Πόσο ρόλο παίζουν τα social media στις εκλογές;

Αυτό είναι το δεύτερο μεγαλύτερο ερώτημα των ημερών για τους Βρετανούς. Το πρώτο είναι ποιος θα κυβερνήσει αυτό τον τόπο αλλά για να απαντηθεί θα πρέπει να περιμένουν λίγο.

Για το ερώτημα του τίτλου πάλι – όχι. Οι Βρετανοί είναι παραδοσιακοί άνθρωποι. Αγαπούν και τιμούν το παλιό, το αναγνωρισμένο, αυτό που παρέλαβαν από τη γενιά την προηγούμενη και επιθυμούν να το παραδώσουν άθικτο στην επόμενη.

Έτσι και με τις εκλογές. Πολλοί είπαν ότι το τελευταίο ντιμπέϊτ μεταξύ των πολιτικών αρχηγών ήταν το πρώτο μιας σειράς εκλογικών μαχών που θα κριθούν (και) από τα social media. Αυτό έχει βάση αν αναλογιστεί κανείς ότι μετά την τηλεοπτική εμφάνιση των υποψηφίων κατοίκων του αριθμού 10 της Ντάουνινγκ Στριτ οι χρήστες του Twitter έστειλαν 1,5 εκατομμύρια μηνύματα σχολιάζοντας τα όσα είδαν (εκείνοι) και όσα είπαν (οι αρχηγοί).

Ο αριθμός είναι σαφώς μεγάλος αλλά ωχριά μπροστά στον παραδοσιακό τρόπο. Η τηλεόραση ήταν η μεγάλη νικήτρια αφού υπολογίζεται ότι την εκλογική μονομαχία παρακολούθησαν περισσότεροι από 7,5 εκατομμύρια Βρετανοί σε ζωντανή μετάδοση. 

Η νέα τεχνολογία προσπάθησε να απαντήσει με τον δημοφιλή στην Βρετανία κωμικό Ράσελ Μπραντ. Ο Μπραντ πήρε συνέντευξη από τον ηγέτη των Εργατικών Εντ Μίλιμπαντ και στο youtube την είδαν περισσότεροι από 1 εκ. άνθρωποι. Ο νυν πρωθυπουργός Ντέϊβιντ Κάμερον αρνήθηκε την πρόσκληση απαντώντας «δεν έχω χρόνο να κάνω παρέα με celebrities» και ο Μπραντ κάλεσε τους θαυμαστές του να ψηφίσουν Εργατικούς.

Η συγκεκριμένη συνέντευξη ήταν το πιο viral γεγονός των εκλογών αλλά όχι το μόνο. Οι πολιτικοί σχηματισμοί έπαιξαν «μπάλα» σε όλα τα social media θέλοντας να δείξουν μοντέρνοι και πιστοί στο να ακολουθούν τις εξελίξεις. 

Ο σκοπός ήταν βέβαια να πάρουν με το μέρος τους τούς νεότερους ψηφοφόρους. Σε έρευνα άλλωστε που έγινε ένα μήνα πριν από τις χθεσινές κάλπες το ένα τρίτο των νέων ανθρώπων θεωρούσε ότι τα social media θα έπαιζαν σημαντικό ρόλο στο εκλογικό αποτέλεσμα. 

Είναι όμως έτσι; Σαφώς οι νέοι επηρεάζονται (και) από τα όσα διαβάζουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αλλά δεν είναι αυτή η μόνη τους επιλογή ως προς την πληροφόρηση. Και μπορεί κάποιος να εκφράζει μια άποψη, να συμφωνεί με κάποια άλλη, να κάνει “like” σε κάποιο σχόλιο αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι όταν έρθει η ώρα να ρίξει την ψήφο του θα το κάνει με βάση τα όσα έχει εκφράσει στο διαδίκτυο.

Στην Αγγλία συγκεκριμένα θα περίμενε κανείς ότι οι νέοι ψηφοφόροι που θα ασκούσαν το δικαίωμά τους για πρώτη φορά θα ψήφιζαν κατά βάση τους Εργατικούς. Τα γκάλοπ όμως έδειξαν ότι και το Κόμμα του Φάρατζ αλλά και άλλα Εθνικιστικά σχήματα είχαν μεγάλο ρεύμα σε όσους ψήφισαν για πρώτη φορά.

Και κάτι τελευταίο που είναι όμως σημαντικό: πολλοί χρήστες των social media έχουν μεν άποψη (ενίοτε και πολύ σωστή) αλλά όχι και δικαίωμα ψήφου…