Το ποτάμι που καίει

Θα μπορούσε να είναι κλισέ τίτλος μυθιστορήματος, όνομα ποτού, ακόμα και καυτερής σάλτσας φαγητού!  Κι όμως, πρόκειται για κυριολεκτική περιγραφή ποταμού, μια και τα νερά του ποταμού Mayantuyacu, που βρίσκεται στο κεντρικό Περού, καίνε στα αλήθεια!

Ο ποταμός ανακαλύφθηκε από τον περιβαλλοντολόγο-ερευνητή  Andrés Ruzo, ο οποίος ακολούθησε τις σχετικές διηγήσεις του παππού του, αναφορικά με την ύπαρξη του ποταμού και έκλεισε τα αφτιά του στις αντίθετες απόψεις επιστημόνων οι οποίοι απέκλειαν την ύπαρξη τέτοιου φαινομένου, αφού στην περιοχή δεν υπάρχει κάποιο ενεργό ηφαίστειο-ώστε να είναι ικανό να ζεσταίνει τόσο πολύ το νερό.

Έκτοτε ο Ruzo παρουσίασε τα ευρήματά του στον επιστημονικό κόσμο, συγγράφονται μάλιστα κι ένα βιβλίο μέσα από το οποίο η καυτή θερμοκρασία των υδάτων του ποταμιού,  που στην κοίτη του φτάνουν το σημείο βρασμού, τεκμαίρεται από τις πολύ υψηλές θερμοκρασίες που επικρατούν στην περιοχή, κατά την περίοδο της άνοιξης.

Το συνολικό μήκος του ποταμού είναι 6.437 χιλιόμετρα, βρίσκεται στην καρδιά του Αμαζονίου και είναι τόσο ζεστός που…βράζει!  Ο παππούς του Ruzo του είπε ότι Ισπανοί κατακτητές σκότωσαν εκεί τον τελευταίο αρχηγό των Ίνκας.  Ο θρύλος θέλει τους Ισπανούς να ψάχνουν για χρυσάφι στα βάθη της ζούγκλας, όπου και βρέθηκαν στον εν λόγω ποταμό.  Όσοι κατάφεραν να επιζήσουν και να γυρίσουν στην πατρίδα, μιλούσαν για το ποτάμι, περιγράφοντάς το σαν μια τρομακτική εμπειρία, με δηλητηριασμένα νερά, φίδια που έτρωγαν ανθρώπους και ένα ποτάμι που έβραζε από την κοίτη του.

Αργότερα, σαν διδακτορικός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Southern Methodist, ο Ruzo θέλησε να ανακαλύψει μόνος του την αλήθεια και κάπως έτσι το μεγάλο του ταξίδι στο μύθο, ξεκίνησε!