Πώς η πρωταθλήτρια Ευρώπης Ιταλία κινδυνεύει με αποκλεισμό από το Μουντιάλ του Κατάρ (pics)
Γίνεται μια χώρα που κατέκτησε μία από τις τρεις μεγάλες διοργανώσεις σε επίπεδο εθνικών ομάδων μετά από τέσσερις μήνες να κινδυνεύει με αποκλεισμό από μία άλλη; Και όμως γίνεται αν είσαι η Ιταλία.
Και όμως όλα κυλούσαν ιδανικά για την «Σκουάντρα Ατζούρα» και το ιταλικό ποδόσφαιρο. Μόλις λίγους μήνες πριν παίζοντας ίσως και το καλύτερο ποδόσφαιρο της σύγχρονης ιστορίας της είχε καταφέρει να κατακτήσει το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στο Γουέμπλεϊ κόντρα στην Αγγλία μέσα μάλιστα στο σπίτι των «τριών λιονταριών». Η επιστροφή στην πατρίδα συνοδεύτηκε από διθυράμβους και οι 22 ποδοσφαιριστές της αποστολής έγιναν δεκτοί με τιμές αρχηγού κράτους.
Όπως όλα όμως στην ζωή, μέσα σε λίγους μήνες ήρθε η αποκαθήλωση και η κριτική. Και αυτό γιατί η ίδια ομάδα που κατέκτησε το Euro πλέον κινδυνεύει να μην βρεθεί καν στα γήπεδα του Κατάρ το 2022 μένοντας σητν δεύτερη θέση του προκριματικού ομίλου πίσω από την Ελβετία την οποία είχε φιλοδωρήσει με τρία τέρματα λίγο καιρό πριν στο Euro.
Από το ζενίθ στο ναδίρ
Στην Ιταλία, για τους οποίους το ποδόσφαιρο αντιμετωπίζεται ως κάτι παραπάνω από ένα απλό παιχνίδι, ξεκίνησε η γκρίνια και η καταστροφή. Συγκρίσεις με την ομάδα του Τζιανπάολο Βεντούρα η οποία απέτυχε να προκριθεί στο Μουντιάλ του 2018 ή ακόμα χειρότερα σύγκριση με την ομάδα που γνώριζε τον ντροπιαστικό αποκλεισμό από την Βόρεια Κορέα το 1966, που είχε σοκάρει ολόκληρη την χώρα με όταν η αποστολή των Ιταλών επέστρεψε στο αεροδρόμιο της Γένοβας, την υποδέχθηκαν πετώντας στους παίκτες σάπιες ντομάτες.
Υπάρχει το αλλά εκ μέρους του Ρομπέρτο Μαντσίνι και των παικτών του, όμως δεν είναι αρκετό. Πράγματι μετά το Euro υπήρχε μια αδικαιολόγητη γκρίνια εκ μέρους του Τύπου της χώρας για την Εθνική ομάδα παρά το γεγονός πως ήταν η πρωταθλήτρια Ευρώπης. Στο μάτι του κυκλώνα βρέθηκε ξανά ο Τσίρο Ιμόμπιλε για το γεγονός ότι με την «Σκουάντρα Ατζούρα» δεν ήταν το ίδιο αποτελεσματικός όπως με την Λάτσιο. Κόντρα στην Βουλγαρία έχασε κλασικές ευκαιρίες, φάσεις που στα ματς με τους «λατσιάλι» ήταν σίγουρα γκολ. Βέβαια, δεν ήταν ο μόνος που σε εκείνο το παιχνίδι στην Φλωρεντία (1-1 παρεπιπτόντως και γκέλα ολκής στο ματς του Σεπτεμβρίου) είχε χάσει γκολ που δεν χάνονται, με την Ιταλία να κάνει 27 σουτ και τον Κιέζα να χάνει ανεπανάληπτο τετ α τετ. Άρα, η επιθετική ανομβρία δεν ήταν ευθύνη μόνο του Ιμόμπιλε, αλλά γενικότερα όλη της ομάδας.
Οι χαμένες ευκαιρίες με την Ελβετία
Παρά την γκέλα κόντρα στην Βουλγαρία, η Ιταλία είχε άλλες δύο ξεκάθαρες ευκαιρίες για να τελειώσει την υπόθεση – πρόκριση. Οι δύο αναμετρήσεις με την Ελβετία. Τρεις ημέρες μετά την ισοπαλία στο «Αρτέμιο Φράνκι», οι παίκτες του Μαντσίνι αντιμετώπισαν την Ελβετία η οποία μάλιστα είχε νέο τεχνικό στον πάγκο. Νέα ισοπαλία για τους γείτονες και η ευθύνη αυτή την φορά ήταν αποκλειστικά δικιά τους. Παρά το γεγονός ότι έκαναν την καλύτερη εμφάνιση στον προκριματικό όμιλο (ανώτερη και από το μεταξύ τους 3-0 όπως είχε δηλώσει μετά το τέλος του αγώνα ο Κιελίνι) έμειναν στην «λευκή» ισοπαλία με τους Μπεράρντι και Ινσίνιε ακόμα και τώρα να αναρωτιούνται πως δεν κατάφεραν να σκοράρουν.
Πηγή φωτογραφίας: Athletic
Αυτός όμως που άκουσε τα εξ αμάξης -μαζί με τον Ιμόμπιλε – ήταν ο Ζορζίνιο. Ο μέσος της Τσέλσι τόσο στην Βασιλεία όσο και το Νοέμβριο στη Ρώμη κατάφερε να αστοχήσει σε δύο πέναλτι δείχνοντας πόσο μόνο καλή δεν είναι η ψυχολογία του, παρά το γεγονός πως όλη η ομάδα ήταν στο πλευρό του. Πλέον, η κατάσταση είχε ξεφύγει από τα χέρια της Ιταλία και έφτασε την τελευταία αγωνιστική στο Μπέλφαστ κόντρα στην Βόρεια Ιρλανδία να παίζει την πρωτιά. Την ίδια ώρα, η Ελβετία αθόρυβα είχε καταφέρει με τις δύο ισοπαλίες να φέρει την κατάσταση τούμπα και κατέβαινε στο τελευταίο ματς ως ισόβαθμη με την μεγάλη της αντίπαλο. Πλέον, αυτό που ήθελε είναι μια νίκη με πολλά γκολ κόντρα στην Βουλγαρία και την Βόρεια Ιρλανδία να δυσκολέψει όσο γίνεται περισσότερο την ομάδα του Μαντσίνι.
Τα πράγματα όμως πήγαν καλύτερα από όσο είχε φανταστεί αφού όχι μόνο κέρδισε με 4-0 την Βουλγαρία φέρνοντας στα μέτρα της την διαφορά των γκολ, αλλά είδε και την Ιταλία να κολλάει στο 0-0. Ακόμα και νίκη να είχαν πετύχει οι Ιταλοί θα έπρεπε να κερδίσουν με 3-0 για να τερματίσουν πρώτοι. Το αποτέλεσμα αυτό ήταν κάτι σαν σοκ για τον Ρομπέρτο Μαντσίνι και τους παίκτες του. Και η ευθύνη είναι αποκλειστικά δικιά τους. Πέρα από την όποια επιθετική δυστοκία και την κακή κατάσταση ορισμένων παικτών, μεγάλο μερίδιο ευθύνης αναλογεί και στον ίδιο τον Μαντσίνι. Ο ομοσπονδιακός τεχνικός των «Ατζούρι» δεν μπήκε στην διαδικασία να φρεσκάρει λίγο την ομάδα με παίκτες όπως ο Πελεγκρίνι ο οποίος είναι ο καλύτερος της Ρόμα την φετινή σεζόν, επιμένοντας ακόμα και τώρα στους 22 που είχε μαζί του στο Euro.
Και τώρα πλέι οφ
Πλέον, η τύχη της Ιταλίας θα κριθεί στα πλέι οφ. Εκεί όπου θα βρεθεί με άλλες έντεκα ομάδες, ανάμεσα τους η Πορτογαλία του Κριστιάνο Ρονάλντο, σε ένα σύστημα διεξαγωγής όπου θα χωριστούν σε τρεις τετράδες, και σε ματς τύπου Final-4 και η νικήτρια του καθενός θα φτιάξει βαλίτσες για το Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ.
«Είμαι αισιόδοξος. Σημασία δεν έχει ο τρόπος αλλά η πρόκριση», δήλωσε ο Μαντσίνι μετά το τέλος της αναμέτρησης του Μπέλφαστ. Μακάρι την ίδια αισιοδοξία να την έχουν και οι συμπατριώτες του που φοβούνται νέο πατατράκ ανάλογο με αυτό της ομάδας του Βεντούρα πριν τέσσερα χρόνια στο Μιλάνο.
