνά με μεγάλες εμπορικές συμφωνίες, από ενεργειακά deals έως εξαγωγές υψηλής αξίας.
Η απουσία πάντα από την Ιαπωνία δεν είναι, λοιπόν, αποτελεί ξεκάθαρο σημάδι ψύχρανσης των σχέσεων — μιας κρίσης που πλέον φτάνει από τη γεωπολιτική μέχρι τις πύλες του ζωολογικού κήπου. Και καθώς οι επισκέπτες σκούπιζαν τα δάκρυά τους στο Ueno, πολλοί ένιωθαν πώς αυτός ο αποχαιρετισμός δεν ήταν μόνο για δύο αγαπημένα ζώα, αλλά για ένα πιο ζεστό κεφάλαιο στις σχέσεις Ιαπωνίας–Κίνας, που ίσως να μην επιστρέψει σύντομα.
