Ιωάννα Δανδέλια | Να μάθουμε να εκτιμάμε λίγο περισσότερο την εφημερότητα του χρόνου που δε μας έχουν χαρίσει απλόχερα.

Covid-19.  Ένας ιός που έχει στην κυριολεξία φέρει τα πάνω κάτω στις ζωές των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο.  Μπορεί η ελληνική κυβέρνηση και οι Έλληνες επιστήμονες να διαχειρίστηκαν την πανδημία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, τα κρούσματα και οι θάνατοι στη χώρα μας να μειώθηκαν σημαντικά,  όμως τίποτα δεν έχει ακόμα τελειώσει. 

Ωστόσο, οι οικονομικές πιέσεις οδήγησαν στην σταδιακή και με προφυλάξεις άρση των μέτρων.  Σε προσωπικό επίπεδο, η φοβία είναι εκείνη που θα πρέπει να διαχειριστούμε, γιατί δυστυχώς τίποτα και κανείς ακόμα δεν μπορεί να τη βγάλει από το μυαλό και την ψυχή μας…

Από τη Δευτέρα 4 Μαΐου, ξεκίνησε η σταδιακή και προσεκτική επάνοδος μας στην κάποια καινούργια “κανονικότητα”, καθώς πρέπει να διαφυλάξουμε αυτά που κερδίσαμε στις μέρες της καραντίνας, αποφεύγοντας τις τραγικές σκηνές που παρακολουθήσαμε στις μεγάλες χώρες της Δύσης.

Η στήλη #μένουμε_σπίτι του klik, αγαπήθηκε από τους αναγνώστες. Eτοιμάσαμε μια νέα στήλη, #βγαίνουμε_από_το_σπίτι και φιλοξενούμε αξιόλογες προσωπικότητες από διαφορετικούς επαγγελματικούς χώρους, να μας απαντήσουν στις ακόλουθες ερωτήσεις.

Ας δούμε τι μας είπε η κα Ιωάννα Δανδέλια.

Τι κάνετε άνετα και τι φοβάστε να κάνετε τώρα που τέλειωσε η καραντίνα και κυκλοφορούμε έξω;

Προσπαθώ να μη σκέφτομαι πως η ζωή μου έχει αλλάξει δραστικά, πως μπορώ και πάλι να συναντώ τους φίλους μου, να περνάω όμορφα μαζί τους, να ξεφυλλίζω τα βιβλία που αγαπώ σε αγαπημένα βιβλιοπωλεία μέσα στα οποία χάνομαι για ώρες. Πως από τον Σεπτέμβρη το εκπαιδευτικό μας ίδρυμα θα υποδεχτεί τους φοιτητές και εμείς ως εκδοτικός οίκος θα συνεχίσουμε να προσφερούμε βιβλία και γνώση απο κοντά σε άμεση επαφή με εκπαιδευτικούς και εκπαιδευόμενους. Πως σύντομα θα παρακολουθήσω πάλι θέατρο, θα ακούσω ξανά ζωντανά μουσική, θα κάνω μεγάλες αγκαλιές και όμορφα όνειρα στις διακοπές που θα ακολουθήσουν. Όλα τα παραπάνω φυσικά απαιτούν υπευθυνότητα από όλους μας στις μετακινήσεις και στις επαφές μας με τους άλλους. Με αυτή τη σκέψη όλα φαίνονται ίσως διαφορετικά, αλλά μπορούμε να επιστρέψουμε στις αγαπημένες μας συνήθειες με περισσότερη προσοχή και την ίδια αγάπη. 

Η “νέα κανονικότητα” που ήρθε με όσα θέματα κοινωνικά, πολιτικά και προσωπικά δημιουργεί η συμβίωση μας, μάς στέρησε αρκετά τον προσωπικό χρόνο που είχαμε στην διάρκεια της καραντίνας. Ποιες από τις καινούργιες συνήθειες που δημιούργησε η καραντίνα θα θέλατε να διατηρήσετε;

Η αλήθεια είναι πως η καραντίνα έδωσε σε όλους μας το χρόνο να αναπτύξουμε δεξιότητες και συνήθειες που μέχρι τότε δεν είχαμε δοκιμάσει ή δεν αποφασίζαμε να δοκιμάσουμε. Δεν θα αναφερθώ σε όσα ακούω τελευταία για άθληση εντός και εκτός σπιτιού ή εσωτερική αναζήτηση που πολλοί ανακάλυψαν λογω του περιορισμένου χώρου και του άπλετου χρόνου που είχαν στη διάθεση τους. Θα σας πω όμως πως μου έδωσε τη δυνατότητα να αντιληφθώ για μια ακόμη φορά πόσο πολύτιμος είναι ο χρόνος και πόσο σημαντικό είναι ένα χρονοδιάγραμμα ευθυνών και υποχρεώσεων στη ζωή μας. Δεν άφησα ούτε μια μέρα τον εαυτό μου χωρίς ένα δόκιμο προγραμματισμό που μου έδινε την αίσθηση μιας ρουτίνας που με κρατούσε σε εγρήγορση. Η δουλειά μου άλλωστε δεν σταμάτησε ποτέ, είτε κάποιες φορές με φυσική παρουσία στο Πανεπιστήμιο είτε από απόσταση. Αυτό που κέρδισα σε αυτόν τον ιδιότυπο προγραμματισμό είναι ότι καταφερα να εντάξω χρόνο για τον εαυτό μου έστω και περιορισμένο για ξεκούραση, για συνομιλία με φίλους, για παιχνίδι με ένα ζωντανό πλάσμα με ανάγκη για αγάπη και φροντίδα (το σκύλο μου), που μένει μαζί μου δύο χρόνια πλέον. Μέχρι να ζήσω τις ιδιόρυθμες συνθήκες της καραντίνας δεν είχα αντιληφθεί πως οι γρήγοροι ρυθμοί που βιώνουμε όλοι δε μας άφηναν να υπολογίσουμε και να εντάξουμε χρόνο για μας στην καθημερινότητα μας. 

Καθώς άνοιξε η καραντίνα και έχουμε μπροστά μας ακόμη την πανδημία έστω και σε ύφεση, αλλά και τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί στην οικονομία, αντιμετωπίζετε την καλοκαιρινή περίοδο με αισιοδοξία ή όχι;

Το καλοκαίρι αποτελεί μια πρόκληση για όλους, για το κράτος, για τους πολίτες, για τις επιχειρήσεις μα περισσότερο για τον καθένα μας ξεχωριστά. Σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες, ίσως συνδυάσαμε ένα μείγμα τύχης, υπευθυνότητας και τιμωρίας. Ένα μείγμα που μας οδήγησε σε μια έξοδο από την καραντίνα και ταυτόχρονα σε μια επόμενη μέρα που πρέπει να διαχειριστούμε.  

Η ζωή θα επιστρέψει στους ρυθμούς της. Ίσως λίγο διαφορετική από ότι θα περιμέναμε. Πιο απαιτητική για όλους μας. Πιο υπεύθυνη προς όλους μας.Η «κανονικότητα» που όλοι περιμένουμε δεν είναι μια λέξη, είναι μια στάση ζωής που όλοι θα πρέπει να υιοθετήσουμε. 

Η «κανονικότητα» είναι η συνθήκη που προσδοκούμε για τη ζωή μας αλλά θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι για να δουλέψουμε γι’ αυτήν.

Θα τηρήσουμε τις αποστάσεις με την ίδια αγάπη για τη θάλασσα, τα αγαπημένα μας μέρη, τη μουσική, το φαγητό, τους ανθρώπους, τις παρέες που θα μοιραστούμε και αυτό το καλοκαίρι σε μια νέα  «κανονικότητα». Ακόμη και αν τίποτα δε φαίνεται το ίδιο, μπορούμε να επιστρέψουμε σε ό,τι αγαπάμε.

Πιστεύετε ότι θα καταφέρουμε να εντυπωσιάσουμε και στην οικονομική ανάταξη της χώρας όπως τα καταφέραμε και στο πρώτο κύμα της πανδημίας;

Δε νομίζω ότι ο στόχος μας θα πρέπει να είναι ο εντυπωσιασμός αλλά η υπευθυνότητα. Κάθε επόμενη κίνηση είναι ένα στοίχημα, ένας στόχος πρώτα για εμάς τους ίδιους και μετά για όλους τους υπόλοιπους στους οποίους πρέπει να εμπνεύσουμε εμπιστοσύνη για να επισκεφθούν τη χώρα μας. Είναι μια δύσκολη συνθήκη για την οικονομία σε συλλογικό επίπεδο αυτή τη στιγμή αυτό που ζούμε. Δύο μηνες παύσης λειτουργίας και αναμονής και μια διαδικασίας αργής επανεκκίνησης θα αφήσει τα σημάδια της σε όλους μας. Η οικονομία είναι μια αλυσίδα που όσο περισσότεροι κλάδοι πλήττονται τόσο η αλυσίδα των επιπτώσεων μετακυλύεται και μεγαλώνει. Απο την κοινωνική αποστασιοποίηση περνάμε στη συλλογικότητα, στη συνεργασία, στην ενίσχυση μιας κοινής προσπάθειας. Όλοι μαζί μπορούμε, δείχνοντας ο ένας εμπιστοσύνη στον άλλον, να επιτυχούμε εκ νέου μια ανάταξη της χώρας και στον τομέα της οικονομίας. Το μαζί και μόνος όπως πολλοί πιστεύουν ότι μέχρι σήμερα λειτουργούσε δε θα αποδόσει. Είμαστε οι ίδιοι άνθρωποι που θα αγοράσουμε βιβλία, που θα επισκεφθούμε ξενοδοχεία και καταστήματα εστίασης, που θα κολυμπήσουμε στις ίδιες θάλασσες, που θα αγοράσουμε προϊόντα από εμπορικά καταστήματα και που στο τέλος της μέρας με τις όποιες απώλειες θα μετρήσουμε ένα κοινό κέρδος, το κέρδος της επομένης μέρας που θα μας βοηθήσει όλους να επιβιώσουμε. 

Ποια πράγματα θα θέλατε να αλλάξουμε στην καινούργια «κανονικότητα» σε σχέση με το παρελθόν;

Αυτή είναι μια εύκολη απάντηση. Είναι μια ερώτηση που τη σκέφτομαι από την πρώτη μέρα της καραντίνας. Θα ήθελα να μάθουμε να εκτιμάμε λίγο περισσότερο την εφημερότητα του χρόνου που δε μας έχουν χαρίσει απλόχερα. Θα ήθελα να μάθουμε από την αρχή να εκτιμάμε την αξία της αγκαλιάς που δε μπορούμε να μοιραστούμε με την ίδια ευκολία, το φιλί που μας λείπει και θέλουμε να μοιραστούμε με τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Να μάθουμε πως κάθετι που κάνουμε έχει επίπτωση όχι μόνο σε μας αλλά και στους γύρω μας, τα πρόσωπα που αγαπάμε αλλά και αυτά που δε γνωρίζουμε και βρίσκονται γύρω μας. Αν είναι κάτι που θα μας αφήσει παρακαταθήκη ένας αόρατος εχθρός και μια καραντίνα που βιώσαμε για να τον αντιμετωπίσουμε είναι ότι σε κάθε μας κίνηση πρέπει να είμαστε υπεύθυνοι γιατί υπάρχει πάντα ένα αποτέλεσμα, ένα αντίκτυπο για αυτές τις πράξεις μας. Τώρα, περισσότερο από ποτέ. Θα ήθελα να μάθουμε περισσότερο στο εμείς και λιγότερο στο εγώ. 

Αν αποφασίζατε εσείς, θα παίρνατε το ρίσκο για να ανοίξει ο τουρισμός ή όχι;

Σε μια χώρα γεμάτη από ήλιο και θάλασσα σχεδόν δέκα στους δώδεκα μήνες το χρόνο, με τοπία που έχουν μνημονεύσει ποιητές και λατρέψει ζωγράφοι, ο Τουρισμός με την έννοια της επισκεψιμότητας είναι καλώς ή κακώς ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της οικονομίας της χώρας μας σε παγκόσμια κλίμακα. Καμία οικονομία, καμία δραστηριότητα δε μπορεί να παραμείνει επ’ απειρον σε παύση, σε αναστολή και αδράνεια. Όλοι αντιλαμβανόμαστε πόσο σημαντικό είναι αυτό το άνοιγμα, η επιστροφή σε μια οικονομική εξωστρέφεια για τη χώρα μας. Οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν είναι ορατοί για αυτό που ορθώς ονομάζεται ρίσκο, όμως στη ζωή οφείλουμε να ζούμε με προσπάθειες που κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Χωρίς αυτές δε θα μπορέσουμε πότε να αποκτήσουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Καμία προσπάθεια δεν είναι εξασφαλισμένη και κάθε ρίσκο ανταποκρίνεται σε μια προσπάθεια για τον κάθενα απο μας και για το σύνολο συλλογικά. 

Χωρίς να είστε μάγος, κάντε μια πρόβλεψη για το μέλλον. Που νομίζετε θα είσαστε στις 15 Αυγούστου ;

Ο Αύγουστος παραδοσιακά είναι ο μήνας της ξεκούρασης, της ανάπαυλας και της ανεμελιάς. Το φετινό καλοκαίρι ίσως είναι πιο διαφορετικό από ότι θα περιμέναμε. Ευχή όλων μας είναι η χαραμάδα αισιοδοξίας που έχει φανεί με το άνοιγμα της καραντίνας να εξελιχθεί σε ένα ξεκίνημα για όλους μας. Προσωπικά είμαι φύσει και θέσει αισιόδοξος άνθρωπος. Δεν θα κάνω πρόβλεψη, θα κάνω όμως μια ευχή. Στις 15 Αυγούστου να βρίσκομαι σε ένα μέρος που αγαπώ με ανθρώπους που αγαπώ. Ελπίζω όλοι μας. Γιατί αυτό που μας έλειψε περισσότερο σε αυτή την καραντίνα είναι ο ένας από τον άλλο.  

Μπορείτε να δείτε τα πρόσωπα που φιλοξενήθηκαν στις δύο στήλες του klik :

#ΒΓΑΙΝΟΥΜΕΑΠΟΤΟΣΠΙΤΙ 

#ΜΕΝΟΥΜΕΣΠΙΤΙ