Η Κατερίνα Νοτοπούλου όρισε τη φετινή Ανάσταση με την τόλμη της

«Το 2015 αρρώστησα από ένα αυτοάνοσο αρκετά σπάνιο. Επομένως υπήρχε δυσκολία στη διάγνωση. Με καθήλωσε σε πολλά επίπεδα σωματικά. Δεν ήταν μόνο η απώλεια ακοής, ήταν αυτό που έμεινε. Βασίζομαι στη χειλανάγνωση. Φοράω ακουστικά βαρηκοΐας —βοηθάνε σε έναν βαθμό— πρακτικά δεν ακούω» διηγήθηκε στην Ανθή Σαλαγκούδη η Κατερίνα Νοτοπούλου, στο πλαίσιο της σειράς vidcast του ΚΛΙΚ, Alpha Female.

«Ήταν τρομακτικό. Με καθήλωσε σε μία μέρα το να μην μπορείς είτε να ακούσεις, είτε να κινηθείς, είτε να ξέρεις αν θα ζήσεις αύριο. Υπήρχαν πολλές δυσκολίες για κάποιες ημέρες, αισθήσεις που ατονούσαν και κυρίως το ότι δεν καταλαβαίναμε τι συμβαίνει».  Και όταν η Νοτοπούλου αποδέχθηκε τη νέα πραγματικότητα, με τη βοήθεια της οικογένειάς της, έκανε το πρώτο βήμα για τη νέα της ζωή. «Είμαι πάρα πολύ τυχερή γιατί είχα μια πολύ υποστηρικτική οικογένεια και ανθρώπους να με κρατάνε όρθια σε αυτό. Να μου ξαναδίνουν ζωή, δηλαδή. Αλλά μαθαίνεις να ζεις με αυτά. Χρειάζεται χρόνος. Δεν ήμουν όπως είμαι τώρα. Κατακτάς με καινούριο τρόπο τις αισθήσεις, την επικοινωνία. Σίγουρα με πείσμωσε πάρα πολύ στο ότι εγώ θέλω να ακούσω, θέλω να ακούω τους ανθρώπους. Ακόμα και αν δεν μπορώ με τα αυτιά μου, θέλω πάρα πολύ να ακούω αυτό που έχουν να μου πουν. Είναι λόγος της ύπαρξής μου».

Μιας και διανύουμε φορτισμένες ψυχικά μέρες, αυτή η διήγηση της Νοτοπούλου μπορεί να ταυτιστεί με τον συμβολισμό της Ανάστασης: Η πτώση και η άνοδος. Στις κατανυκτικές ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας, κάθε πρόταση, κάθε λέξη, έχει διαφορετική αίσθηση από τη συνηθισμένη… Και η περιγραφή της Θεσσαλονικιάς βουλεύτριας έχει το δικό της ειδικό βάρος. Όχι ως inspiration porn, αλλά ακριβώς επειδή μίλησε ανοιχτά για όλα τα στάδια που περνά ένα άτομο με αναπηρία, απ’ τη στιγμή που αυτή συμβαίνει ξαφνικά στη ζωή του. Οι δυσκολίες, οι απογοητεύσεις, η απαραίτητη στήριξη του κοινωνικού συνόλου, η υπομονή, η ανακάλυψη των αισθήσεων από την αρχή και τελικά η συνέχιση της ζωής, όχι ίδια με πριν αλλά και πάλι ως μία γεμάτη ζωή, όπως ακριβώς συνεχίζεται για όλους ανεξαρτήτων του τι συμβαίνει στις ζωές μας. Γιατί τελικά τι παραπάνω είναι η Ανάσταση από τη συνειδητοποίηση πως μπορούμε να συνεχίσουμε, κόντρα στα εκάστοτε Πάθη ή εξαιτίας αυτών, και να επανεφεύρουμε τον εαυτό μας, πιο πλήρη, πιο ολοκληρωμένο, πιο φωτεινό;

Για την Κατερίνα Νοτοπούλου, η απώλεια της ακοής της λειτούργησε και ως ένα επιπλέον κίνητρο για να στραφεί στην πολιτική, όπως εξομολογείται στην Ανθή Σαλαγκούδη, προκείμενου να αναλάβει η ίδια δράση εκ μέρους της πολιτείας στα θέματα συμπερίληψης των ατόμων με αναπηρία, που παραμένουν υποεκπροσωπούμενα. «Υπάρχουν και αυτές οι αόρατες αναπηρίες. Δεν είμαστε πολύ εξοικειωμένοι με αυτές. Οπότε είναι δύο τα επίπεδα. Για το ένα, της βαρηκοΐας, έχω μιλήσει συνειδητά μετά από πολλή προσπάθεια να το μοιραστώ. Αλλά το ένιωσα ως υποχρέωση, γιατί και εγώ αν ήξερα ότι μπορεί να συμβεί σε νεότερη ηλικία, ίσως να μου ήταν πιο εύκολο να το αντιμετωπίσω. Και μετά θεώρησα και υποχρέωσή μου γιατί υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που δεν ακούν. Συμβαίνει με άλλον τρόπο, αλλά οι δυσκολίες είναι υπαρκτές στην καθημερινότητα και τα ζητήματα αναπηρίας με απασχολούν πάρα πολύ. Είναι λόγος για να είμαι στην πολιτική. Όπως και τα ζητήματα υγείας. Δηλαδή οι άνθρωποι που έχουν αυτοάνοσο αντιμετωπίζουν πάρα πολλές προκλήσεις».

Ένα μάθημα αποκτά υπόσταση όταν το προσωποποιείς· δεν είναι υποχρέωση κανενός να γίνει ταγός για μια συμπερίληψη που θα έπρεπε εν έτη 2026 να είναι αυτονόητη, αλλά δυστυχώς κάποιοι καλούνται να αναλάβουν αυτόν τον ρόλο. Χάρη στις ερωτήσεις της Ανθής Σαλαγκούδη που δεν έμειναν στις κλασικές νόρμες των συνεντεύξεων αλλά εμβάθυναν στην προσωπικότητα και την ψυχοσύνθεση της συνεντευξιαζόμενης, αποκτήσαμε ένα απτό παράδειγμα του τι σημαίνει να προχωράς ενσωματώνοντας μια νέα συνθήκη στη ζωή σου και να εμπνέεις απλώς υπάρχοντας. Στο πρόσωπο της Κατερίνας Νοτοπούλου, στην ιστορία της και την ειλικρίνεια με την οποία την αφηγήθηκε, στην επιμονή της, προσωποποιήθηκε το φετινό Αναστάσιμο μάθημα.

Δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη της Κατερίνας Νοτοπούλου