To πρώτο βήμα
Τόσο ο Ολυμπιακός απέναντι στη Μονακό όσο και ο Παναθηναϊκός απέναντι στην Βαλένθια απέδειξαν ότι κρατάνε τις τύχες τους στα χέρια τους.
Από τα πρώτα κιόλας παιγνίδια των ελληνικών ομάδων στα play off της Ευρωλίγκας φάνηκε αυτό που είχα επισημάνει πριν αρχίσουν οι σειρές: ότι δηλαδή τόσο ο Ολυμπιακός απέναντι στη Μονακό όσο και ο Παναθηναϊκός απέναντι στην Βαλένθια κρατάνε τις τύχες τους στα χέρια τους. Και οι δυο έκαναν το απαραίτητο πρώτο βήμα. Και ο Ολυμπιακός κάνοντας πλάκα στην Μονακό όπως άλλωστε δείχνει και το τελικό σκορ του αγώνα (91-70) και ο ΠΑΟ που πήρε με κόπο αλλά και με σούπερ άμυνα μια πολύτιμη νίκη στην Βαλένθια στις λεπτομέρειες (67-68). Καμία από τις δύο ελληνικές ομάδες δεν προκρίθηκε ακόμα. Από τα πρώτα κιόλας παιγνίδια είδαμε πως μπορεί να προκύψουν απροσδόκητες καταστάσεις όπως ο σοβαρός τραυματισμός του Κώστα Σλούκα π.χ που ήρθε να δυσκολέψει την δουλειά του Αταμάν. Αλλά ότι ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟ έχουν σε αυτές τις σειρές ως μοναδικό σοβαρό αντίπαλο τον κακό εαυτό τους δεν νομίζω πως χωρά αμφιβολία.
Πάρα πολύ εύκολα
Στο ΣΕΦ το παιγνίδι κράτησε σκάρτα 13-14 λεπτά όσο χρόνο δηλαδή χρειάστηκε ο Ολυμπιακός για να διώξει λίγο το άγχος του. Στο πρώτο δεκάλεπτο, με την Μονακό να έχει λίγο καλύτερο ρυθμό χάρη στην παρουσία της στα play in, το παιγνίδι έμοιαζε ισορροπημένο, αλλά μόλις ο Ντόρσεϊ βρήκε το χέρι του το πράγμα έγινε για την ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα τόσο απλή υπόθεση ώστε είναι να απορείς πως ο Ολυμπιακός είχε τόσο κακό σερί απέναντι σε αυτό τον αντίπαλο. Αν ο Ολυμπιακός δεν ξεκίνησε την σειρά ρίχνοντας μια επιβλητική κατοστάρα είναι γιατί απλά φρέναρε στο τελευταίο δεκάλεπτο – έπαιξε ρόλο και η απουσία του Ντόρσεϊ που αποχώρησε τραυματίας. Πριν φρενάρει πάντως ο Ολυμπιακός είχε μια συνολικά επιβλητική παρουσία παίζοντας στο τρίτο και στο τέταρτο δεκάλεπτο μπάσκετ επιπέδου υποψήφιου κατακτητή της διοργάνωσης. Διέλυσε την Μονακό χωρίς μάλιστα κάποιος από τους παίκτες του να κάνει θεαματικά πράγματα κι έχοντας εκτός εξίσωσης και μερικούς που αποδεδειγμένα μπορούν να δώσουν πολλά. Ο Ταρίκ Τζόουνς είχε ένα ρεπό ακόμα στο δρόμο της πλήρους αποθεραπείας του, ο Γουόρντ αγωνίστηκε μόλις 4 λεπτά, ο Νιλικίνα δεν χώρεσε στην δωδεκάδα ενώ κι αρκετοί από αυτούς που έπαιξαν δεν εντυπωσίασαν: ο Βεζένκοφ που έπαιξε λίγο πιο πολύ από όλους πέτυχε 20 πόντους σε 25 λεπτά με πολύ καλά ποσοστά (3/6 τρίποντα πχ), ο Ντόρσεϊ πριν αποχωρήσει ίσα που πρόλαβε να περάσει τους 10 πόντους αλλά ήταν το ξέσπασμά του, που έβαλε τέλος στο ματς, ο Φουρνιέ είχε 13 με 5/12 σουτ, ο Παπανικολάου έκανε δουλειά στην άμυνα ειδικά στο τρίτο δεκάλεπτο αλλά έμεινε άποντος στα 14 λεπτά που βρέθηκε στο παρκέ. Αλλά ο Μπαρτζώκας χτύπησε την Μονακό εκεί που πονάει, δηλαδή κοντά στο καλάθι, κι από την ώρα που ο Μιλουτίνοφ έκανε την δουλειά του πολύ καλά (με 13 πόντους και 10 ριμπάουντ σε 22 λεπτά) όλα απλοποιήθηκαν. Βοήθησε σε αυτό και η επιθετική προσφορά του Τζόζεφ: όταν ο Ολυμπιακός παίρνει 13 πόντους από τον αναπληρωματικό «άσο» του γίνεται πολύ δύσκολο να μην φτάσει τους 90 πόντους. Κι όταν τους φτάνει δεν χάνει ποτέ.
Διαβάστε περισσότερα στο karpetshow.gr
