Σαν σήμερα, 1η Σεπτεμβρίου | Βιτόριο Γκάσμαν | Ένας από τους πιο γοητευτικούς άνδρες, που ξεχώριζε τις γυναίκες μόνο από το άρωμά τους…
Εστέ Λόντερ, Σαρλ Ρενουβιέ, Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, Γκλόρια Έστεφαν & άλλα ακόμα.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Γεγονότα
1897: Ανοίγει ο υπόγειος σιδηρόδρομος της Βοστόνης, το πρώτο μετρό στη Βόρεια Αμερική.
1902: Κάνει πρεμιέρα στους γαλλικούς κινηματογράφους η ταινία του Ζορζ Μελιές «Ταξίδι στη Σελήνη», που θεωρείται η πρώτη ταινία επιστημονικής φαντασίας.
1911: Με ενθουσιασμό και συγκίνηση υποδέχεται ο ελληνικός λαός το θωρηκτό Αβέρωφ, που καταπλέει στα φαληρικά νερά.
1930: Ο Έντισον πραγματοποιεί στις ΗΠΑ την πρώτη πειραματική δοκιμή ηλεκτροκίνητης επιβατικής αμαξοστοιχίας, εκτελώντας το δρομολόγιο από το Χόμποκεν μέχρι το Μοντκλέρ του Νιου Τζέρσεϊ.
1946: Οι Έλληνες με δημοψήφισμα αποφασίζουν την επάνοδο του βασιλιά Γεώργιου Β’, που είναι εξόριστος στη Βρετανία.
1948: Ιδρύεται ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.
Γεννήσεις
866 – Λέων ΣΤ’, Αυτοκράτορας του Βυζαντίου.
1824 – Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, ποιητής και πολιτικός.
1856 – Σεργκέι Βινογκράντσκι, Ρώσος επιστήμονας.
1908 – Έστε Λόντερ, Αμερικανίδα «βασίλισσα των καλλυντικών».
1915 – Κεν Άστον, Άγγλος διαιτητής ποδοσφαίρου, εφευρέτης της κίτρινης και της κόκκινης κάρτας στο ποδόσφαιρο, που χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970.
1856 – Σεργκέι Βινογκράντσκι, Ρώσος επιστήμονας.
1908 – Έστε Λόντερ, Αμερικανίδα «βασίλισσα των καλλυντικών».
1922 – Ιβόν Ντε Κάρλο, Αμερικανίδα ηθοποιός καναδικής καταγωγής.
1922-
Βιτόριο Γκάσμαν. Ένας από τους κορυφαίους Ιταλούς ηθοποιούς του θεάτρου και του κινηματογράφου, σκηνοθέτης αλλά και Ιππότης Μεγαλόσταυρου της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας.
Αν και δεν είναι εύκολο να ξεχωρίσω κάποια από τις ταινίες του, ωστόσο, επιλέγω να μιλήσω για το “Άρωμα γυναίκας”. Το έργο που του χάρισε το βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Καννών 1975.
Παρόλο που η συγκεκριμένη ταινία έχει συνδεθεί για πολλούς με το πρόσωπο του Αλ Πατσίνο -ο οποίος,20 χρόνια αργότερα, για τον ίδιο ρόλο, τιμήθηκε με το `Οσκαρ ερμηνείας-εμένα μου φέρνει στο μυαλό τον ανεπανάληπτο Βιτόριο Γκάσμαν.
Ποιά είναι όμως η υπόθεσή αυτής της γλυκόπικρης ταινίας ;
Ένας νεαρός στρατιώτης καλείται να συνοδέψει ένα αρκετά δύστροπο στρατιωτικό που τυφλώθηκε κατά τη διάρκεια στρατιωτικής άσκησης – τον αρχηγό Φάουστο – στο ταξίδι του από το Τορίνο στη Νάπολη. Κάνουν διάφορες στάσεις – Γένοβα, Πίζα, Ρώμη -.
Ο Φάουστο φέρεται με άσχημο τρόπο στο νεαρό Σίτσιο. Τον διατάζει συνεχώς και τον γελοιοποιεί δημοσίως. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους, η σύγκρουση γίνεται ιδιαίτερα έντονη και σταδιακά το παρελθόν του Φάουστο ξεδιπλώνεται ενώ αποκαλύπτονται τα κρυμμένα μυστικά του. Ο Φάουστο έχει μια απόλυτη, αυστηρή θεώρηση για τη ζωή και τους ανθρώπους και ο χαρακτήρας του είναι εξαιρετικά οξύθυμος. Αυτά τα στοιχεία και παθιασμένη σχέση του με μια γυναίκα, εντυπωσιάσουν το νεαρό Σίτσιο. Όλα τα παραπάνω, αποτελούν το έναυσμα για να δει τη ζωή με διαφορετικό τρόπο- μέσα από τα μάτια της ψυχής ενός τυφλού άντρα…
Στη Νάπολη αποκαλύπτεται ο σκοπός του ταξιδιού: ο στρατιωτικός έχει αποφασίσει να δώσει τέλος στη ζωή του. Ωστόσο, στη Νάπολη ζει η μοναδική γυναίκα που είναι ερωτευμένη μαζί του και θα προσπαθήσει να κάνει ό,τι περνά από το χέρι της να “μαλακώσει” την ψυχή του απογοητευμένου στρατιωτικού.
Ο Βιτόριο Γκάσμαν, έπαιξε συνολικά σε 124 κινηματογραφικές και θεατρικές παραγωγές, σκηνοθέτησε πέντε συνολικά ταινίες -τα σενάρια των οποίων (πλην ενός) είχε γράψει ο ίδιος-.
Ο ρόλος του Γκάσμαν στο “΄Αρωμα Γυναίκας” δεν θεωρείται τυχαία, η μεγαλύτερη επιτυχία του. Νομίζω πως, η πιο αντιπροσωπευτική λέξη για να χαρακτηρίσω την ερμηνεία του, είναι η λέξη”σπαρακτική”. Έπαιζε με απόλυτη ισορροπία συναισθημάτων. Ήταν όσο χρειαζόταν σαρκαστικός, όσο έπρεπε απελπισμένος, όσο του επιτρεπόταν θλιμμένος και με μια νότα γλυκιάς μελαγχολίας.
Η μεγάλη αγάπη του Γκάσμαν ήταν το θέατρο και, για αυτόν το λόγο, ίδρυσε δραματική σχολή στην ιδιαίτερη πατρίδα του, ενώ συγκρότησε θίασο που περιόδευε στις ιταλικές πόλεις.
Ο κορυφαίος ηθοποιός της Ιταλίας, που ταυτίστηκε με το προοδευτικό αισθητικό κίνημα του νεοϊταλικού ρεαλισμού, που ανάδειξε πολλούς σπουδαίους προοδευτικούς δημιουργούς, επηρεάζοντας και άλλους κινηματογραφιστές σε όλο τον κόσμο- έφυγε από τη ζωή αιφνίδια από μυοκαρδίτιδα, στην οικία του στη Ρώμη, στις 29 Ιουνίου του 2000, στα 78 του χρόνια.
Ο “Ταυρομάχος”, όπως ήταν το προσωνύμιό του, δεν “μένει πια εδώ”…
1923 – Ρόκι Μαρτσιάνο, πυγμάχος.
1926 – Αμπντούρ Ραχμάν Μπισουάς, πρόεδρος του Μπανγκλαντές
1932 – Ντερόγκ Γκιούρα, υπηρεσιακός πρόεδρος (2003) του Ναουρού.
1946 – Μπάρυ Γκιμπ, Βρετανός τραγουδιστής και συνθέτης, μέλος του συγκροτήματος Bee Gees.
1946 – Ρο Μου-χιουν, πρόεδρος της Νότιας Κορέας
1950 – Μιχαήλ Φραντκόφ, Πρωθυπουργός της Ρωσίας
1954 – Φίλιπ Βουγιάνοβιτς, Πρόεδρος του Μαυροβουνίου
1955 – Μπρους Φόξτον, Βρετανός μπασίστας, μέλος του συγκροτήματος «The Jam»
1957 – Γκλόρια Εστέφαν, Κουβανέζα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός, βραβευμένη με 5 Γκράμι.
Θάνατοι
921 – Ριχάρδος του Οτάν, δούκας της Βουργουνδίας
1067 -Βαλδουίνος Ε΄, κόμης της Φλάνδρας
1159 -Αδριανός Δ΄, Πάπας,
1557 – Ζακ Καρτιέ, εξερευνητής και θαλασσοπόρος,
1648 – Μαρίν Μερσέν, Γάλλος μαθηματικός
1680 – Ιωάννης Γεώργιος Β΄, εκλέκτορας της Σαξονίας
1715 – Λουδοβίκος ΙΔ΄, Βασιλιάς της Γαλλίας
1715- Φρανσουά Ζιραρντόν, Γάλλος γλύπτης
1777 – Γιόχαν Ερνστ Μπαχ, Γερμανός μουσικοσυνθέτης
1838 – Γουίλιαμ Κλαρκ, Αμερικανός εξερευνητής
1903- Σαρλ Ρενουβιέ, Γάλλος φιλόσοφος
1914- Μάρθα, το τελευταίο ταχυδρομικό περιστέρι, στο ζωολογικό κήπο στο Σινσινάτι των ΗΠΑ
1940 – Λίλιαν Γουάλντ, Αμερικανίδα πρωτοπόρος νοσοκόμα και επιστήμονας
1947 – Φρέντρικ Ράσελ Μπέρναμ, Αμερικανός στρατιωτικός και τυχοδιώκτης,
1967 – Ίλσε Κοχ, ναζί, σύζυγος του Καρλ Κοχ, διοικητή του στρατόπεδου συγκέντρωσης Μπούχενβαλντ, αυτοκτονεί στη φυλακή
1970 – Φρανσουά Μωριάκ, Γάλλος συγγραφέας, τιμημένος με Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 1952
1977 -Έθελ Γουότερς, ηθοποιός και τραγουδίστρια
1981 – Άλμπερτ Σπέερ, Γερμανός Υπουργός Στρατιωτικών τον καιρό του Β΄ Παγκοσμίου
1982 – Βλαντισλάβ Γκομούλκα, κομμουνιστής ηγέτης της Πολωνίας
1982-Λούντβιχ Μπίμπερμπαχ, Γερμανός μαθηματικός
1984 – Ασημάκης Πανσέληνος, Έλληνας συγγραφέας
1988 – Λούις Αλβαρέζ, Αμερικανός φυσικός, βραβευμένος με Νόμπελ το 1988
1989- Τάκης Μιχαηλίδης, Έλληνας αθλητικογράφος, ι
1991-Μαρκ Ρόμπινσον, Βρετανός ηθοποιός.
1995- Αλέκος Ξένος, Έλληνας συνθέτης της αντίστασης.
1997- Γιώργος Χατζηαντωνίου, τραγουδιστής
2003-Ραντ Μπρουκς, ηθοποιός, γνωστός από το ρόλο του πρώτου συζύγου της Σκάρλετ Ο’ Χάρα στο «Όσα παίρνει ο άνεμος»
2003- Πασκουάλε Μπουονοκόρε, Ιταλός τερματοφύλακας της θρυλικής «Σετεμπέλο Ράρι Νάπολι» και χρυσός ολυμπιονίκης το 1948 στο Λονδίνο
2003- Σερ Τέρι Φροστ, Βρετανός καλλιτέχνης, ένας από τους σημαντικούς εκπροσώπους της αφηρημένης τέχνης στην Aγγλία.
2005 – Θάνος Λειβαδίτης, Έλληνας ηθοποιός.
“Aπαγορεύεται η αναδημοσίευση του κειμένου ή μέρους αυτού από άλλο site / blog.”
