Βίνσεντ Βαν Γκογκ | Αυτός που δεν έχει μάθει να λέει, αυτή και καμία άλλη, δεν ξέρει τι είναι αγάπη…
Οι έρωτες που έζησε ο σπουδαίος ζωγράφος, που αποτέλεσαν πηγή έμπνευσής του. Έφυγε από τη ζωή στις 29 Ιουλίου του 1890.-Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους πιο σημαντικούς ζωγράφους όλων των εποχών. Αυτό, όμως, μετά το θάνατό του, καθώς εν ζωή, το έργο του δεν σημείωσε ιδιαίτερη επιτυχία . Η τέχνη του επέδρασε σε μεγάλο βαθμό μεταγενέστερα κινήματα του εξπρεσιονισμού, του φωβισμού, και κατά κάποιο τρόπο και της αφηρημένης τέχνης.
“Τι είμαι για τον περισσότερο κόσμο; Μια μηδαμινότητα ή ένας αλλόκοτος, αντιπαθητικός άνθρωπος, ένας που δεν έχει καμμιά υπόσταση στην κοινωνία ή που δεν θ΄ αποκτήσει ποτέ, τέλος και κάτι λιγότερο από εάν μηδενικό. Έστω! Θα ήθελα να δείξω με το έργο μου τι υπάρχει στην καρδιά ενός τέτοιου ανθρώπου αλλόκοτου, μιας τέτοιας μηδενικότητας.” είπε κάποτε…
΄Οταν ήταν νέος, οι γονείς του φιλοξένησαν την πρώτη ξαδέρφη του Κι Βος. Ο Βαν Γκογκ τη γνώριζε για πρώτη φορά και την ερωτεύεται κεραυνοβόλα. Φύση ειλικρινής, της εκφράζει τα συναισθήματά του για εκείνη. Δεν βρίσκει όμως ανταπόκριση. Η κοπέλα συγκλονίζεται από την ανηθικότητα του ξαδέρφου της. Θεωρεί ανεπίτρεπτο που τόλμησε να της εκφράσει ερωτικά συναισθήματα ενώ είναι τόσο κοντινοί συγγενείς. Τον απορρίπτει, λοιπόν. Εκείνος όμως δεν πτοείται και συνεχίζει επίμονα. Την επισκέπτεται, μάλιστα, πολλές φορές στο σπίτι της. Ο πατέρας της Βος, του έλεγε πάντα ότι η κόρη του έλειπε απ’ το σπίτι, αλλά ο Βαν Γκογκ ήταν σίγουρος ότι του έλεγε ψέματα. Μία μέρα αποφασισμένος σπρώχνει δυνατά την πόρτα και μπαίνει στο σπίτι. Τον απειλούσαν να φύγει, εκείνος όμως αρνούνταν να φύγει. Φανερά απελπισμένος, βάζει το χέρι του πάνω από ένα αναμμένο κερί και ζητά να μιλήσει στην Βος για όσο άντεχε τον πόνο. Ο πατέρας της Βος σβήνει το κερί. Η δραματική κίνηση του καλλιτέχνη, δεν είχε κανένα αποτέλεσμα. Η Κι Βος, δεν ανταποκρίθηκε ποτέ στον έρωτα του Βαν Γκογκ. Όταν δε, έμαθε ο πατέρας του για τον απαγορευμένο έρωτα του γιου του, τον έδιωξε απ’ το σπίτι. Ο Βαν Γκογκ δεν πτοήθηκε ούτε τότε.
Η Σιεν, μια πάμφτωχη πόρνη,ήταν η επόμενη αγαπημένη του. Εκείνη, ήταν μια κοπέλα με σοβαρά προβλήματα υγείας. Ο Βαν Γκογκ τη φιλοξενούσε σπίτι του, συντηρώντας την με τα ελάχιστα χρήματα που του έδινε ο Θίο, ο αδερφός του. Η ιστορία της κατατρεγμένης Σιέν, άγγιξε την καρδιά του Βαν Γκογκ, και δημιούργησε έναν πίνακα προς τιμήν της, με τίτλο «Λύπη»….
Η “Λύπη”