Πόσο κοντά είναι ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος;
Οι συγκυρίες στην Μέση Ανατολή οδηγούν σε μια νέα ισορροπία και σ` ένα μονοπάτι με πολλούς κινδύνους.- Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Οι πύραυλοι που εκτοξεύονται νύχτα από κάποιο πλοίο- όπως οι 59 πύραυλοι «Τόμαχοκ» που εκτοξεύτηκαν από τα αμερικάνικα πυραυλοφόρα καταδρομικά πλοία USS Ross και Porter, για να πλήξουν μια βάση του συριακού στρατού- έχουν κάτι που θυμίζει ταινία επιστημονικής φαντασίας. Από εκείνες που διαδραματίζονται σε κάποιο κόσμο που έχει καταστραφεί και ο σκηνοθέτης μας θυμίζει στην αρχή της ταινίας το πως ξεκίνησαν όλα. Αν κάποτε γίνει ένας Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος, είναι πιθανόν να αρχίσει κάπως έτσι…
Και θεωρητικά είναι πιθανόν οι 59 αυτοί πύραυλοι να αποτελούν πράγματι την αρχή ενός Τρίτου πολέμου…
Όταν πριν από ένα περίπου χρόνο άρχισε να προβάλει με κάποιες αξιώσεις η υποψηφιότητα του Ντόναλντ Τραμπ, ως πιθανού κατ` αρχάς υποψηφίου των Ρεμπουμπλικάνων για την Προεδρία των ΗΠΑ, σε πολλούς αυτό φάνηκε σαν κάπως κακόγουστο αστείο. Οι περισσότεροι είχαν κατατάξει τον Τραμπ στις κάπως γραφικές προσωπικότητες του πλούτου, που είχε γίνει περισσότερο γνωστός εξ αιτίας της πομπώδους συμπεριφοράς του, του αρκετά κιτς γούστου του με έμφαση στο χρυσό, των γυναικών της ζωής του, αλλά και του γελοίου τρόπου που χτενίζει τα μαλλιά του.
Γύρω στο καλοκαίρι, όταν πράγματι έγινε ο υποψήφιος των Ρεμπουμπλικανών, όλοι άρχισαν να καταλαβαίνουν ότι το αστείο μπορούσε να γίνει πραγματικότητα. Γύρω στις αρχές του Οκτώβρη, έναν περίπου μήνα πριν από τις αμερικάνικες εκλογές, ένα φίλος με είχε ρωτήσει, αν θεωρώ πιθανό το να εκλεγεί ως Πρόεδρος των ΗΠΑ, γιατί πολλοί εξακολουθούσαν να θεωρούν, την περίπτωση του Τραμπ, ως κάποιο παιχνίδι της φαντασίας τους. Είχα απαντήσει τότε, ότι θεωρούσα απίθανο το να μην εκλεγόταν ο Τραμπ. Για την δική μου άποψη, στις ΗΠΑ οι πολιτικές εξελίξεις δεν υπόκεινται στους νόμους του τυχαίου. Είναι το αποτέλεσμα μακροχρόνιων σχεδιασμών, με πολλά σενάρια για το επιθυμητό αποτέλεσμα και με πολλές εναλλακτικές, γιατί η πραγματικότητα πολύ συχνά ακολουθεί τον δικό της δρόμο παρ` όλους τους σχεδιασμούς. Τόσο η υποψηφιότητα όσο και η εκλογή του Τραμπ, για την δική μου άποψη, είναι μέρος ενός σεναρίου που έχει εκπονηθεί από καιρό. Του ίδιου σεναρίου στο οποίο υπαγόταν και η εκλογή του Μπαράκ Ομπάμα.
Ο Ομπάμα, πολύ κομψός και χαριτωμένος είναι η αλήθεια, ήρθε ως αποτέλεσμα των καιρών, καθώς η Αμερική χρειαζόταν ένα διάλειμμα από τις πολεμικές εμπλοκές μιας δεκαετίας στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ.
Η εκλογή του Τραμπ εξυπηρετεί μια σκοπιμότητα προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ο κόσμος είναι διαφορετικός σήμερα από ότι οκτώ χρόνια πριν, όταν είχε εκλεγεί ο Ομπάμα. Στα οκτώ χρόνια του Ομπάμα συνέβησαν κάποιες “κοσμοϊστορικές” αλλαγές. Η πρώτη είναι το ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν, παρ` όλα τα οικονομικά προβλήματα που είχε τα τελευταία χρόνια, εξ αιτίας της πτώσης των τιμών του πετρελαίου, κατάφερε να κάνει πάλι την Ρωσία μια υπερδύναμη. Το άλλο μεγάλο θέμα είναι η οικονομική άνοδος της Κίνας και της Γερμανίας και τα προβλήματα που έχουν προκαλέσει στις ΗΠΑ.
Ο Τραμπ ήρθε να τα “διευθετήσει” όλα αυτά. ΟΙ 59 Τόμαχοκ που έπληξαν την συριακή βάση, αποτελούν στην ουσία την έναρξη της διακυβέρνησης Τραμπ.
Και ναι μεν αυτή τη στιγμή το πρόβλημα μοιάζει να είναι η Συρία, αλλά αυτό είναι ένα θέμα που θα λυθεί εύκολα και σύντομα. Οι Ρώσοι χρειάζονται τον Άσσαντ και τη βάση της Λατάκειας, που αποτελεί και τη μόνη βάση τους στη Μεσόγειο, οπότε κατά πάσα πιθανότητα η Συρία θα διαμελισθεί, με τους Ρώσους να κρατάνε τον Άσσαντ και το νότιο τμήμα της χώρας, ενώ ο βοράς θα μείνει στους Αμερικανούς και στο Κουρδικό κράτος, που θέλουν να φτιάξουν εκεί αποσπώντας και ένα κομμάτι από το βόρειο Ιράκ.
Αλλά η Συρία δεν είναι το αληθινό πρόβλημα, παρ` όλα τα μεγάλα προβλήματα που έχει δημιουργήσει κατ` αρχάς στους κατοίκους της και στις γύρω χώρες, με τους πρόσφυγες.
Το μεγάλο πρόβλημα είναι το πότε και πως θα εκραγεί η Τουρκία. Γιατί μετά την απόπειρα πραξικοπήματος που έγινε το περασμένο καλοκαίρι, μπορεί να μοιάζει ο Ερντογάν να έχει εδραιώσει την κυριαρχία του, αλλά όσο πιο πολύ την εδραιώνει, τόσο πιο πολύ η Τουρκία μοιάζει με ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί. Παρ` όλο που ο Ερντογάν θέλει όσο τίποτα άλλο να γίνει ο καινούργιος μεγάλος Σουλτάνος, οι μέρες του είναι μετρημένες.
Το πότε και πως θα πέσει ο Ερντογάν είναι κάτι που μένει να το δούμε. Όπως και το αν η πτώση του, δώσει η όχι, το σήμα του διαμελισμού της Τουρκίας.
Και τότε μόνο θα μάθουμε το πόσο κοντά βρισκόμαστε σ` έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο…
