Η μεγάλη έξοδος των Ρώσων από την χώρα τους κάνει πιο επικίνδυνο τον Πούτιν

Οι εικόνες από τα σύνορα της Ρωσίας με την Γεωργία, Μογγολία και Κιργιστάν θα νόμιζε κάποιος ότι είναι από ανθρώπους που φεύγουν από  την χώρα τους γιατί δέχεται κάποια επίθεση από τον εχθρό, όπως βλέπαμε πριν από χρόνια στην Συρία και στο Αφγανιστάν. Στη  Ρωσία όμως  την δεύτερη στρατιωτική υπερδύναμη στον πλανήτη όπως συνηθίσαμε να αποκαλούμε τις τελευταίες δεκαετίες δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Το αντίθετο μάλιστα αυτή κάνει επιθετικό πόλεμο σε μια γειτονική της χώρα εδώ και μήνες.

Και ενώ η προπαγάνδα του Κρεμλίνου τα δείχνει όλα καλώς καμωμένα για αυτή την ειδική  στρατιωτική επιχείρηση, η αναγγελία και μόνο της μερικής επιστράτευσης περίπου 300.000 Ρώσων πολίτων ( κατά άλλες πηγές 1.000.000 ) , οδηγεί σε απίστευτες σκηνές μαζικής βιβλικής εξόδου υποψηφίων προς στράτευση πολιτών σε όποια χώρα συνορεύει με την Ρωσία και μπορεί να ταξιδέψουν.

Οι εικόνες είναι πράγματι πρωτοφανείς για μία εύρωστη χώρα δείχνοντας πόσο πραγματικά συμμερίζεται μία μεγάλη πλειοψηφία πολιτών της έναν εξωφρενικό πόλεμο σε μία γειτονική χώρα το έτος 2022. 

Και αυτό είναι πολύ πιο σοβαρό πρόβλημα από αυτά που αντιμετωπίζει στα πεδία των μαχών τις τελευταίες εβδομάδες. Η άρνηση προέρχεται κυρίως από τους κατοίκους των μεγάλων πόλεων που τους αγγίζει άμεσα πλέον αυτή η παρανοϊκή εκστρατεία του Πούτιν, είναι η ρωσική μεσαία τάξη που έχει και πολύ μεγαλύτερα ερείσματα στην Ρωσική κοινωνία, οικονομία, πολιτική και media και βρίσκονται αντιμέτωποι με την σκληρή πραγματικότητα ενός πολέμου που δεν καταλαβαίνουν γιατί γίνεται. 

Μέχρι τώρα οι αντιδράσεις ήταν χλιαρές γιατί ο Ρωσικός στρατός αποτελείται από μόνιμα στελέχη ειδικά στα χαμηλά αξιώματα,  από την Ρωσική αχανή επαρχία και τα φέρετρα των νεκρών από τις μάχες ήταν μακριά από τις Ρωσικές πόλεις για να κάνουν ιδιαίτερη αίσθηση. Τώρα όμως η επιστράτευση χτυπάει την πόρτα της μέσης τάξης αλλά και της ελίτ της ρωσικής κοινωνίας και ο Πούτιν θα πρέπει να εξηγήσει γιατί πρέπει να θυσιαστούν το 2022 στις παγωμένες πεδιάδες της Ουκρανίας. Και αυτό μάλλον τον οδηγεί σε ένα δρόμο χωρίς επιστροφή κλιμάκωσης των συγκρούσεων και συνεχών απωλειών σε ανθρώπινες ζωές που δεν φαίνεται διατιθεμένη η Ρωσική κοινωνία να αποδεχτεί εύκολα μετά από 2 δεκαετίες αύξησης του βιοτικού επιπέδου και συγχρονισμού έως ενός σημείου με τον Δυτικό τρόπο ζωής. 

Η πίεση όσο περνούν οι μήνες συνδυαστικά με τις οικονομικές κυρώσεις θα αυξάνεται στην ρωσική κοινωνία αλλά και στην ρωσική ελίτ των ολιγαρχών και είναι νωπές σε όλους οι μνήμες από τις επιπτώσεις στην Σοβιετική Ένωση του αποτυχημένου πολέμου στο Αφγανιστάν στην δεκαετία του 80,  που εξασθένισε την σοβιετική οικονομία  και κοινωνία με μικρότερο αριθμό νεκρών μετά  από χρόνια συγκρούσεων, σε σχέση με τους 7 μήνες πολέμου στην Ουκρανία. Οι αναλυτές τονίζουν ότι η Ρωσία δαπανά περίπου 15 με 20 δισεκατομμύρια δολάρια κάθε μήνα στο πόλεμο της Ουκρανίας και το κυριότερο ξεμένει πλέον από σύγχρονο οπλισμό, πυρομαχικά, πυραύλους και ανθρώπινο δυναμικό. 

Αυτό όμως κάνει τον Πούτιν και την στενή παρέα τους ακόμη πιο επικίνδυνους για τον πλανήτη μιας και έχει ανά πάσα στιγμή κάτω από το δάχτυλό του το κουμπί χρήσης των πυρηνικών όπλων για να τελειώσει μία και καλή την βαλτώδη κατάσταση που έχουν οδηγήσει οι παρανοϊκές εμμονές του για ανασύσταση της Σοβιετικής ηγεμονίας προς του γείτονές του.