Light: Μετά τον Gio Kay, άλλο ένα …ανοιχτό παράθυρο για πολιτική – «Ο κομμουνισμός θεωρητικά είναι ιδανικός»
Από την κόντρα που δεν λέει να σβήσει μέχρι τα σενάρια για είσοδο στην πολιτική, ο Light μιλά χωρίς φίλτρα σε podcast και προκαλεί συζητήσεις με τις τοποθετήσεις του.
Περιεχόμενα
Ο Light βρέθηκε καλεσμένος στο «Anestea the Podcast» και παραχώρησε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στον Ανέστη Ευαγγελόπουλο, αγγίζοντας τόσο τη μακροχρόνια κόντρα του με τον Snik όσο και τις σκέψεις του γύρω από την πολιτική.
Για τη σχέση του με τον Snik, ξεκαθάρισε πως δεν υπάρχει καμία επαφή και ότι η απόσταση μεταξύ τους είναι πλέον δεδομένη, τονίζοντας χαρακτηριστικά: «Δεν είμαστε σε καμία φάση… με τον Snik είναι αγεφύρωτο το χάσμα. Δεν ξέρω ρε φίλε, δεν ξέρω (τι θα συμβεί αν βρεθούμε έξω). Και να πω την αλήθεια, δεν θέλω να μιλάω και για τον Snik πλέον. Δηλαδή νομίζω ότι έχει γίνει ένα πράγμα που όπου πάει ο Light να μιλήσει πρέπει να τον ρωτήσουν για τον Snik, και ο Snik δεν πάει πουθενά να μιλήσει… Λίγο κουράζει».
Περί πολιτικής
Στο κεφάλαιο «πολιτική», ο τράπερ δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να τον δούμε στο μέλλον σε έναν εντελώς διαφορετικό ρόλο, παραδεχόμενος ωστόσο τις αντιφάσεις του: «Θα μπορούσατε να με δείτε ως πολιτικό στο μέλλον. Είναι δύο τα τινά. Από τη μία, σιχαίνομαι τη βρωμιά της πολιτικής… Θεωρώ ότι η πολιτική είναι ένας πολύ βρώμικος χώρος. Και όχι θεωρώ, το γνωρίζω ότι είναι ένας πολύ βρώμικος χώρος».
Παρά τις ενστάσεις του, εξήγησε πως δεν είναι αδιάφορος πολίτης, αλλά κάποιος που παρακολουθεί και προσπαθεί να διαμορφώσει άποψη, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να εκφράσει πιο ενεργά τις ιδέες του στο μέλλον.
Μάλιστα, σε μια δήλωση που ήδη συζητιέται, ανέφερε: «Οπότε από τη μία δεν ξέρω κατά πόσο αξίζει να βρωμιστείς… Από την άλλη, θεωρώ ότι υπάρχουν λωρίδες και δρόμοι… Οπότε είναι κάπου στη μέση η απάντηση. Τώρα για το ΚΚΕ θα σου πω άλλη φορά… γιατί ο κομμουνισμός, θεωρητικά, είναι όντως το ιδανικό πολίτευμα».
Με τη στάση του να κινείται ανάμεσα στον ρεαλισμό και τον ιδεαλισμό, ο Light δείχνει πως δεν φοβάται να «τσαλακώσει» την εικόνα του, αφήνοντας ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα — είτε στη μουσική, είτε… στην πολιτική σκηνή.
