Μπίρες, ροντέο, Χάρελσον και ΜακΚόναχι κάνουν οριακά αστείο το «Brothers»
Το πιο δημοφιλές bromance του Χόλιγουντ εμπνέει μια σειρά που χρωστά όλη τη μετρημένη χάρη της στη χημεία των δύο αγαπημένων πρωταγωνιστών.
Περιεχόμενα
Μόλις ξεκινά το «Brothers» εμφανίζεται η εξής επιγραφή: «Βασισμένο σε μια πραγματική φήμη». Αυτή δεν είναι άλλη από τη θεωρία η οποία, μεταξύ σοβαρού και αστείου, θέλει τους διάσημους ηθοποιούς Μάθιου ΜακΚόναχι και Γούντι Χάρελσον να είναι εν αγνοία τους αδέρφια. Γιατί μόνο έτσι θα ήταν εφικτό να εξηγηθεί η κολλητή φιλία τους που μετρά δεκαετίες και αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή bromances στον κόσμο.
Έτσι, λοιπόν, οι ιθύνοντες του Apple TV είχαν τη ραδιούργα ιδέα να εκμεταλλευτούν αυτήν τη γνωστή τοις πάσοι εντύπωση που δίνει το χολιγουντιανό δίδυμο και να την εξελίξουν σε ολόκληρη κωμική σειρά. Υπό άλλες συνθήκες, σε αυτό το σημείο θα αναφέραμε για πολλοστή φορά το θλιβερό σημείο που έχουν φτάσει οι οπτικοακουστικές αφηγήσεις ώστε αυτή να είναι μια τηλεοπτική πρόταση που να εγκρίνεται αντί μιας όποιας άλλης καινούριας, αλλά, στο Apple TV φέτος έχουν επενδύσει όσο κανείς άλλος σε πρωτότυπο περιεχόμενο. Παρόλα αυτά, μετά τη θέαση των δύο πρώτων επεισοδίων του «Brothers» που έκαναν μαζί πρεμιέρα, η επίγευση που αφήνουν δεν ανοίγει ιδιαίτερα την όρεξη για τη συνέχεια.
Ούτε sitcom, ούτε μέτα
Με δεδομένο πως η ιδέα «τι κι αν ο Χάρελσον κι ο ΜακΚόναχι ήταν αδέρφια» δεν έχει το ίδιο βάθος με -δεν ξέρω- το «φαντάσου ένας γκανγκστερικός νονός να είχε κρίσεις πανικού», οι δημιουργοί του «Brothers» παίρνουν εξαρχής δύο λάθος αποφάσεις. Πρώτον, να εισάγουν σεναριακά το εν λόγω εύρημα λίγο πριν το τέλος του δεύτερου επεισοδίου, λες και είναι μια συγκλονιστική ανατροπή και όχι κυριολεκτικά ο λόγος που θα το παρακολουθήσουν όλοι. Δεύτερον, να αναπτύξουν γύρω από την προσωπική σχέση των ηθοποιών ένα sitcom με όρους οικογενειακής κωμωδίας, όπου η πλειοψηφία των αστείων αφορά το πόσο χαλέοι είναι ακόμα, παρά το γεγονός πως ο Γούντι έχει πατήσει τα 65 και ο Μάθιου τα 56. Βλέπετε, όμως, αντικατοπτρίζουν ο ένας τον άλλο ακόμα και στην ηλικία…
Ωστόσο, εξαιτίας της εγγενούς χαρισματικότητας των δύο πρωταγωνιστών σε συνδυασμό με την ευνοϊκή μισάωρη διάρκειά του, το «Brothers» διαθέτει αρκετές feelgood ποιότητες ώστε να περάσει (οριακά) τη βάση. Προφανώς δεν υπόσχεται τίποτα το κωμικά ρηξικέλευθο η σειρά, αλλά όταν γίνεται χιούμορ με τις διαφορές μεταξύ των γενεών, την παρορμητικότητα και των δύο ηθοποιών που οδηγεί σε αφελείς πρωτοβουλίες και χρησιμοποιούνται μερικές ατάκες που έχουν πλάκα (το πρόσωπο του Χάρελσον ως «moneymaker»), ε δε μετανιώνεις που έβαλες να τη δεις ενώ τρως. Το ερώτημα είναι, εάν το «Brothers» θα καταφέρει να συντροφεύσει πέντε ακόμα γεύματα, καθώς η πρώτη σεζόν ολοκληρώνεται σε οκτώ επεισόδια. Δύσκολο, δεν θα το κρύψω.
Διαβάστε περισσότερες κριτικές σειρών εδώ.
