Ρούντι ο Τρυπιοκάρυδος ή αλλιώς ο «Βασιλιάς του flopping»

Είναι πλέον δεδομένο ότι σε κάποιους δεν αρκεί να κερδίζουν με το αποδεδειγμένο ταλέντο τους, αλλά να αρέσκονται σε εκπληκτικές «Οσκαρικές» ερμηνείες, οι οποίες κυμαίνονται μεταξύ κωμωδίας και τραγωδίας. Οι φίλτατοι Ισπανοί πέρα από ταλαντούχοι παίκτες με μεγάλες επιτυχίες σε εθνικό και συλλογικό επίπεδο, έχουν δημιουργήσει την δική τους σχολή στο… «θέατρο» (flopping), προκαλώντας την αγανάκτηση στο ευρύτερο μπασκετικό κοινό. Με «αρχηγούς» τους Ναβάρο, Φερνάντεθ και όλιγον από Πάου Γκασόλ, η Εθνική Ισπανίας μπορεί να κέρδισε τα… πάντα, αλλά σίγουρα ηττήθηκε στον τομέα του «Fair Play», καθώς τα καμώματα των εν λόγω -και όχι μόνο- παικτών της προσέφεραν αρκετό γέλιο, αλλά και νεύρα σε όσους έπεσαν «θύματα» τους. Και αν οι Ναβάρο και Γκασόλ πέρα από τους θεατρινισμούς τους έχουν αποδείξει την ηγετική τους στόφα τόσο στους συλλόγους που έχουν αγωνιστεί, όσο και στην εθνική της χώρας τους, δεν ισχύει το ίδιο και για την «Αυτού Μεγαλειότητα» του Ρούντι Φερνάντεθ.

Τα προαναφερθέντα προφανώς και δεν καταγράφονται για πρώτη φορά, αλλά εν όψει του Final-4 που θα λάβει χώρα από 15-17 Μαΐου στη Μαδρίτη με την Ρεάλ παρούσα, θυμηθήκαμε την περσινή επιλογή των Μαδριλένων να χάσουν από την Ζαλγκίρις (..), καθώς και τις μετέπειτα  «ερμηνείες» και ψευτομαγκιές του «Ρούντι του Τρυπιοκάρυδου», μαζί με την ελληνική συνδρομή του Γιάννη του Μπουρούση, στα 5 παιχνίδια κόντρα στον Ολυμπιακό. Οι ερυθρόλευκοι, οι οποίοι το 2013 είχαν τιμωρήσει τις παραπάνω συμπεριφορές στον τελικό της Ευρωλίγκας, με μια μεγαλοπρεπέστατη «κατοστάρα», έπεσαν στην παγίδα των Ισπανών και τους έδωσαν την ευκαιρία να επιβάλλουν τον ρυθμό τους και όλα τα… παρελκόμενα. Αυτό βέβαια δεν εμπόδισε τον Ρούντι από το να συνεχίσει τα γνωστά του καραγκιοζιλίκια και να εκνευρίσει μέχρι και τον συνήθως ήρεμο σε τέτοιες καταστάσεις, Βασίλη Σπανούλη. Η Μακάμπι όμως τιμώρησε την «Ύβρη» των Ισπανών και ο «αγαπητός» κύριος Φερνάντεθ έμεινε και πάλι με το χρυσό αγαλματίδιο των Όσκαρ στα χέρια, στο ρόλο του «Για πολλοστή φορά εξαφανισμένου σε κρίσιμες στιγμές».

Φέτος θα παίξει εντός έδρας και λογικά ήδη προβάρει τις νέες του ερμηνείες (σ.σ. αν και προς το παρόν είναι τραυματίας), οι οποίες αναμένεται να δώσουν ένα ακόμη πιο «μελιτζανί» χρώμα στο -μόνιμα έτοιμο να εκραγεί- πρόσωπο του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, κατά τη διάρκεια του μεταξύ τους ημιτελικού. Και αν τελικά τα καταφέρει να περάσει το εμπόδιο των φιλόδοξων Τούρκων, στον τελικό θα βρει μπροστά του είτε τους «παλιόφιλους» από τον Πειραιά, είτε τους συντρόφους από την Μόσχα, αμφότερους με τα μάτια να γυαλίζουν για τους δικούς τους λόγους. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Ρούντι Φερνάντεθ θα συνεχίσει να αμαυρώνει τις δεδομένες ικανότητες του, με πρακτικές, αλλά και δηλώσεις, οι οποίες τον κατατάσσουν σίγουρα ως τον νούμερο ένα αντιπαθητικό καλαθοσφαιριστή των τελευταίων ετών, πέρα από «Βασιλιά του flopping». Ακόμη κι αν τελικά καταφέρει να κατακτήσει το βαρύτιμο τρόπαιο ή αν απλά προσθέσει ένα ακόμη «Βατερλώ» στο παλμαρέ του.