Ακούστε τουλάχιστον τον κόουτς…
Αν υπάρχει ένα πρόβλημα με την κριτική στα αθλητικά μας αυτό δεν είναι η κριτική: είναι η σχεδόν απόλυτη έλλειψή της, κυρίως από επαγγελματίες που θα έπρεπε να την κάνουν.
Το χθεσινό μου κείμενο για τις δυσκολίες του Ολυμπιακού απέναντι στις κλειστές άμυνες προκάλεσε ένα πλήθος από παράπονα οπαδών του πρωταθλητή – και δεν αναφέρομαι στα σχόλια κάτω από αυτό, τα οποία τα σβήνω μόνο όταν καταλαβαίνω ότι θα προκαλέσουν την προσοχή της διεύθυνσης αστυνομικής βίας όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν: δεν θέλω άνθρωποι να τραβιούνται μόνο και μόνο γιατί κριτικάρουν θυμωμένα κάτι που έγραψα. Πήρα του κόσμου τα μηνύματα στα inbox (είναι και πολλοί οι φίλοι που έχουν πρόσβαση στο messenger κτλ), πήρα μετά από καιρό και mail και υπήρξαν και πολλές αναρτήσεις με τις οποίες διάφοροι, χωρίς αναφορά στο όνομά μου, απαντούσαν σε διάφορες κριτικές και επικριτικές θέσεις μου άλλοι βρίζοντας, άλλοι κατά κάποιο τρόπο επιχειρηματολογώντας.
Βρήκα ενδιαφέρον το είδος των αντεπιχειρημάτων γιατί η συντριπτική τους πλειοψηφία δεν έχει να κάνει με το τι γράφω, αλλά με το γιατί το γράφω και το γιατί μιλάω – κυρίως με το γιατί μιλάω σε διάφορα ΜΜΕ στα οποία κατά την γνώμη διάφορων δεν θα έπρεπε να μιλάω, στο Mega πχ από το οποίο διάφοροι ζητάνε από τον Μαρινάκη να με διώξει όπως άλλοι σε άλλες περιπτώσεις ζητάνε από το Αλαφούζο να με διώξει από το Sport Fm κτλ κτλ. Επειδή στη ζωή μου πληρώνομαι για να γράφω και να μιλάω όλο αυτό με διασκεδάζει κομμάτι – το ομολογώ. Από την άλλη, επειδή κάποιοι έχουν καταφέρει κατά καιρούς να με διώξουν από ΜΜΕ στα οποία δούλευα, δεν θα έπρεπε να γελάω με αυτά. Αλλά είναι πιο δυνατό από μένα.
Δείτε περισσότερα στο karpetshow.gr
