Πόλεμος; Και όμως, είναι πόλεμος.
Κανένας δεν το περίμενε – σιγά μη γίνει, λέγαμε. Και όμως, εκείνο το πρωί της 24/2/22 έσκασε στο πρόσωπο μας σχεδόν όπως η πανδημία – υποχθόνια και καταχθόνια. Κάτι μας είχε διαφύγει.
ΤΖΙΝΑ
Οι αγελάδες κατεβαίνουν στο Gstaad (και αλλού)
Ξεχειμωνιάζοντας γαλήνια στις Άλπεις.
Πλατσουρίζοντας στα σύννεφα
Κάτι από το καλοκαίρι, που πέρασε, που ήταν παράξενο και ίσως αληθινό
Τι είναι αυτά που μας συμβαίνουν, ρε φίλε, όλα μαζί;
Είναι μια ερώτηση που παίζει πολύ τώρα τελευταία. Πανδημία, φωτιές, καταιγίδες και χαλάζι, σεισμοί, τσούχτρες, ξηρασία, υγρασία, σκοτεινά σύννεφα στον ουρανό και δεν μπορείς να αναπνεύσεις – είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα, τόσο «ωραία», βαριά και αποπνικτική που πνιγόμαστε – μεταφορικά και κυριολεκτικά.
Απόδραση στους Παξούς
Ακούγεται προορισμός μακρινός, αλλά δεν είναι. Λίγες ώρες οδήγηση μέχρι την Ηγουμενίτσα, μιάμιση ώρα στο πλοίο και φτάνεις στο Παξοί Resort και στην απόλυτη χαλάρωση.
Μικρές ιστορίες καλοκαιρινής ραστώνης
Αλλά το καλοκαίρι τελικά σου αρέσει, άλλωστε το έγραφες και στις εκθέσεις σου στο δημοτικό «ω, πόσο μου αρέσει το καλοκαίρι!»
Το εμβόλιο και εγώ, σε δύο δόσεις
Ναι, το έκανα και ναι, φοβόμουν – αλλά ούτε για μια στιγμή δεν σκέφτηκα να μην το κάνω.
Κάτι ωραία καλοκαίρια, σαν το φετινό
Θυμάσαι κάτι καλοκαίρια που ξεκινούσαν και όπως έβγαινε; Κάπως έτσι θα είναι το φετινό. Τότε ήταν ανεμελιά, τώρα αβεβαιότητα. Αλλά ήταν ωραία καλοκαίρια τότε, έτσι θα είναι και τώρα.