Δεν χρειάζεται να είσαι Ολυμπιακός για να τους υποστηρίξεις

Δεν χρειάζεται να είσαι Ολυμπιακός για να υποστηρίξεις την ομάδα που αρνείται να χάσει και πολεμάει μέχρι θανάτου, ακόμη και στην άσχημη μέρα της.

Δεν χρειάζεται να είσαι Ολυμπιακός για να αποθεώσεις τον κορυφαίο Ευρωπαίο καλαθοσφαιριστή, που ακούει στο όνομα Βασίλης Σπανούλης.

Δεν χρειάζεται να είσαι Ολυμπιακός για να συνειδητοποιήσεις το μέγεθος των ανατροπών και επιτυχιών που έχει πετύχει αυτή η τρομερή παρέα τα τελευταία 4 χρόνια.

Δεν χρειάζεται να είσαι Ολυμπιακός για να νιώθεις υπερήφανος μετά από τέτοιες νίκες.

Δεν χρειάζεται να είσαι Ολυμπιακός για να υποστηρίξεις τον Ολυμπιακό απέναντι σε δυσφημιστές του αθλήματος όπως ο Ρούντι Φερνάντεθ.

Δεν χρειάζεται να είσαι Ολυμπιακός για να δείξεις συμπάθεια στον πόνο της ΤΣΣΚΑ και κυρίως στους Καζλάουσκας, Μεσίνα και Ηττούδη (απόπειρα πετυχημένου χιούμορ).

Δεν χρειάζεται να είσαι Ολυμπιακός για να δείξεις συμπάθεια στον «καλύτερο παίκτη των ερυθρόλευκων» στον τελικό του 2012 και στους ημιτελικούς του 2013 και του 2015. Μίλος Τεόντοσιτς, σε ευχαριστούμε.

Δεν χρειάζεται να είσαι Ολυμπιακός για να μη γελάσεις με τύπους που ήθελαν να προκριθεί η ΤΣΣΚΑ στον ημιτελικό επειδή εκείνοι δεν κατάφεραν να την αποκλείσουν και με άλλους που δήλωσαν ότι θέλουν να κερδίσει η Ρεάλ στον τελικό. Δεν είναι τυχαίο ότι αμφότεροι θα είναι απόντες από το κορυφαίο παιχνίδι της χρονιάς.

Δεν χρειάζεται να είσαι Ολυμπιακός για να μην σκεφτείς ότι στον μικρό τελικό θα αναμετρηθούν δύο παλιοί γνωστοί. Ένας που έχασε από τον Σπανούλη και την παρέα του στον ημιτελικό και ένας που δεν θέλει να τον δει για 4η φορά Πρωταθλητή Ευρώπης.

Δεν χρειάζεται να είσαι Ολυμπιακός για να συνειδητοποιήσεις ότι η ψυχή και τα… καρύδια δεν μετρώνται σε τίτλους. Προφανώς μετράνε και οι τίτλοι, αλλά παίζουν ρόλο και οι εκάστοτε συνθήκες-λεπτομέρειες.

Δεν χρειάζεται να είσαι Ολυμπιακός για να πεις μια καλή κουβέντα σε δύο ανθρώπους που ξέρουν από μπάσκετ και έφτασαν στην κορυφή του με νόμιμα και υγιή μέσα. Στην Ευρώπη. Γιατί το ελληνικό πρωτάθλημα είναι ο «Φάρος του αθλητισμού».

Δεν χρειάζεται να είσαι Ολυμπιακός για να καταδικάσεις όσους απειλούν, βρίζουν και προπηλακίζουν διαιτητές, παίκτες και τις οικογένειες τους. Και ευτυχώς το έκαναν ΟΛΟΙ.

Δεν χρειάζεται να είσαι Ολυμπιακός για να θες να τιμωρηθεί ξανά (και αυτή την φορά μέσα στην έδρα της) η ομάδα που δυσφήμισε το άθλημα πέρσι, όταν έχασε επίτηδες από την Ζαλγκίρις για να μην αντιμετωπίσει τον Ολυμπιακό σε ένα ματς, αλλά σε πέντε, με πλεονέκτημα έδρας. Την τιμώρησε η Μακάμπι ως ορεκτικό, αλλά η Θεία Δίκη είναι ένα -κυρίως- πιάτο που τρώγεται κρύο.

Κυριακή κοντή, γιορτή.