Πάμε διακοπές και μετά βλέπουμε

Πάμε διακοπές και μετά βλέπουμε

Ντύθηκα βιαστικά με τα ρούχα που είχα από το βράδυ διαλέξει για την τελευταία μέρα στο γραφείο. Κατέβηκα και ήπια καφέ με τις μικρές, που είχαν ξυπνήσει και περίμεναν. Έγραφαν ενθουσιασμένες σε μια λίστα, όλα όσα ήθελαν να πάρουμε μαζί μας αύριο. 

Έφτασα στη δουλειά αργά, μου είχαν πάρει πάλι τη θέση και πάρκαρα απέναντι. Η Μαρία στην ρεσεψιόν, η κάρτα για το ασανσέρ, ο καφές, το άνοιγμα του υπολογιστή, μηνύματα, απαντήσεις, τηλέφωνα. Μάζεψα στο γραφείο όλο τον κόσμο, αμηχανία, γέλια, κοιτάξαμε το πρόγραμμα μαζί και έκανα κάποια τελευταία σχόλια στα κείμενα. Τηλέφωνα ξανά, κείμενα, καταχωρήσεις. Καφές με τσιγάρο στο μπαλκόνι και αργότερα φαγητό. Συνάντηση με τον πελάτη, μετά ξανά τηλέφωνα, μηνύματα στον υπολογιστή. 

Η Αυγή με πήρε τηλέφωνο για να δει αν θα αργήσω, «έχω να κλείσω κάποιες δουλειές» είπα. Κρατήθηκα με δυσκολία να μη ρωτήσω που ήταν. Έφυγα νωρίς και πήρα τα πάντα μαζί μου. Τους χαιρέτησα όλους, η Μαριάννα έδειχνε συγκινημένη, ο απέναντι μάλλον ανακουφισμένος.

Νύχτα πια και στο σπίτι όλοι κοιμήθηκαν. Φόρεσα τα καλοκαιρινά βραχιόλια μου και μάζεψα αργά στον παλιό σάκο τα ρούχα για το νησί. Πιο χύμα και πιο φθαρμένα όσο μεγάλωνα, αναμνηστικά μιας παρατεταμένης εφηβείας. Έβαλα μέσα και το μπουκάλι με το ουίσκι. 

Στο ταξίδι βλέπουμε dvd με περίεργα τέρατα που αρέσουν στα παιδιά. Από το παγωμένο σαλόνι της πρώτης, βγαίνουμε στο κατάστρωμα και οι διακοπές ξεκινούν. Ξανθά κορίτσια, αέρας, γλάροι, ουρανός, ήλιος, θάλασσα. Μυρίζει πετρέλαιο από το φουγάρο. Αρχίζω να χαλαρώνω, πιάνω το χέρι της μικρής και κλείνω τα μάτια. 

Εκείνη ρωτάει να μάθει για ποιο λόγο θα κάνουμε τόσες λίγες διακοπές φέτος. Η Αγνή με κοιτάζει, «έχουμε δουλειές αγαπημένη μου», απαντά ως συνήθως αντί για μένα. Αποστρέφω το βλέμμα μου για να κρύψω τις ενοχές. Δεν είπα ακόμα στις μικρές ότι δεν έχω δουλειά πια. 

Από αύριο όλη μέρα στη θάλασσα, παγωτά με τα κορίτσια, ταβέρνα, ποτά, φίλοι. Τη νύχτα στη βεράντα με το φιδάκι να καίει. Πάμε τώρα διακοπές και μετά βλέπουμε.