Πόσο μ΄ αρέσουν οι καραμελίτσες
Το τι ακούσαμε και διαβάσαμε αυτή την μαύρη εβδομάδα δεν περιγράφεται. Υπήρχε όμως κάποια αλήθεια ένθεν κακείθεν στο παραλήρημα των προηγούμενων του δημοψηφίσματος ημερών;
Όταν ακούς έναν πολιτικό να μιλάει ξέρεις καλά ότι τα μισά από όσα λέει είτε είναι ψέματα είτε απλά δεν τα πιστεύει.
Αυτή την μαύρη εβδομάδα που διανύουμε το τι ακούσαμε και διαβάσαμε δεν λέγεται και δεν περιγράφεται. Υπήρχε όμως κάποια αλήθεια ένθεν κακείθεν στο παραλήρημα των προηγούμενων του δημοψηφίσματος ημερών; Ας εξετάσουμε μερικά σημεία.
Η κυβερνητική πλευρά έλεγε ότι «η τρομοκρατία των γερμανοτσολιάδων δεν θα περάσει». Είναι όμως έτσι; Ή μήπως τρομοκρατία είναι όταν συνδικαλιστές καριέρας (επάγγελμα είναι κι αυτό) κλειδώνουν τους συναδέλφους τους σε αίθουσα για να μη βγάλουν ψήφισμα υπέρ του «ΝΑΙ»;
Μήπως τρομοκρατία είναι όταν οι γνωστοί – άγνωστοι μπαχαλάκηδες επιτίθενται σε γυναικόπαιδα επειδή τόλμησαν να πάνε σε πορεία υπέρ του «ΝΑΙ»;
Μήπως τρομοκρατία είναι όταν ο φουκαράς συνταξιούχος ξεροσταλιάζει στις ουρές των ΑΤΜ για να του κλέψει μετά κάποιος αλητήριος τα 120 ευρώ του;
Μήπως τρομοκρατία είναι, τέλος, όταν απειλείς ότι θα παραιτηθείς αν δεν επικρατήσει το «ΟΧΙ» λες και είσαι 7 χρονών και στο προαύλιο τα άλλα παιδάκια δεν σου έδωσαν ένα φάουλ όταν παίζατε μπάλα;
Η κυβέρνηση επίσης έλεγε ότι «πρέπει να έχουμε πάνω απ’ όλα την αξιοπρέπειά μας». Σωστά.
Αλλά πόσο αξιοπρεπής είσαι όταν βρίσκεσαι διαρκώς με το χέρι απλωμένο σαν ζητιάνος; (σε αυτό βέβαια δεν φταίει η παρούσα κυβέρνηση αλλά καμιά τριανταριά προηγούμενες).
Πόσο αξιοπρεπής είσαι όταν αποδεδειγμένα κοροϊδεύεις τους (όποιους) συνομιλητές σου με υπεκφυγές και γελοίες δικαιολογίες;
Πόσο αξιοπρεπής είσαι όταν κανείς από τους συμμάχους/ συνομιλητές σου δεν σε πιστεύει και δεν σε θεωρεί ειλικρινή;
Πόσο αξιοπρεπής είσαι όταν από τη μία βρίζεις και απειλείς τους εταίρους σου και από την άλλα περιμένεις σαν τον Βασιλάκη Καΐλα όταν έκανε το λουστράκο να σου πετάξουν μια δεκάρα για να ζήσεις;
Η κυβέρνηση μας είπε ακόμη ότι «δεν διακινδυνεύουμε την εθνική μας κυριαρχία». Μια υπέροχη έκφραση που μας γύρισε πίσω στα αγαπημένα χρόνια του Ανδρέα Παπανδρέου –ειδώλου του Αλέξη Τσίπρα.
Φυσικά και δεν επιθυμεί κανείς να διακινδυνεύσει η εθνική μας κυριαρχία. Αλλά αυτό θα γίνει αν πούμε «ΝΑΙ» στο δημοψήφισμα; Ή, λέμε τώρα, αν αλλάξει η λαοπρόβλητη κυβέρνηση του 40%;
Η εθνική μας κυριαρχία κινδυνεύει επειδή ανακατεύεται στα του οίκου μας ο Σόϊμπλε και η Μέρκελ ή επειδή η «πρώτη φορά αριστερά» δεν μπορεί να συνεννοηθεί με την «μονίμως εθνικιστική δεξιά» με την οποία συγκυβερνά;
Και για να τελειώνουμε, η εθνική μας κυριαρχία θα (μπορούσε να) κινδυνεύσει από την Τουρκία ή κάποια άλλη χώρα μόνο αν παύαμε να είμαστε μέλη της Ε.Ε.
Όσο καιρό λοιπόν και να πιπιλάς μια καραμέλα σαν αυτές που μοιράζει απλόχερα ο πρωθυπουργός, κάποια στιγμή θα λιώσει. Και θα μείνει απλά μια αχνή γεύση στη γλώσσα…