Το κρίσιμο ερώτημα | Πόσα θα είναι τα κρούσματα σε 15 μέρες;
Μια σύγκριση με την πορεία των κρουσμάτων στην Ιταλία και την Ισπανία μας επιτρέπει να κάνουμε μια πρόβλεψη για τις επόμενες 15 μέρες παίρνοντας υπ` όψιν και το πότε επιβλήθηκαν τα μέτρα.- Από τον Αλέξανδρο Δράκο
Ο τρόποςπου εξελίσσεται η καμπύλη των κρουσμάτων σε όλο τον κόσμο από τότε που η επιδημία εμφανίστηκε στην Κίνα ακολουθεί έναν πανομοιότυπο τρόπο. Μετά από κάποιες μέρες η εκθετική αύξηση των κρουσμάτων ακολουθεί μια παρόμοια πορεία. ΟΙ διαφορές που μπορεί να υπάρξουν εξαρτώνται από μια βασική παράμετρο. Το πότε επιβλήθηκαν μέτρα, όπως το κλείσιμο των σχολείων και η απαγόρευση της κυκλοφορίας, τον μόνο παράγοντα που μπορεί να περιορίσει δραστικά την εξάπλωση του ιού. Για να καταλάβουμε το πως γίνεται αυτό το μόνο που χρειάζεται είναι απλή λογική. Αν ένας άνθρωπος θετικός στον ιό, χωρίς να γνωρίζει ότι είναι φορέας, κυκλοφορεί ελέυθερα, δυνητικά θα κολλήσει πολλούς από αυτούς που θα συναντήσει. Και αν επισκέπτεται χώρους με μεγάλο συνωστισμό, όπως μπαρ, νυχτερινά κέντρα, καφέ και άλλα, ή αν η δουλειά του τον φέρνει καθημερινά σε επαφή με πολύ κόσμο, τότε ο κύκλος αυτών στους οποίους θα μεταδώσει τον ιό διευρύνεται. Ο κύκλος της μετάδοσης αυξάνεται εκθετικά από εκεί και πέρα, καθώς αυτοί που κόλλησαν τον ιό, θα τον κολλήσουν σε πολλούς από αυτούς που θα συναντήσουν και πάει λέγοντας.
Γι αυτό και η καραντίνα είναι ο μόνος τρόπος για να σπάσει η αλυσίδα της εξάπλωσης του ιού.
Την στιγμή που επιβάλεται η καραντίνα και η απαγόρευση της κυκλοφορίας, όσοι έχουν ήδη κολλήσει τον ιό, τον έχουν κολλησει. Από εκέι και πέρα δεν μπορούν να τον μεταδώσουν παρά μόνο στα άτομα με τα οποία βρίσκονται στον ίδιο χώρο. Οι οποίοι αν δεν νοσήσουν βαριά, πράγμα που ισχύει για το περίπου 85% από όσους κολλήσουν, θα μείνουν στο σπίτι, ενώ μόνο όσοι νοσήσουν σοβαρά θα πάνε στο νοσοκομείο.
Από αυτό το σημείο και μετά τα κρούσματα θα αρχίσουν να μειώνονται. Πράγμα που σημαίνει ότι για αρκετές μέρες μετά την επιβολή της καραντίνας, ίσως 15 μέρες ή και πάρα πάνω, τα κρούσματα θα συνεχίσουν να αυξάνονται, αφού αρχίζουν να νοσούν όσοι ήδη είχαν κολλήσει τον ιό πριν επιβληθεί η καραντίνα.
Το σημαντικά στοιχεία λοιπόν είναι δυο. Πόσος είναι ο πληθυσμός του κάθε επικέντρου της λοίμωξης και σε ποιο σημείο της εξάπλωσης επιβλήθηκε η καραντίνα.
Η σύγκριση ανάμεσα στην Ιταλία την Ισπανία και την Ελλάδα
Στην Κίνα που χτυπήθηκε πρώτη από την επιδημία, οι αντιδράσεις ήταν κατ` αρχάς μάλλον αργές και αυτό είναι ίσως φυσιολογικό. Κανείς δεν ήθελε να πιστέψει ότι αυτό που συνέβαινε θα ήταν τόσο γιγαντιαίων διαστάσεων. Έτσι όταν επιβλήθηκαν τα μέτρα, είχαν ήδη νοσήσει δεκάδες χιλιάδες με τους νεκρούς που πλήθαιναν μέρα με τη μέρα να είναι γύρω στο 3% των κρουσμάτων.
Τα μέτρα όμως που πήραν ήταν ακαριαία. Καθολική απαγόρευση της κυκλοφορίας. Υπήρχε και ένα άλλο καλό στην περίπτωση της Κίνας. Οι ΚΙνέζοι λόγω καθεστώτος δεν μπορούν να ταξιδεύουν στο εσωτερικό της χώρας τους. Αυτό ευτυχώς δεν επέτρεψε την εξάπλωση του ιού και σε άλλες περιοχές της χώρας και έτσι έγινε ευκολότερη η περιχαράκωση του.
Τότε βλέπαμε αυτές τις εικόνες από τους έρημους δρόμους στην Ουχάν και οι εικόνες μας έμοιαζαν κάτι πολύ μακρινό. Πολλοί είχαν την εντύπωση ότι ο Covid-19 δύσκολα θα μετανάστευε στην Ευρώπη.
Αυτό έπαθαν μάλλον και οι αρχές της Ιατλίας, που άργησαν πολύ να πάρουν τα πρώτα μέτρα, με τα τραγικά αποτελέσματα που βλέπουμε από τότε. Κάτι αντίστοιχο με μικρές διαφορές στον χρόνο αντίδρασης συνέβη και στην Ισπανία που κι αυτή τώρα αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα.
Στην Ελλάδα ευτυχώς τα μέτρα με το κλείσιμο των σχολείων πάρθηκαν μόλις διαπιστώθηκαν τα πρώτα “ορφανά” κρούσματα, πράγμα που σήμαινε ότι είχε αρχίσει η διασπορά στην κοινότητα και από την Παρασκευή ακολούθησε το κλείσιμο στο σπίτι. Ακόμη βέβαια δεν μπορούμε να υπολογίσουμε το πόσο επιβάρυνε την κατάσταση η σε μεγάλη κλίμακα ανευθυνότητα πολλών που εξακολούθησαν να συνωστίζονται στις πλατείες, στα μπαρ, στα εστιατόρια, στις εκκλησίες, στα σούπερ μάρκετ και στις παραλίες.
Συνυπολογιζοντας όλα αυτά, κοιτάζοντας τους πάραπάνω πίνακες και παίρνοντας υπ` όψιν ότι ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού είχε ήδη κόψει τις πολλές εξόδους από την ώρα που έκλεισαν τα σχολεία, θα πρέπει να υποθέσουμε ότι για κάποιες ημέρες τα κρούσματα στην Ελλάδα θα ακολουθήσουν αντίστοιχη πορεία με αυτά που βλέπουμε για την Ιταλία και την Ισπανία.
Μετά από κάποιες μέρες όμως η καμπύλη της ανόδου θα πρέπει φυσιολογικά να είναι μικρότερη από ότι στις δυο άλλες χώρες, μέχρις ότου αρχίσει να μειώνεται σημαντικά.
Ο άγνωστος “Χ” σ` αυτήν την εξίσωση είναι το κατά πόσον ο καλός καιρός της Ελλάδας και η ζέστη, θα επηρεάσει την εξέλιξη αυτής της πανδημίας, που έχει κάνει τη ζωή μας ταινία επιστημονικής φανατσίας
