“Much Loved” but much hated

Οι κοινωνίες, ειδικά οι θρησκόληπτες, παραμένουν βαθιά συντηρητικές. Τους είναι δύσκολο έως αδιανόητο να κάνουν το επόμενο βήμα και να ανοίξουν τα μυαλά τους στις αλλαγές αλλά και τα μάτια τους σε όσα φροντίζουν να κρύβουν κάτω από το χαλί.

Στο πρόσφατο φεστιβάλ των Καννών ο βραβευμένος Γαλλο-μαροκινός σκηνοθέτης Ναμπίλ Αγιούς παρουσίασε το έργο του «Much Loved».

Ουσιαστικά παρουσιάζει την ζωή 4 ιεροδούλων στην ιστορική και τουριστική πόλη του Μαρακές. Το φιλμ το υποδέχτηκαν με ενθουσιασμό οι κριτικοί αλλά όχι και οι Μαροκινοί.

Αυτό που ενόχλησε μάλιστα δεν ήταν η παρουσίαση αυτής της τόσο δύσκολης ζωής των γυναικών αλλά ότι το έργο είχε γυμνές σκηνές και βωμολοχίες. Φυσικό ήταν να απαγορευτεί η διανομή του στη χώρα.

Εκπρόσωπος της κυβέρνησης δικαιολόγησε την απόφαση λέγοντας ότι «η ταινία αυτή δυναμιτίζει τις ηθικές αξίες και την αξιοπρέπεια των γυναικών αλλά και ολόκληρης της χώρας».

Παρά την απαγόρευση πάντως εκατοντάδες Μαροκινοί είδαν ήδη την ταινία στο διαδίκτυο. Φυσικά, όπως σε κάθε ανάλογη περίσταση οι απόψεις διίστανται. 

Κάποιοι λένε ότι «ναι, υπάρχει πορνεία στη χώρα αλλά όχι στον βαθμό που δείχνει το έργο». Άλλοι απαντούν ότι «εθελοτυφλείτε και δεν θέλετε να παραδεχτείτε την αλήθεια».

Είναι αλήθεια ότι το Μαρόκο από παλιά είχε την ταμπέλα του «σεξοπροορισμού». Ότι δηλαδή πολλοί τουρίστες πήγαιναν στη χώρα για να βρουν αυτό που δεν μπορούσαν στη δική τους. Στην ταινία απεικονίζονται δύο Σαουδάραβες σε ένα δωμάτιο με Μαροκινές πόρνες οι οποίες χορεύουν αισθησιακά γύρω τους και η μία λέει «είμαι Μαροκινή αλλά λατρεύω τα Σαουδαραβικά λεφτά».

Μια τελευταία έρευνα όμως έχει δείξει ότι στη χώρα υπάρχουν 19.000 πόρνες. Αλλά οι πελάτες τους είναι σε ποσοστό 96% Μαροκινοί και όχι τουρίστες.