Τι είναι ο Έρως ; Το μυστήριο της έλξης και ο βαθύτερος σκοπός της
Στην αρχαία ελληνική γλώσσα κάθε γράμμα μιας λέξης είχε την σημασία της και κάθε λέξη την δική της "δόνηση"
Το μεγαλύτερο νοητικό μυστήριο που έχει υπάρξει ως τώρα στην ιστορία της εξέλιξης της ανθρώπινης σκέψης και συνείδησης είναι Ένα: η αρχαία ελληνική γλώσσα. Όλες οι γλώσσες που σχηματίστηκαν μετά την δημιουργία της γλώσσας που μιλούσαν οι αρχαίοι Έλληνες, πέρα από εκείνες που μεταφέρθηκαν περίπου αυτούσιες, αποτελούνται από τυχαίους ήχους και φθόγγους , χωρίς ιδιαίτερο νόημα. Δεν ήταν έτσι για την αρχαία ελληνική γλώσσα. Εκεί ο κάθε ήχος είχε την δική του σημασία και είχε και την αντιστοιχία του με την φύση, αλλά και με το Σύμπαν. ΟΙ ήχοι είχαν κατ` ευθείαν σύνδεση με τα Μαθηματικά και είχε και τον δικό της λεξάριθμο, που κι αυτός είχε τον λόγο του.
Σήμερα όλα αυτά μας φαίνονται ακατανόητα και ίσως περιττά. Αλλά δεν είναι. Είναι απλώς μόνο για λίγους, όπως για σχετικά λίγους σε σχέση με τον παγκόσμιο πληθυσμό είναι και σήμερα τα Μαθηματικά φερ` ειπείν, η η Πυρηνική Φυσική ή η Θεωρία του Χάους.
Η αρχαία ελληνική γλώσσα είναι στην ουσία ένας Κώδικας, που επιτρέπει στον γνώστη και χειριστή της να κατανοήσει, κέποιες πολύ σημαντικές αλήθειες. Αλλά και οι σημαντικές αλήθειες είναι επίσης για λίγους. Γι αυτούς που θα παρασυρθούν και θα γοητευτούν από το μυστήριο της.
Ωστόσο ένα ερώτημα παραμένει. Αν την εποχή του Τρωικού Πολέμου, δηλαδή γύρω στο 1.200 π.Χ. η ελληνική γλώσσα ήταν ήδη σχηματισμένη και μιλιόταν και γραφόταν κανονικά θα έπρεπε να είχε δημιουργηθεί κάποιες χιλιάδες χρόνια νωρίτερα, ώστε να προλάβει να είναι πλήρης και επίσης να διαδοθεί στον αρχαίο ελληνικό κόσμο, ώστε να μιλιέται και να είναι και κατανοητή, μια και τότε η διάδοση της γνώσης ήταν μια πολύ δύσκολη υπόθεση. Ποιοι όμως θα μπορούσαν να είχαν δημιουργήσει μια τόσο εξελιγμένη γλώσσα, όταν σύμφωνα με τα αρχαιολογικά ευρήματα η ανθρωπότητα ζούσε την εποχή της προϊστορίας της. Αυτός όμως είναι ένας ακόμη άλυτος γρίφος. Φτιαγμένος επίσης για πολύ λίγους.
Ας δούμε όμως, τι είναι ο Έρως με βάση τους “κώδικες” της αρχαίας ελληνικής γλώσσας.
Ας αναλύσουμε γραμματικά την λέξη “ΕΡΩΣ”
Ε= Εκπορευόμενη Δύναμις (του φωτός)
Ρ= Ροή πρωτίστως Φωτοενεργειών, υστέρως δε πάσα άλλη ροή
Ω= Ο πλανήτης – γήινο πεδίο
Σ= Το εσωτερικόν θεώμενον
Η λέξη Ε+Ρ+Ω+Σ είναι η Ροή της δύναμης του φωτός (ζωής-γνώσης) από το σύμΠΑΝ προς το γήινο πεδίο και μέσα στο Άδυτον του εαυτού μας.
Στην θεογονία του Ησιόδου ο ΈΡΩΣ είναι μια από τις 3 αρχές (Χάος, Γαία, Έρως). Το φως εσωκλείει την γνώση, την ζωή, το κάλλος, την ομορφιά, την γαλήνη, την ευτυχία, την αγαθότητα, την αγάπη, την αρμονία κ.α..
Έρως δεν είναι μόνο αυτό που υπάρχει μεταξύ ενός Άνδρα και μιας Γυναίκας εφόσον ΧΑΟΣ ΓΑΙΑ ΕΡΩΣ προϋπάρχουν του ανθρώπου. ΕΡΩΣ υπάρχει μεταξύ του σύμπαντος προς την γαία, της αρμονίας της φύσης π.χ. βροχή και βλάστηση, ακόμα σε συνδυασμό και με το ανθρώπινο στοιχείο, π.χ. ενός ανθρώπου και ενός όμορφου απογεύματος ή ηλιοβασιλέματος, γενικότερα κάθε τι που προσφέρει αρμονία άρα και ευδαιμονία.
Μια πτυχή του Έρωτος είναι και αυτή η αρμονία μεταξύ ανδρός και γυναικός η οποία αποφέρει την ιερή γέννεση. Η αρμονία αυτή πηγάζει από την δυαδικότητα του 0/1, Αρσενικού (1) και του Θηλυκού (ο). Το 0/0 ή 1/1 δεν γεννά, διότι είναι συμπαντική δυσαρμονία. Η λέξη λοιπόν “Έρως” δεν σημαίνει κάτι αφροδισιακό (σεξουαλικό) αλλά μια ανώτερη πνευματική κατάσταση, μην ξεχνάμε άλλωστε ότι η λέξη Ιερέας προέρχεται από εκεί.
Ευλόγως λοιπόν ο Αντισθένης μας υπενθυμίζει “ΑΡΧΗ ΣΟΦΙΑΣ Η ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΣ” .
http://enneaetifotos.blogspot.gr
Πηγή: Έλλην Ουρανόπαις