Τι να δω απόψε: Η ταινία των 80s που θα έπρεπε όλοι να έχουν δει
O Κάμερον Κρόου παθαίνει Τζον Χιούζ και καταθέτει μια μοντέρνα δραμεντί με κλασικά στοιχεία και ένα σούπερ σάουντρακ.
Πριν το όνομα του Κάμερον Κρόου ταυτιστεί με τις αξέχαστες ταινίες «Τζέρι Μαγουάιρ» (1996), «Σχεδόν Διάσημοι» (2000) και «Vanilla Sky» (2001), ο Αμερικανός σκηνοθέτης έγραψε και σκηνοθέτησε το ολότελα ρομαντικό «Say Anything…» (1989), το οποίο φιλοξενείται στην πλατφόρμα του Netflix. Με επιρροές από το στυλ και τις θεματικές του auteur Τζον Χιούζ («The Breakfast Club», «Sixteen Candles», «Pretty in Pink») που καθόρισε το εφηβικό είδος των 80s, o Κρόου υπογράφει τον επίλογο μιας άκρως δραματικής και επίμονα ρομαντικής κινηματογραφικής δεκαετίας. Και το κάνει με μια νεανική ιστορία ενός έρωτα που περνά από τη σχολική ανεμελιά στο χάος της ενήλικης πραγματικότητας, την οποία πασχίζει (και όπως φαντάζεστε – τουλάχιστον μέχρι τους τίτλους τέλους – καταφέρνει) να επιβιώσει. Συμβολικά και πετυχημένα, ο Κρόου «δανείζεται» επίσης από το σύμπαν του Χιούζ τον Τζον Κιούζακ, πρωταγωνιστή του «Sixteen Candles», σε έναν ρόλο-τομή της καριέρας του.
Η υπόθεση
Ο Λόιντ Ντόμπλερ (Κιούζακ) είναι ένας νεαρός με ελεύθερο πνεύμα και χωρίς ιδιαίτερους στόχους για το μέλλον. Από την άλλη, η συμμαθήτρια του και αριστούχα της τάξης Νταϊάν Κορτ, προορίζεται – από τον αυστηρό πατέρα της, ο οποίος την μεγαλώνει μόνος του – για μεγάλα πράγματα. Λίγο πριν την αποφοίτησή τους από το σχολείο, οι δυο μαθητές που δείχνουν να προέρχονται από διαφορετικούς κόσμους, τους θα συναντηθούν σε ένα κοινό σημείο. Ένας καλοκαιρινός έρωτας εξελίσσεται σε μια θυελλώδη σχέση που σύντομα θα χρειαστεί να ανταπεξέλθει σε πολλαπλές προκλήσεις.
Γνώμη μας
Δεν είναι λίγες οι ρομαντικές ταινίες που θέλουν δύο «αταίριαστους» πρωταγωνιστές να ξεπερνούν τις όλες τις διαφορές τους και όλα τα εμπόδια που βρίσκονται στον δρόμο τους, για χάρη του σπουδαίου και παράδοξου έρωτά τους (από τον «Ρωμαίο» και «Ιουλιέτα» μέχρι την «Αρχόντισσα» και τον «Αλήτη»). Το «Say Anything…» αφηγείται μια αντίστοιχη ιστορία, μόνο που τον Κρόου δείχνει να τον αφορά περισσότερο η αγάπη παρά ο έρωτας. Σε αντίθεση με αντίστοιχα φιλμ, το συγκεκριμένο καταφέρνει να συγκινεί με την αμοιβαία τρυφερότητα που από νωρίς μοιράζονται οι πρωταγωνιστές του. Το αποτέλεσμα πρόκειται για ένα αλλιώτικο ντεμπούτο που έχει αφήσει ένα μοναδικό αποτύπωμα στον κινηματογραφικό μικρόκοσμο των ρομαντικών – από τα αντισυμβατικά αποσιωπητικά του τίτλου, μέχρι την μπεζ καμπαρντίνα του Κιούζακ και μια από τις πιο διάσημες μουσικές σκηνές του σινεμά (hint: περιλαμβάνει ένα μπούμποξ).
Διαβάστε επίσης
