Ο εφιάλτης στο δρόμο με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς: Μία ακόμα μέρα εκνευρισμού!

Ο εφιάλτης στο δρόμο με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς: Μία ακόμα μέρα εκνευρισμού!

Συμπάσχεις το ξέρω. Όλα τα έχει ο μπαξές: στραβοκοιτάγματα, βία (λεκτική και σωματική) και νεύρα, πολλά νεύρα! Aπό την Αργυρώ Ντόκα

Είναι αναφαίρετο δικαίωμα μου να πιστεύω πως ο κόσμος στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς είναι χαζός, όπως ακριβώς και σε άλλες μαζικές συγκεντρώσεις, βλέπε την πιο πρόσφατη: εκλογές. 

Κι αν είσαι κι εσύ ένας από αυτούς, που θίχτηκαν με την παραπάνω δήλωση, αγαπητέ αναγνώστη έχω να σου πω δύο πράγματα: Πρώτον, όποιος έχει τη μύγα, μυγιάζεται και δεύτερον, θα ήθελα να μου λύσεις μερικές απορίες σχετικά με την μη –ανθρώπινη συμπεριφορά σου κατά την είσοδο, διαμονή και έξοδο σου από τα Μ.Μ.Μ.  Αν είσαι πάλι από αυτούς, που συμπάσχεις μαζί μου, γελώντας αμήχανα γιατί το διαβάζεις αυτή τη στιγμή στο μετρό, τρένο, τραμ, λεωφορείο, έχω  να σου πω πως δεν είσαι μόνος σου! 

Επιβάλλεται άμεσα η σύνταξη Κώδικα Κυκλοφορίας για τα Μ.Μ.Μ, αν και πάλι δεν είμαι σίγουρη ότι θα λειτουργήσει. Ας καταγράψουμε τα σημάδια της αλλοπρόσαλλης συμπεριφοράς των Ελλήνων στα Μ.Μ.Μ:

Κατά τη διάρκεια της διαμονής στη στάση – σταθμό:

Κρατάς φυσιολογική απόσταση από τους υπόλοιπους σε αναμονή επιβάτες. Όσο ωραίο άρωμα κι αν έχεις- πόσο περισσότερο το φυσικό eau de toilette του καλοκαιριού- δε χρειάζεται να το μυρίζω. Δε χρειάζεται να μου έρθει η τσάντα στο κεφάλι, ούτε να μου δείξεις τις νέες τεχνικές στο κουν φου.  

(Έρχεται το μέσο μεταφοράς): Συναγερμός

  • Δεν τρέχεις σαν το Κεντέρη (ντοπαρισμένο) για να προλάβεις να πας μπροστά του. Μην ξεχνάς τους άνδρες τους πάτησε το τρένο. Ενοχλείς και τον οδηγό και εμάς. 
  • Όλοι οι καλοί χωράνε. Αν και αυτό δε συμβαίνει στα ελληνικά Μ.Μ.Μ. Χωρούν μόνο όσοι σπρώχνουν, βρίζουν και κάθονται μέσα στη μέση για να έχουν την άνεσή του. Οι υπόλοιποι με το επόμενο. 

Κατά την επιβίβαση:

  • Όσο το καλοκαίρι είναι εδώ, οι τραυματισμοί είναι πιο εύκολοι. Προτιμήστε τα ΜΜΜ το χειμώνα, όσο κι αν πεις το μπουφάν σε προστατεύει από τυχαία χτυπήματα έως και εξόδους με κλωτσιές από την πόρτα του λεωφορείου. 
  • Χρυσός κανόνας κατά την επιβίβαση. Περιμένουμε να κατέβουν πρώτα και μετά μπαίνουμε στο βαγόνι – λεωφορείο. Τι δεν καταλαβαίνεις; Αν δεν βγω, δε χωράς να μπεις. Κι αν προσπαθήσεις να μπεις, ενώ κατεβαίνω με στολίζεις σαν ένα ακόμα χριστουγεννιάτικο δέντρο. 
  • Η μάχη του εισιτηρίου. Τώρα μπορεί μεν να είναι διαδεδομένες οι κάρτες, αλλά πάντα θα υπάρχει κάποιος, που θα θέλει να του χτυπήσεις το εισιτήριο, αφού πρώτα σε έχει χτυπήσει 150 φορές για να προλάβει την καλή τη θέση. 

Κατά τη διαμονή: 

  • Η μάχη της κενής θέσης θα είναι πάντα το λάφυρο του πολέμου στα ΜΜΜ. Για την κενή θέση στο λεωφορείο μέχρι και ο παππούς από τον τάφο ανασταίνεται. Μεταξύ μας, αν δεις κανέναν τέτοιο παππού σήκω, μη σηκωθείς όμως για την γιαγιά, που το παίζει 25αρα με τον 12ποντο τακούνι και θυμάται τα πραγματικά της χρόνια ενόψει της κενής θέσης. ΠΟΤΕ!
  • Σε περίπτωση, που κάθεσαι και πρέπει να κατέβεις στην επόμενη στάση, καλό θα είναι να είσαι εξοπλισμένος με επιγονατίδες και υπομονή. Ξεκινάει άμεσα ο διαγωνισμός παρκούρ για τη θέση σου. Αν πάλι δεν είσαι διατεθειμένος να κατέβεις, θα καταλάβεις πως είναι να στέκονται πάνω από το άψυχο κορμί κοράκια. 
  • Κυρίες μου (κυρίως), παρακαλώ οι θέσεις είναι για τα έμβια όντα, τους ανθρώπους ντε. Οι τσάντες από τα ψώνια σας καλό θα είναι να στηρίζονται στο πάτωμα ή αν δεν μπορείτε να τις αποχωριστείτε, κρατήστε τες.
  • Όσο κι αν είσαι της διανόησης, μη διαβάζεις το βιβλίο σου στο λεωφορείο. Όχι τουλάχιστον, όταν είμαστε κολλημένοι σαν σαρδέλες. 
  • Απαγορεύονται δια ροπάλου οι selfies. Εδώ καλά καλά δε χωράμε, θες να μας βγάλεις και κανένα μάτι με το stick; 
  • Προς την τρίτη ηλικία. Σεβόμαστε τα χρόνια σας, τις ανάγκες σας, αλλά δεν είστε οι μόνοι. Πριν βγάλετε ολόκληρο κήρυγμα σε όλο το βαγόνι για τον πιτσιρικά, που δε σηκώθηκε για να κάτσετε, σκεφτείτε ότι όντως μπορεί να ΕΠΡΕΠΕ να κάτσει. Μικρή ηλικία δε σημαίνει και όχι προβλήματα υγείας. Ευχαριστώ. 
  • Μαθήματα συμπεριφοράς γένους θηλυκού. Στραβοκοιτάγματα και πικρόχολα σχόλια παρακαλώ να λείπουν. Στην τελική αν θες να μου πεις κάτι, πες το μου. Το να περνάμε 12 στάσεις μέχρι το Σύνταγμα και να είμαι υποψήφια προς λιθοβολισμό, δεν μου είναι και το πιο ευχάριστο. 
  • Μαθήματα συμπεριφοράς γένους αρσενικό: Για τυχόν επιθυμία για γνωριμία, ανταλλαγή τηλεφώνου ή social media (έχουμε εκσυγχρονιστεί πια), παρακαλώ κόψτε τις ταινίες της δεκαετίας του ’80. Επίσης, η τακτική της Βουγιουκλάκη «με συγχωρείτε, ήταν τυχαίο», δεν πιάνει. Επιδείξεις της ημίγυμνης φωτογραφίας στην οθόνη του κινητού και συνομιλία με τον κολλητό για την απέναντι δικαιολογούνται μόνο σε ηλικίες κάτω των 15 ετών. 

Κατά την έξοδο: 

  • Λίγη ευγένεια δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Η ερώτηση «θα κατέβετε στην επόμενη στάση» σίγουρα δεν αποτελεί κάποιο υπόγειο μήνυμα για τη μαμά σου, τον μπαμπά σου και τα κιλά σου. Πριν παρεξηγηθείς, απλά απάντησε με ένα ναι ή όχι. 
  • Αν δεν θα κατέβεις στην επόμενη στάση, μην κάθεσαι στη μέση με αγκαλιά την κολόνα ωσάν μία ακόμα Demi Moore (ξέρεις για ποια ταινία μιλάω). 
  • Όχι σπρωξίματα, όχι κλωτσιές, όχι αγκωνιές κατά την μεγάλη έξοδο από τα Μ.Μ.Μ. Το ΚΑΤ ας μην μας υποδεχτεί για ακόμα μία φορά με ανοιχτές αγκάλες στα έκτακτα περιστατικά. 

Κι αν με θεωρείς υπερβολική, μία ημέρα στα ελληνικά Μ.Μ.Μ θα σε πείσει πως αυτά υπάρχουν και τα περισσότερα τα κάνεις κι εσύ. Λίγη αυτοκριτική δεν θα σε βλάψει. Για τους υπόλοιπους, που με νιώθουν, welcome to the club.  

Σχετικά άρθρα