KLIK FILES- Αύγουστος 1990// Όταν ο Αντόνιο Μπαντέρας χόρευε βαλς με τη θρυλική Εβίτα…

Τον είχα δει για πρώτη φορά πολλά χρόνια πριν στο “Σπίτι των Πνευμάτων” -μια από τις πρώτες του ταινίες. Αν και  ήμουν πολύ μικρή τότε, με είχε γοητεύσει τόσο που ήθελα να τον ξαναδώ. Το βλέμμα του έχει μια γλυκιά αρρενωπότητα που σε σαγηνεύει.  Και τί δεν έχει γραφτεί για την προσωπική του ζωή… Το σίγουρο είναι ότι ο Αντόνιο Μπαντέρας όσα χρόνια κι αν περάσουν παραμένει ένας άντρας που θα ήθελαν πολλές γυναίκες… Και όταν υποδύεται τον Τσε Γκεβάρα γοητεύει και τη θρυλική Εβίτα Περόν… Όσοι έχουν δει την ταινία Εβίτα με την ανατρεπτική Μαντόνα, θα θυμούνται τη σκηνή με τον Αντόνιο να χορεύει μαζί της ένα υπέροχο βαλς και να της τραγουδά.

Αλλά ας ξεκινήσουμε την ιστορία του μιούζικαλ των Άντριου Λόιντ Βέμπερ και Τιμ Ράις σε σκηνοθεσία του Άλαν Πάρκερ, από την αρχή…

Βασίζεται σε αληθινά γεγονότα που συνδέθηκαν με την άνοδο στην εξουσία του Χουάν Περόν στην Προεδρία της Αργεντινής και στο ρόλο που έπαιξε η δεύτερη σύζυγός του, Εύα Περόν. Μια χαρισματική γυναίκα που διαδραμάτισε ενεργό ρόλο ως Πρώτη Κυρία  και διεκδίκησε τον τίτλο της “αγίας του λαού” κι έμεινε στην ιστορία με το όνομα “Εβίτα”.

Αφηγητής του έργου είναι ένας νεαρός με το όνομα «Τσε». Πρόκειται για ένα χαρακτήρας βασισμένο σε υπαρκτή ιστορική προσωπικότητα, τον Αργεντίνο Τσε Γκεβάρα.

Στο μιούζικαλ γίνεται η εξής ιστορική παρατυπία: η συνάντηση του Τσε Γκεβάρα με τους Περόν. Αυτό, όμως, δεν συνέβη ποτέ. Η εμφάνισή του σαν χαρακτήρα είναι καθαρά συμβολική και σκοπός είναι να προσωποποιήσει τον ανώνυμο Αργεντίνο πολίτη.Στην Αργεντινή η αντίδραση για την ταινία του Άλαν Πάρκερ ήταν μεγάλη… Ο λόγοι; Οι ανακρίβειες για την εικόνα της Εβίτας-  που παρουσιάζεται ως ελαφρών ηθών αρτίστα με βασικό της ενδιαφέρον τις ερωτικές περιπέτειες- και η επιλογή της Μαντόνα για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Εντυπωσιακό είναι ότι η αμερικανίδα σταρ πέτυχε η σκηνή όπου η Εβίτα τραγουδά το συγκλονιστικό τραγούδι “Don`t cry for me, Argentina” να κινηματογραφηθεί στο μπαλκόνι της Casa Rosaria. Εκεί από όπου η πραγματική Εβίτα μιλούσε στον κόσμο που τη λάτρευε… Το πασίγνωστο αυτό τραγούδι βασίστηκε στο επίγραμμα που υπάρχει πάνω στον τάφο της. “Μην κλαις για’μένα Αργεντινή. Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν θα σε εγκαταλείψω.”

Η Εύα Περόν είχε ως κύρια μέριμνά της την ανακούφιση των φτωχών. Ίσως γι’αυτό συσχετίζεται με τον Τσε Γκεβάρα – τον μεγάλο Αργεντίνο ιδεολόγο που “έφυγε” κι εκείνος τόσο νέος από τη ζωή…

Η ταινία δέχθηκε εξαιρετικές κριτικές και προτάθηκε για πέντε βραβεία Όσκαρ. Κέρδισε αυτό του Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού για το “You Must Love Me”. Επίσης προτάθηκε για πέντε Χρυσές Σφαίρες και κέρδισε τις τρεις: Καλύτερης Ταινίας – Κωμωδία ή Μιούζικαλ, Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού (“You Must Love Me”) και Καλύτερης Ηθοποιού σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ (Μαντόνα).

Η Μαρία Εύα Ντουάρτε ντε Περόν γεννήθηκε στις 19 Μαίου του 1919 στην αγροτική Αργεντινή. Παιδί εκτός γάμου, μετακομίζει στα δεκαπέντε της χρόνια στην πρωτεύουσα της 

χώρας, το Μπουένος Άιρες , όπου επιδιώκει να κάνει καριέρα ηθοποιού στο θέατρο, το σινεμά και το ραδιόφωνο. Ο πρώτος της ρόλος έρχεται το 1935, ενώ είναι μόλις 16 ετών. Παίζει μικρούς ρόλους στο θέατρο και στον κιηματογράφο και οι υποκριτικές της επιδόσεις κρίνονται ιδιαίτερα ικανοποιητικές.

Τα δύσκολα παιδικά και εφηβικά της χρόνια χαρακτηρίζονται από πείνα και μιζέρια, προσβολές και ταπεινώσεις. Για να επιβιώσει γίνεται εκδικητική και σκληρή. Στα 18 της χρόνια, έχει μάθει να επιλέγει για εραστές όσους εξυπηρετούν τους στόχους της. Και αναμφίβολα, κάθε φορά είναι πιο υψηλοί. Το ραδιόφωνο είναι στο κέντρο της προσοχής και παίζοντας σε ραδιοφωνικά δράματα, κερδίζει το ενδιαφέρον του κόσμου. Οι κριτικές για την Εβίτα είναι διθυραμβικές. Η αναγνωρισιμότητά της εκτοξεύεται! 

Το 1944, γίνεται η συνάντηση της ζωής της με τονσυνταγματάρχη Χουάν Περόν. Τον άνθρωπο που εμπεύστηκε το πραξικόπημα του 1943 για να αποτρέψει να συνταχθεί η Αργεντινή με τους Συμμάχους. 

 Εκείνη 24 κι εκείνος 48. Από τότε πορεύονται μαζί στην εξουσία. Τον αγαπά βαθιά γιατί την ανεβάζει στο βάθρο απ’όπου μπορούσε να εκδικηθεί όσους την ταπείνωσαν. Κι εκείνος τη λατρεύει γιατί, με την ταπεινή καταγωγή της και το λαικιστικό προφίλ της, κατακτά την εργατική τάξη και εδραιώνει τη δικτατορική εξουσία του.

Παντού τη δέχονται με ιδιαίτερες τιμές. Το μήνυμά της κάθε φορά είναι ένα: “Παλεύουμε για να έχουμε λιγότερους πλούσιους και λιγότερους φτωχούς. Πρέπει να κάνετε το ίδιο.” 

Φεύγει στα 33 της χρόνια από καρκίνο της μήτρας και το πένθος για το λαό της Αργεντινής που τη λάτρεψε είναι βαρύτατο. Ο Χουάν Περόν είναι απαρηγόρητος με το “χαμό” της αγαπημένης του Εβίτας… 

Σε όλη την ταινία ο Τσε αντιμετωπίζει άλλοτε με χιούμορ και άλλοτε με ελαφρά ειρωνεία της πράξεις της Εύας, κατά την άνοδό της στην κοινωνική κλίμακα. Στο τέλος, οι δύο χαρακτήρες συναντώνται σε ένα όνειρο  όπου χορεύουν βαλς. Εκεί έρχονται αντιμέτωποι ιδεολογικά.

Το άλμπουμ της Εβίτα αποτέλεσε διεθνή εμπορική επιτυχία και σε αρκετές χώρες βρέθηκε στο Top 10. 

Για πρόσωπο αυτής της εβδομάδας του KLIK FILES επιλέξαμε τη Μαντόνα που φιλοξενήθηκε στο τεύχος Αυγούστου 1990 του περιοδικού ΚΛΙΚ. Πριν ένα μήνα τιμήθηκε με το  βραβείο του Billboard για τη “Γυναίκα της χρονιάς 2016”. Αστέρι της ποπ, μουσικός, χορεύτρια, ηθοποιός,“ιέρεια” ενός νέου ενδυματολογικού κώδικα, σκηνοθέτρια, συγγραφέας, επιχειρηματίας,. Από ευτελές material girl της δεκαετίας του ‘80 σε σεξουαλική, δεσποτική “μάγισσα”, ντυμένη στα δερμάτινα. Από σεξοβόμβα τύπου Μέριλυν Μονρόε σε ανδρόγυνη φιγούρα τύπου Μάρλεν Ντήτριχ. Από πιστή καθολική Εβίτα, σε μύστη των ανατολικών θρησκειών. Από υπάκουη σύζυγος του Σον Πεν, σε ανύπαντρη μητέρα της Λούρδης, του Ρόκου, του Ντέιβιντ και της Μέρσι.

Μία εκκεντρική σταρ που όπως όλα δείχνουν θα μας απασχολεί για πολλά χρόνια ακόμα…

Aκολουθούν αποσπάσματα από τη συνέντευξη της Μαντόνα στο ΚΛΙΚ Αυγούστου 1990.

Κείμενο: Μανίνα Γεωργοπούλου

“Με κολακεύει που ασχολούνται τόσο μαζί μου οι άνθρωποι – μ’έχουν αποκαλέσει κατά καιρούς τα πάντα, από ιδιοφυία μέχρι παλιοτσουλί, είναι πολύ ενδιαφέρον. Με κολακεύει που τρώνε την ώρα τους προσπαθώντας να με αναλύσουν, να κατανοήσουν τί σόι πράγμα είμαι… Καλύτερα να με σκέφτονται, πάντως, παρά να μην περνάω ποτέ απ’το μυαλό τους.” Madonna

“Κατασκευάστρια χιτ¨, “αντικείμενο της μόδας”, σόουγούμαν και μπίζνες-γούμαν, δημοσιοσχεσίτισα και καθήκι, σέξι, φοβερή, προκλητική και χοντροκέφαλη – ιδού μερικοί απ’τους αγαπημένους “χαρακτηρισμούς” της Μαντόν. “Ό,τι και να πει κανείς γι’αυτήν”, προσθέτει ο Γουώρεν Μπήτυ, “το σίγουρο είναι πως φωτογραφίζεται υπέροχα, είτε φοράει το βρακί της είτε όχι.”

Eίμαι Λέων με σελήνη στον Αιγόκερω, είχε πει η ίδια πριν από χρονια σε μια συνέντευξή της, “Αυτό σημαίνει ότι η επιτυχία μου δεν οφείλεται μόνο στο ταλέντο αλλά και στη σκληρή δουλειά, στην αυτοπειθαρχία και την οργανωτικότητά μου”. Μιλάει με θαυμασμό για την Μαίριλυν Μονρόε, αλλά συγζύζεται όταν της λένε ότι την μιμείται. “Απλώς αλλάζω στυλ. Μ’αρέσουν οι παλιές σταρ και κατά καιρούς αντιγράφω στοιχεία από το στυλ της Γκρέις Κέλυ, της Μαίριλυν Μονρόε, της Τζόαν Κρώφορντ. Το National Enquirer έγραφε πριν μερικά χρόνια ότι είμαι η ενσάρκωση της Μαίριλυν. Η ενσάρκωσή της! Αφού γεννήθηκα πριν πεθάνει εκείνη! Ήταν το καλύτερο ψέμα που διάβασα στη ζωή μου!”

Χρυσόστομη

-Όταν ήμουν μικρή, ήμουν θρήσκα μ’έναν εφηβικό, παθιασμένο τρόπο. Ο Ιησούς Χριστός ήταν για μένα κάτι σαν σταρ του σινεμά, το πιο αγαπημένο μου είδωλο.

– Όλοι οι άντρες πάνω στους οποίους πάτησα για ν’ανέβω στην κορυφή, όλοι θα με δέχονταν ευχαρίστως ξανά κοντά τους, επειδή μ’αγαπούν ακόμη και τους αγαπώ ακόμη.

-Πάντα ήθελα να κάνω τα πράγματα τα οποία όλοι μου έλεγαν να μην κάνω ποτέ.

-Το χάσιμο της παρθενιάς μου; Το αντιμετώπισα σαν ένα σημαντικό βήμα στην καριέρα μου.

-Το αγαπημένο μου φαγητό είναι το ποπ-κορν. Καθαρίζει τον οργανισμό, σε γεμίζει κι είναι φτηνό.

– Ο μπαμπάς μου ήθελε να σπουδάσω νομικά, να μην κάνω τίποτα σαχλό στη ζωή μου. Τώρα, όταν με βλέπει στην τηλεόραση και στα περιοδικά, είναι μεν περήφανος για μένα, αλλά δεν με εγκρίνει καθόλου.

-Χόρευα από μικρή. Γύρω στα δώδεκα, αποφάσισα να το δω σοβαρά το θέμα κι άρχισα να πηγαίνω σε σχολή χορού τζαζ, ταπ ντανς, γυμναστικής και κοινωνικών χορών. Ήταν απ’αυτά τα μέρη ΄που στέλνουν συνήθως τα πολύ κινητικά και ζωηρά κορίτσια.

– Αυτό που προσπαθώ να πω με τα βιντεοκλίπ μου είναι πως έχω μουνί και αντιμετωπίζω τη σεξουαλικότητά μου και πως μπορεί κι εσύ να τα βρεις με τη δική σου σεξουαλικότητα, αν θέλεις… Δεν λέω σε κανέναν να βγει έξω και ν’αρχίσει να πηδάει στην τύχη. Μπορείς να κάνεις έρωτα, αλλά με προφυλάξεις. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος

– Μετά τον Χίτλερ, το AIDS είναι το χειρότερο πράγμα που αντίκρυσε ο 20ός αιώνας. Το κακό είναι πως κάνει τους ανθρώπους ακόμη πιο στενόμυαλους. Τους δίνει την ευκαιρία να εκφράσουν τα πραγματικά τους αισθήματα απέναντι στην ομοφυλοφιλία.

-Η στάση της Καθολικής εκκλησίας πάνω στο AIDS μ’αηδιάζει, νομίζω ότι τον παίρνει χοντρά. Νομίζω πως η Καθολική εκκλησία είναι σκέτη υποκρισία. Χωρίς καθόλου αγάπη. Καμιά σχέση μ’αυτά που λέει ο χριστιανισμός.