Η Τουρκία του Ερντογάν | Τώρα θα μάθουμε αν εκτός από τις απειλές είναι καλή και στον πόλεμο

Όταν πριν μερικά χρόνια η Τουρκία είχε καταρρίψει ένα ρωσικό μαχητικό και οι εικόνες του νεκρού Ρώσου πιλότου που χλευαζόταν από τους Τούρκους που είχαν μαζευτεί γύρω του,έκαναν τον γύρο του κόσμου, δημιουργήθηκε μια καινούργια πραγματικότητα.

Υπάρχει κάτι που πολλοί δεν το αντιλαμβάνονται εύκολα. Ότι για να καταλάβεις καλύτερα τον τρόπο που λειτουργούν οι μεγάλες δυνάμεις, όπως η Ρωσία, οι ΗΠΑ ή η Κίνα φερ` ειπείν, το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να δεις την τριλογία του “Νονού” που σκηνοθέτησε ο Κοπόλα. Το πρώτο λοιπόν που θα μάθεις εκεί, είναι ότι κανείς δεν μπορεί να προσβάλει έναν “Νονό”, χωρίς να πληρώσει το ανάλογο τίμημα. Είναι πολλοί “παίκτες” που συχνά δεν καταλαβαίνουν με ποιον μπορεί να τα βάλουν και με ποιον όχι. Αυτά λοιπόν που ισχύουν στις σχέσεις ανάμεσα στις “οικογένειες” της Μαφίας, ισχύουν και στο μεγάλο γεωπολιτικό παιχνίδι και ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις και ανάμεσα στις σχέσεις τους μεταξύ τους, αλλά και με τους μικρότερους παίκτες. Όσοι κάνουν λάθος εκτιμήσεις στα παιχνίδια της Μαφίας βρίσκονται με ένα τσιμέτο στα πόδια στο βυθό της θαλασσας.

Ο Ερντογάν είναι ένας παίκτες μεσαίου “βεληνεκούς” που τα τελευταία χρόνια νομίζει ότι είναι λίγο μεγαλύτερος από ότι πραγματικά είναι. Έχει την κλασική κουτοπονηριά του Τούρκου στομ παζάρι, αλλά εδώ και καιρό έχει χάσει το μέτρο.

Τότε λοιπόν που είχε καταρριφθεί το ρωσικό αεροπλάνο, όλοι υπέθεταν βάσιμα ότι θα ακολουθούσε μια περίοδος όξυνσης στις ρωσοτουρκικές σχέσεις. Και όλοι τότε παρακολουθήσαμε ότι παραδόξως οι σχέσεις βελτιώθηκαν. Αυτό που δεν κατάλαβε τότε ο Ερντογάν, όταν άρχισαν οι εναγκαλισμοί με τον Πούτιν, ήταν τον τρόπο που σκέφτεται ο τελευταίος. Τον τρόπο που σκέφτονται οι “Νονοί” δηλαδή.

Για τον Πούτιν η προσπάθεια του Ερντογάν να τον πλησιάσει, ήταν ένα “δώρο”. Το να προκαλέσει δηλαδή προβλήματα στην Νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, στην περιοχή  που τον ενδιαφέρει λόγω της Συρίας η οποία του εξασφαλίζει την μόνη ναυτική βάση που έχει στην Μεσόγειο.

Και δεν ήταν μόνο αυτό. Μέσα στην ευφορία που του προξένησε η προσέγγιση με τον Πούτιν, ο Ερντογάν παρήγγειλε και μια συστοιχία πυραύλων S400, πράγμα που με την σειρά του του προξένησε προβλήματα και με το ΝΑΤΟ και με τις ΗΠΑ. 

Με άλλα λόγια η κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού και η ζωή του Ρώσου πιλότου, κόστισε στον Ερντογάν, όσα δισεκατομμύρια κόστισε η συστοιχία των S400.

Ο Ερντογάν πάλι σαν μικρομεσαίος παίκτης που δεν μπορεί να δει και πολύ μακριά, έχει βασιστεί μόνο στην προσωπική σχέση που έχει με τον Τραμπ, λογω των προσωπικών επειχειρηματικών συμφερόντων που έχει ο Πρόεδρος των ΗΠΑ στην Τουρκία και παραβλέπει τις εναντίον του θέσεις του αμερικάνικου Πενταγώνου, κάτι που θα έχει επιπτώσεις όταν έρθει η ώρα.

Οι μεγάλοι δεν βιάζονται.

Πριν από ένα περίπου χρόνο, όλοι με κάποια έκπληξη είδαμε πρώτα τον Τραμπ και μετά την Ρωσία, να δίνουν στον Ερντογάν το “πράσινο φως” για να εισβάλει στην Συρία. Ο Ερντογάν νόμισε τότε ότι είχε μεταβληθεί κι αυτός σε μεγάλο “παίκτη”. Ποιο ςεξ άλλου είχε ως τώρα καταφέρει να τα έχει καλά και με δυο υπερδυνάμεις που βρίσκονται σε χρόνια αντιπαράθεση; Και έτσι μέσα σε ακόμη μεγαλύτερη ευφορία εισέβαλε θριαμβευτικά στην Συρία.

Του ήταν αδύνατον να καταλάβει ότι αυτό που έμοιαζε με θρίαμβο ήταν μια ωραία παγίδα.

Σήμερα ένα χρόνο μετά αρχίζει μόλις να καταλαβαίνει τι είναι αυτό που έχει συμβει και τι τον περιμένει. Ο Συριακός στρατός με την καθοδήγηση της Ρωσίας, βρήκε ανοιχτό το έδαφος για να προελάσει στις περιοχές που είχε ήδη καθαρίσει για λογαριασμός του ο τουρκικός στρατός. Εφτά προκεχωρημένα τουρκικά φυλάκια με αρκετούς Τούρκους στρατιώτες βρίσκονται ήδη περικυκλωμένα από τα Συριακά στρατεύματα, ενώ ρωσικά αεροπλάνα βομβαρδίζουν καθημερινά βάσεις Τουρκμένων συμμάχων του Ερντογάν. Ένα πλήθος περίπου ενός εκατομμυρίου Σύρων προσφύγων από την περιοχή της Ιντλίμπ συνοστίζονται στα σύνορα με την Τουρκία θέλοντας να περάσουν εκεί για να ξεφύγουν από τον πόλεμο. Η περιοχή της Ιντλίμπ ενδιαφέρει άμεσα τους Ρώσους γιατί εξασφαλίζει την πρόσβαση στο στρατηγικής σημασίας λιμάνι της Λατάκειας.

Ο Ερντογάν συνεχίζει να εκτοξεύει απειλές που αυτή τη στιγμή στρέφονται βασικά εναντίον της Ρωσίας.

Σήμερα όμως και ενώ η πραγματοποίηση των απειλών παίρνει συνέχεια αναβολές ο Ερντογάν βρίσκεται σε ένα όχι ευχάριστο δίλλημα. Ή να υποχωρήσει από τις θέσεις του στην Ιντλίμπ πράγμα εξαιρετικά δυσάρεστο μετά από τι θριαμβολογίες του για την εισβολή ή να αποτολμησει μια ανοιχτή σύγκρουση με την Ρωσία, μια σύγκρουση που συγκρίνοντας τις δυο αντιπαρατιθέμενες δυνάμεις δύσκολα θα το εύρισκε στο τέλος νικητή.