Ο Ορφέας Αυγουστίδης για τη σύζυγό του Γεωργία Κρασσά και τον ερχομό του παιδιού τους
Ο Ορφέας Αυγουστίδης μίλησε στο vidcast της Ναταλία Αργυράκη «Νέα γυναίκα μόνη Δεν ψάχνει» για την οικογενειακή του ζωή, τη σύζυγό του Γεωργία Κρασσά και τον ερχομό του παιδιού τους.
Περιεχόμενα
Αναφερόμενος στη σύντροφό του και στα στοιχεία που εκτιμά σε εκείνη, ο ηθοποιός εξήγησε: «Σίγουρα έναν άνθρωπο που να έχει υπομονή, στις στιγμές που εγώ δεν έχω. Δεν σου λέω τι ήθελα, αλλά πράγματα που μπορεί να ήταν πιο συμβατά. Και να μπορεί να με κατευνάσει και να με σβήσει εκεί που εγώ μπορεί να παθιάζομαι λίγο περισσότερο και να φουντώνω. Η Γεωργία έχει πάντα μια ψυχραιμία απέναντι στα πράγματα, που με έκανε να παίρνω και μια δεύτερη ανάσα».
Μιλώντας για τη μετάβαση στη γονεϊκότητα, ο Ορφέας Αυγουστίδης σημείωσε: «Όταν ο σύντροφός σου γίνεται γονιός, στη συγκεκριμένη περίπτωση που η σύντροφός μου έγινε μητέρα, αποκτά μια καινούργια ιδιότητα που θα είναι η κυρίαρχη και καθοριστική του ιδιότητα για όλη του ζωή. Πρέπει και εσύ, κάπως, να καταλάβεις ότι μπαίνεις σε μία καινούργια διαδικασία για να γνωρίσεις έναν άνθρωπο από την αρχή με αυτό κι αυτός αντίστοιχα με σένα, την ώρα που κι εκείνος κάνει τα πρώτα του βήματα σε αυτό και μαθαίνει. Είναι πρωτόγνωρο».
View this post on Instagram
Ο ρόλος του πατέρα
Σε ό,τι αφορά τον ρόλο του μέσα στο σπίτι και τις κοινωνικές προσδοκίες για τους άνδρες, ξεκαθάρισε: «Συνειδητά καμία αλλά λίγο στρες μπορεί να μαζεύεται σε κάποια γωνίτσα. Από το σπίτι μου δεν ήμουν έτσι. Ο πατέρας μου ήταν ένας άνθρωπος που αναλάμβανε όλους τους ρόλους όταν χρειαζόταν ή όταν μπορούσε. Δεν ήμασταν το πατροπαράδοτο, πατριαρχικό μοντέλο εμείς. Σίγουρα έχει να κάνει με τα πρότυπα. Εγώ πιστεύω ότι το να μοιράσουν σε μια οικογένεια οι 2 πυλώνες τις ευθύνες που έχουν απέναντι στις υποχρεώσεις τους και να τύχει ο ένας να αναλάβει 3,4 που θυμίζουν πατριαρχικό μοντέλο κι ο άλλος 5,6 επειδή θέλουν, δεν είναι κακό».
Και πρόσθεσε: «Σε μια οικογένεια δεν πρέπει ντε και καλά να μοιραστούν οι υποχρεώσεις ανάποδα για να πούμε ότι κάτι κατακτήσαμε, ντε και καλά. Γιατί ο ένας μπορεί να νιώθει πολύ καλά κάνοντας το ένα και ο άλλος πολύ καλά κάνοντας το άλλο. Κι αυτό είναι ok. Το θέμα είναι να μην γίνονται αυτά τα πράγματα γιατί “έτσι” και γιατί πρέπει, επειδή εσύ είσαι γυναίκα κι εσύ είσαι άντρας. Όχι!». Παράλληλα, στάθηκε και στις προκλήσεις της γονεϊκότητας, τονίζοντας: «Όταν βρίσκεσαι αντιμέτωπος με την πραγματικότητα που δεν είναι 1+1= 2 και φασαρία και άγχος, τι εξίσωση να λύσεις; Το ένστικτο που εμπιστεύονταν οι δικοί μας -άσε το κομμάτι της βίας που μπορώ γενναία να πω ότι θα μπορούσε να περισσεύει- το ένστικτο δεν είναι κακό να το ακούμε».
Κλείνοντας, υπογράμμισε τη σημασία της ειλικρίνειας με τον εαυτό μας: «Βέβαια ο ερχομός ενός παιδιού μπορεί να σε εκθέσει. Μετά εσύ καλείσαι να στρίψεις το τιμόνι, τουλάχιστον να αρχίσεις να σκέφτεσαι και να είσαι λίγο πιο ειλικρινής με τον εαυτό σου ή αν θα ξοδέψεις ολόκληρη τη ζωή σου για να το καλύψεις και να μη φαίνεται. Είναι νομίζω στο χέρι μας να πεις ‘Αυτός είμαι, ευτυχώς ή δυστυχώς, και θα προσπαθήσω να αντιδρώ αλλιώς’. Προσπαθώ να αποφεύγω τις συμβουλές, κάνουμε μια μεγάλη προσπάθεια να παραδειγματίζουμε, να κάνουμε αυτά που θα θέλαμε να κάνει και όχι να τα λέμε».
