Οι δυο μοιραίες αυταπάτες του Αλέξη Τσίπρα

Αν κανείς θέλει να κρίνει πολιτικά τον Αλέξη Τσίπρα θα πρέπει κατ` αρχάς να κάνει μια παραδοχή. Με βάση όλα αυτά που έλεγε όσο βρισκόταν στην αντιπολίτευση και εξακολουθεί να λέει μέχρι σήμερα θα πρέπει να παραδεχτούμε ή ότι όλα αυτά τα έλεγε συνειδητά με μόνο στόχο να πάρει την εξουσία, ήταν δηλαδή ένας κυνικός πολιτικός απατεώνας που βρήκε πρόσφορο έδαφος στην ευκολία με την οποία οι ψηφοφόροι “μασάνε” ότι και να τους σερβίρει κάποιος, ή ότι είχε απλώς πολλές αυταπάτες τις οποίες διατηρεί μέχρι σήμερα. Και επειδή σ` αυτά τα πράγματα δεν κόβονται αποδείξεις, αλλά και επειδή είμαστε καλοπροαίρετοι θα υποθέσουμε ότι ισχύει η δεύτερη εκδοχή. Ότι είναι δηλαδή ένας άνθρωπος με πολλές αυταπάτες.

Ήταν φανερό από καιρό ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση ανθρώπου. Είναι πραγματικά δύσκολο να κατατάξεις κάπου έναν άνθρωπο που έχει ένα εξαιρετικό χάρισμα στην επικοινωνία με την εικόνα που παρουσιάζει κατά διαστήματα. Όπως εκείνη η περίφημη εμφάνιση του στην συνέντευξη με τον Κλίντον-μια επιεικώς ανεκδιήγητη εμφάνιση-ή την εικόνα που παρουσίασε σωριασμένος στον καναπέ δίνοντας μια εντύπωση κλινικής κατατονίας στην διάρκεια της επίσκεψης Ομπάμα. Ή τις απίστευτες κοτσάνες που πετάει χαρούμενος όταν μιλάει στα αγγλικά.

Παρ` όλο το κόστος που είχε ως τώρα η διακυβέρνηση του-πάνω από 80 δις- και παρά το ότι έκανε πίσω σε όλες τις “αριστερές” εξαγγελίες του για να αποδειχτεί ότι είναι ο άνθρωπος που ζητούσαν οι δανειστές για να περνάει ανέξοδα ότι και να του ζητήσουν, το κόστος που πλήρωσε ως τώρα δημοσκοπικά η Κυβέρνηση των ΣυριζΑνέλ, ήταν σχετικά μικρό, παρά το ότι σε λίγο θα συμπληρώσει τρία χρόνια στην διακυβέρνηση της χώρας.

Οι προηγούμενες Κυβερνήσεις του Πασόκ κυρίως αλλά και της Νέας Δημοκρατίας πλήρωσαν αναλογικά πολύ μεγαλύτερο κόστος , ενώ ο Γιώργος Παπανδρέου παρά το ιστορικό βάρος του ονόματος του κυριολεκτικά “εξαερώθηκε” πολιτικά ψάχνοντας μάταια να βρει “στέγη”, παρά την θριαμβευτική εκλογή του το 2009. Και παρ` όλο που αυτή η Κυβέρνηση είναι μια Κυβέρνηση “Φράνκενστάιν”, ένα “πάτσγουωρκ” με πρόσωπα από όλο το πολιτικό φάσμα, από την άκρα Δεξιά μέχρι την άκρα Αριστερά και παρ` όλο που αποδείχτηκε πιο καλός “γερμανοτσολιάς” (σύμφωνα με την δική τους φρασεολογία), ο καταλογισμός υπήρξε σχετικά μικρός. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Σύριζα κυρίως αντέχει και δεν πρόκειται να εξαφανιστεί στις επόμενες εκλογές. Πιθανόν να μην ισχύει το ίδιο για τους Ανέλ που ίσως να μην συγκεντρώσουν ικανό ποσοστό για να μπουν στην Βουλή (και εφ` όσον ο αρχηγός τους επιβιώσει από διάφορα μυστικά που θα εμφανιστούν πριν τις επόμενες εκλογές). 

Αυτά ίσχυαν μέχρι σήμερα.

Γιατί από δω και πέρα ισχύουν άλλα.

Στην φάση αυτή ο Τσίπρας έκανε δύο λάθη που ίσως αποδειχτούν μοιραία.

Το πρώτο είναι η συνειδητή φορολογική στοχοποίηση της Μεσαίας Τάξης, όπως παραδέχτηκε και ο Χουλιαράκης στην Βουλή. Ο λόγος ήταν μικρονοϊκός ως συνήθως.. “Να πάρομε λεφτά από αυτούς και να τα δώσουμε στους άλλους που είναι πιο πιθανόν να μας ψηφίσουν” εφ` ενός. Και αφ` ετέρου “να τους κάνουμε κι αυτούς φτωχούς ώστε να μας ψηφίσουν και αυτοί”.

Ως τώρα καμία Κυβέρνηση δεν επέζησε μην έχοντας μαζί της την Μεσαία Τάξη. Η τάξη αυτή, είναι εκείνη που βγάζει Κυβερνήσεις. Υπάρχουν κάποιοι που θα ψηφίσουν από “εδώ” ή από “εκεί” βρέξει χιονίσει. Η μεσαία τάξη καθώς βρίσκεται στο κέντρο και του οικονομικού και τους πολιτικού φάσματος είναι αυτή που μετακινείται προς την μια ή την άλλη κατεύθυνση δημιουργώντας πλειοψηφίες. Σύμφωνα με όσα δημοσιεύτηκαν στον Τύπο τα αποτελέσματα είναι καταλυτικά :Ο σκληρός Σεπτέμβρης της υπερφορολόγησης για 4.267.408 φορολογούμενους είχε ως αποτέλεσμα να σημειωθεί ρεκόρ οφειλετών με ληξιπρόθεσμα χρέη. Έτσι, σύμφωνα με τα νεότερα δεδομένα που δόθηκαν στη δημοσιότητα από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων, τον Σεπτέμβριο ο συνολικός αριθμός των φορολογουμένων με ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις έκανε άλμα κατά 410.322 καταγράφοντας το απόλυτο ρεκόρ του 2017. …οι κατασχέσεις λογαριασμών  πέφτουν βροχή, ενώ μέχρι τώρα στο «δόκανο» των αναγκαστικών μέτρων από την αρχή του έτους είχαν πιαστεί 991.392 φορολογούμενοι, με αύξηση περίπου 20.000 μέσα σε ένα μόλις μήνα! Από τις κατασχέσεις και τις ρυθμίσεις η εφορία έχει εισπράξει 3,5 δισ. ευρώ από την αρχή του 2017. Από αυτά  2,15 δισ. ευρώ προήλθαν από παλαιές ληξιπρόθεσμες οφειλές και 1,4 δισ. ευρώ από νέα ληξιπρόθεσμα χρέη. Μέσα σε ένα μήνα, από τον Αύγουστο στον Σεπτέμβριο τα «φρέσκα» ληξιπρόθεσμα έφτασαν τα 706 εκατ. ευρώ, ενώ το συνολικό ποσό των ληξιπρόθεσμων ανήλθε σε 98,745 δισ. ευρώ. 

Αν όσα έχει κάνει ως τώρα αυτή η Κυβέρνηση είχε μικρό σχετικά κόστος για την ίδια, η στοχευμένη καταστροφή της μεσαίας τάξης, θα κοστίσει. Πέρα από το ότι δεν μπορείς να φτιάξεις ανάπτυξη χωρίς μεσαία τάξη.

Αυτή είναι η μία Μοιραία Αυταπάτη του Τσίπρα. Η δεύτερη είναι δυστυχώς χειρότερη

Και δεν είναι άλλη από αυτόν τον τραγικό νόμο Παρασκευόπουλου, που ακόμη και ο ίδιος ζήτησε να ανακληθεί.

Πόσο μαλάκας πρέπει να είναι κανείς για να ψηφίζει τέτοιο νόμο και να τον χειρίζεται τόσο άκριτα αποφυλακίζοντας όποιον νά`ναι; (Συγνώμη για τη έκφραση αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει άλλη λέξη για να χαρακτηρίσει επαρκώς την ιδιότητα). Ποιον χαρακτηρισμό μπορεί να δώσει κανείς σε αυτούς που αποφυλακίζουν βαριούς ποινικούς εγκληματίες για να αποσυμφορήσουν τις φυλακές; (Αυτό αν δεν υπήρχε άλλη στοχευμένη σκοπιμότητα που δημιούργησε αυτόν τον νόμο. Να αποφυλακίσουμε δηλαδή κάποιους που θέλουμε)

Το πιθανότερο είναι αυτός ο νόμος να ανακληθεί κακήν κακώς κάτω από το βάρος των τελευταίων  γεγονότων. Τα απανωτά εγκλήματα του τελευταίου καιρού που απασχόλησαν έντονα την κοινή γνώμη, όπως αποκαλύφθηκε έγιναν από εγκληματίες που κυκλοφορούσαν ελεύθεροι χάρη στον νόμο Παρασκευόπουλου.

Η δολοφονία του άτυχου Ζαφειρόπουλου έγινε από εγκληματία που αφέθηκε ελεύθερος χάρη στον νόμο Παρασκευόπουλου, ενώ ο δολοφόνος της άτυχης Δώρας Ζέμπερη που είχε καταδικαστεί σε 20 χρόνια, αποφυλακίστηκε το περασμένο καλοκαίρι με διάφορες προσθαφαιρέσεις έχοντας κάτσει μόνο 6 χρόνια στην φυλακή. 

Τα οικονομικά κάποια στιγμή θεωρητικά μπορεί να ανακάμψουν.

Οι νεκροί δεν γυρίζουν πίσω.

Αυτή η αυταπάτη θα κοστίσει πιο πολύ απ` όλες.