ΑΡΗΣ ΤΕΡΖΟΠΟΥΛΟΣ

Δεν φτιάχνει σκιές το φως της μέρας που αργοσβήνει, αλλά αν έφτιαχνε θα πήγαιναν μακριά, μέχρι τα χαμηλά βουνά πίσω

Δειλή, μοιραία και άβουλη, η ανθρωπότητα, το είδος που κατέκτησε τον πλανήτη, βαδίζει γοργά, σταθερά και μαθηματικά προς την καταστροφή της

Σε μια ομιλία που επβεβαίωσε την έλλεψη επιχειρημάτων για την εισβολή στην Ουκρανία, ο Βλαντιμίρ Πούτιν απέφυγε κάθε αναφαορά σε επέκταση του πολέμου και κυρίως την χρήση πυρηνικών στο εγγύς μέλλον

Καθώς μετά από 50 μέρες,  έχει αποδειχτεί όχι μόνο η εγκληματική φύση της κλεπτοκρατικής συμμορίας που κυβερνά την Ρωσία αλλά και η πρωτοφανής ανικανότητα της να διαχειριστεί τον πόλεμο η κρίση οδηγείται σε ένα αιματηρό κρεσέντο, αλλά και σε έναν πόλεμο διαδοχής στο εσωτερικό του Κρεμλίνου

Η Δύση δεν έχει κανένα λόγο, ούτε δυνατότητα να ρήξει  τον Πούτιν, τον άνθρωπο που ένωσε τις δυτικές δημοκρατίες και απομόνωσε την Ρωσία. Οι ομόκεντροι κύκλοι εξουσίας γύρω από τον Ρώσο Πρόεδρο, ομως έχουν άλλες σκέψεις…

Εξοργισμένος με την καθυστέρηση των πολεμικών επιχειρήσεων στην Ουκρανία, ο Πούτιν βομβαρδίζει αμάχους στην Ουκρανία και στρέφεται  κατά των Ρώσων πολιτών εγκαθιστώντας και πάλι το γνώριμο του σταλινικό κράτος τρόμου

Μέσα σε τρεις εβδομάδες ο Πούτιν έχει καταφέρει να γυρίσει την Ρωσία έναν αιώνα πίσω, από το 2022 στο 1917, τότε που κατέρρεε το τσαρικό καθεστώς, με τον ίδιο στον ρόλο του Τσάρου, καθώς ο Χρόνος, το Χρήμα και τα Φέρετρα γίνονται όλο και πιο πιεστικά

Φανταστείτε πως θα αισθανόμασταν, αν ξαφνικά μετά από καμιά δεκαριά μέρες, καμιά εκατοστή από εμάς βρισκόμασταν κάτω από μια μισογκρεμισμένη γέφυρα, με μια βαλίτσα στο χέρι