Μην ψάχνεις το τέλειο θα χαθείς, ψάξε το ανθρώπινο.

Μην ψάχνεις το τέλειο θα χαθείς, ψάξε το ανθρώπινο.

Έχει αλλάξει ο κόσμος μάτια μου. Οι σχέσεις έχουν τυποποιηθεί κάτω από λέξεις, στερεότυπα και αντιλήψεις βασισμένες στις ρομαντικές ταινίες του Χόλυγουντ. Πώς μπορεί η πρωταγωνίστρια να είναι με τον πρίγκιπά της εάν δεν της εξομολογηθεί πρωτίστως μπροστά στον κόσμο την αγάπη του για αυτήν; Και τι γίνεται μετά; Μόνο αυτοί το ξέρουν. Και εμείς; Εμείς πλάθουμε σενάρια στο δικό μας φανταστικό κόσμο για ένα αίσιο παντοτινό τέλος, όπου αυτοί θα ζούνε το «για πάντα» όσο εμείς ψάχνουμε τον έναν και μοναδικό να ξεστομίσει αυτές τις πολυπόθητες δύο μαγικές λέξεις.

Αυτό έκανε και η Αγνή. Μετά από δώδεκα συνεχόμενες ώρες δουλειάς χωρίς κανένα διάλειμμα, την ώρα που είμαι έτοιμη να βάλω τα κλειδιά στην πόρτα ανυπομονώντας να μπω μέσα στο διαμέρισμα να φτιάξω ένα χαλαρωτικό τσάι και να ξαπλώσω χτυπάει το κινητό. Την πρώτη φορά δεν το σήκωσα, είπα στον εαυτό μου πως θα την πάρω αργότερα. Αλλά το κινητό επέμενε να χτυπά και θεωρώντας πως θα ήταν κάτι επείγον το σήκωσα. Μέσα από τα αναφιλητά κατάφερα να συγκρατήσω μερικές σκόρπιες λέξεις. Το συμπέρασμα ήταν ένα, η κολλητή μου φίλη ήθελε να χωρίσει με τον Κώστα. Παρακαλώντας την να ηρεμήσει της ζήτησα να έρθει σπίτι μου ώστε να καταφέρουμε να συζητήσουμε το λόγο της απόφασης της. Μέχρι να έρθει πολλά σενάρια είχα πλάσει με το μυαλό μου. Δεν της είχε πει εδώ και ένα χρόνο πως  την αγαπάει. Και εκεί είναι που μπήκα και εγώ σε σκέψεις για τον ερωτά μου, γιατί  σε μένα  είχε ξεστομίσει αυτές τις τρεις συλλαβές μονάχα δύο φορές μετά από ενάμιση χρόνο σχέσης. 

 Έπρεπε να γίνουν πολλά ώστε να αναθεωρήσω τη γνώμη μου. Δεν μετριέται, φίλη μου, η αγάπη. Δεν έχουμε όλοι τα ίδια αποθέματα αγάπης. Πώς μπορείς να ξέρεις τι έχει περάσει αυτός ο άνθρωπος και φοβάται να τη ξεστομίσει; Μαντεύω, πολλές απογοητεύσεις. Θέλει τόλμη για να πεις πως αγαπάς κάποιον. Εγώ, σας εξομολογούμε, πως ακόμα δεν έχω βρει αυτό το θάρρος. Έχει βαρύτητα η προφορά της και άπαξ και το πεις δε μπορείς να το πάρεις πίσω. Κατά τη γνώμη μου, «αγαπώ» σημαίνει πως ο άλλος είναι πάνω από εμένα. Οι ανάγκες του και τα θέλω του προτεραιότητα ακόμα και από τα δικά μου. Η αγάπη είναι ανιδιοτελής. Δεν αγαπώ για να με αγαπήσουν. Αγαπώ γιατί ο άλλος έχει αυτήν την ξεχωριστή λεπτομέρεια του και δίχως να το καταλάβω θέλω μονάχα αυτός να είναι χαρούμενος. Όπως είχε αναφέρει και ο Μενέλαος Λουντέμης, «Αγαπώ θα πει αγαπώ ,το τι κάνει ο άλλος είναι δική του δουλειά». 

Δυο λέξεις είναι τίποτα παραπάνω. Οι πράξεις κάνουν τη διαφορά. Από το «θέλεις να σου φτιάξω κάτι να φας?» , «Κουμπώσου για να μην κρυώνεις», «Θα μείνω δίπλα σου άσε εμένα τώρα». Αυτά κάνουν τη διαφορά, τα μικρά καθημερινά πράγματα, το τηλέφωνο που θα κάνεις τα μεσάνυχτα σε εκείνον και θα έρθει να σε βρει επειδή δεν ένιωθες καλά, το χέρι που θα σου κρατήσει για να μη νιώθεις μόνη σου. Η Αγνή τα είχε όλα χωρίς καν να προσπαθήσει. Την αγαπούσε ο Μιχάλης πιο πολύ και από τη ζωή του και εκείνη στάθηκε στο «φαίνεσθαι» ώσπου τον έχασε.

Και σε ρωτάω εγώ εσένα τώρα:  Πώς ένιωθες όταν σε κοιτούσε; Σε πλημμύριζε αυτό το κύμα ζεστασιάς και ασφάλειας; Μην παραμένεις σε αυτά που έχεις πλάσει με το μυαλό σου επηρεασμένη από τις νουβέλες! Πες μου εσύ αισθάνεσαι πως μπορείς να πάθεις κάτι όταν σου κρατάει σφιχτά το χέρι; Δεν αγαπάνε, γλυκιά μου, όλοι οι άνθρωποι με τον ίδιο τρόπο και ίσως δεν προσπάθησες και εσύ να το καταλάβεις, να το νιώσεις γιατί στάθηκες σε λέξεις και όχι σε νόημα. Όλοι μας έχουμε διαφορετικό ψυχικό κόσμο, έχουμε μεγαλώσει διαφορετικά, έχουμε διαφορετικές εμπειρίες και προηγούμενες σχέσεις όποτε σταμάτα να συγκρίνεις. Μη ψάχνεις να βρεις αποκρυπτογράφηση ούτε λύση. Συναίσθημα είναι οι ανθρώπινες σχέσεις, όχι μαθηματικά. O άλλος μπορεί να έχει ξεπεράσει τον εαυτό του απλά ίσως  έχετε διαφορετικό κώδικα επικοινωνίας.

Μη μετράς τα πόσα σου έδωσε ο άλλος αλλά πόσα είχε και πόσα σου έδωσε. Αν είχες να επιλέξεις ανάμεσα σε αυτόν που θα σου δώσει δέκα και είχε είκοσι και αυτόν που είχε πέντε και θα σου έδινε πέντε, εσύ ποιόν θα προτιμούσες; Πολλές θα μου απαντήσετε τον πρώτο, επειδή σας έδωσε περισσότερο. Και θα σου πω κάτι εγώ που μαντεύω δεν έχει  περάσει καν από το νου σου. Αγάπη δεν είναι το πόσα έδωσες αλλά τα πόσα έδωσες από τον εαυτό σου, τη ψυχή σου, την καρδιά σου.  Αν συναντήσεις ποτέ τον άνθρωπο της πρώτης περίπτωσης βάλτο στα πόδια χωρίς δεύτερες σκέψεις. Εάν κάποιος δεν έχει μάθει να δίνει και έχει μέτρο ακόμα και σε αυτό τότε έχει πολύ δρόμο μπροστά του. Η αγάπη δεν έχει όρια, δισταγμούς και σκέψεις.

Και μετά από όλα αυτά πέρασαν δύο χρόνια. Όμορφα, αξέχαστα, μαγικά, ερωτικά χρόνια. Μου έφυγαν οι σκέψεις που είχα τότε για χάρη σου. Που προσπαθείς κάθε πρωί που ξυπνά να με κάνεις ευτυχισμένη. Που μου δίνεις ακόμα και αυτά που δεν έχεις.  Θα σου δώσω μια συμβουλή σε κάθε γυναίκα: μη ψάχνεις το τέλειο θα χαθείς. Ψάξε το ανθρώπινο, το αληθινό. Πολλές φορές αυτό που νομίζουμε πως θέλουμε δε μας κάνει ευτυχισμένους. Με το αληθινό και μόνο θα ζήσεις το τέλειο, το έντονο, το πάθος. Μην ψάχνεις πρίγκιπες. Μαζί σου και μόνο κατάλαβα ότι οι πρίγκιπες είναι για τα παραμύθια και εσύ ιδανική μου ατέλεια για μένα.