Ο Πελέ και ένας Έλληνας παίζουν στην πιο καμμένη ταινία για το ποδόσφαιρο

Είναι γνωστό σε όλους πως το ποδόσφαιρο δεν είναι το πιο δημοφιλές άθλημα στις ΗΠΑ. Δεν είναι τυχαίο, επίσης, πως το αποκαλούν «soccer», προκαλώντας παγκόσμια ετεροντροπή σε κάθε αναφορά της λέξης. Ωστόσο, ένα ξεχασμένο b-movie από τη δεκαετία του ’80 δεν έφερε απλώς το σπορ σε πρώτο πλάνο, αλλά μάλιστα, κατάφερε να έχει σε ρόλο πρωταγωνιστή έναν από τους καλύτερους παίκτες στην ιστορία, τον Πελέ.

Ποδοσφαιρομάνα Ελλάδα

Με τίτλο «Hotshot» (1986) και σκηνοθέτη τον Ρικ Κινγκ, ο οποίος αργότερα έγραψε το σενάριο του «Point Break» (1991), η εντελώς χαμηλού προϋπολογισμού παραγωγή έχει ως ήρωα τον Τζίμι Κριστίδης (Τζιμ Γιανγκς), έναν ελληνικής καταγωγής νεαρό ο οποίος θέλει να γίνει επαγγελματίας παίκτης ποδοσφαίρου σε μια χώρα που ακόμα δεν είχε επαγγελματικό πρωτάθλημα. Θα χρειαζόταν να περάσουν δέκα χρόνια για να παιχτεί το πρώτο επίσημο ματς του Major League Soccer, αλλά αυτό ποσώς ενδιέφερε τον ομογενή πρωταγωνιστή μας. Όντας επαναστατική φύση, ο Κριστίδης έρχεται κόντρα στα σχέδια του εφοπλιστή πατέρα του που θέλει να αναλάβει την οικογενειακή επιχείρηση και κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να ενταχθεί στην ομάδα Rockers(!) της Νέας Υόρκης. Το εννοούμε, για να πετύχει το στόχο του δε διστάζει να προσποιηθεί πως είναι φτωχός, θέλοντας να κερδίσει την εύνοια των προπονητών, αλλά και να αποκτήσει μεγαλύτερη αξία η προσπάθειά του στο χορτάρι. Μιλάμε, δηλαδή, για τον ορισμό του αντι-ήρωα…

Τι φάση με τον Πελέ;

Το καλύτερο, βέβαια, είναι πως ο φέρελπις πλην ανήθικος παίκτης φτάνει μέχρι τη Βραζιλία για να βρει τον Πελέ στο επαρχιακό σπίτι του την ώρα που κάνει κηπευτική. Εκεί όπου εκτυλίσσεται ο παρακάτω επικός διάλογος:

Κριστίδης: «Καλημέρα».

Πελέ: «Καλημέρα».

Κριστίδης: «Σχεδόν δε σε αναγνώρισα με τα γένια».

(Πελέ χαϊδεύει τα γένια του.)

Πελέ: «Από πού με ξέρεις;».

Κριστίδης: «Χαβαλέ κάνεις; Είσαι το είδωλό μου από μικρό παιδί».

Πελέ: «Να ‘σαι καλά».

Κριστίδης: «Ξέρεις, ταξίδεψα από τη Νέα Υόρκη για να σε βρω».

Πελέ: «Τι θες; Φωτογραφία; Αυτόγραφο;».

Κριστίδης (καγχάζει): «Όχι. Ήρθα μέχρι εδώ γιατί χρειάζομαι τη βοήθειά σου. Θέλω να με μάθεις ποδόσφαιρο».

Πελέ: «Γιατί εγώ; Υπάρχουν χιλιάδες προπονητές στη Βραζιλία».

Κριστίδης: «Ναι, αλλά κανείς δεν είναι σαν κι εσένα. Είσαι ο καλύτερος ποδοσφαιριστής που έχει ζήσει ποτέ».

Πελέ: «Έρχομαι εδώ για ξεκούραση. Έχω αποσυρθεί από το ποδόσφαιρο».

Κριστίδης: «Το ξέρω, αλλά σε χρειάζομαι. Είσαι η τελευταία ελπίδα μου».

Πελέ: «Σόρι». Γυρνάει και συνεχίζει την κηπευτική.

Κριστίδης: «Μα πρέπει να με βοηθήσεις».

Πελέ: «Σόρι».

Έτσι ξεκινάει η ταινία, παρεμπιπτόντως, οπότε μπορείτε να αντιληφθείτε τον κατήφορο που ακολουθεί. Εκτός από φριχτές ερμηνείες και κάκιστη δουλειά σε κάθε πόστο, το «Hotshot» περιλαμβάνει σκηνή που ο Κριστίδης μαθαίνει ποδοσφαιρικά συστήματα στην κοπέλα του, διαπεραστικά cringe ερωτικά υπονοούμενα με ποδοσφαιρική αργκό, τον Μάριο Βαν Πιμπλς να παριστάνει τον Τζαμαϊκανό – γιατί * όλοι * ξέρουν την παράδοση της χώρας στο ποδόσφαιρο, αλλά και το σχεδόν θανάσιμο τραυματισμό ενός παίκτη από… κεφαλιά. Η μπάλα χάνεται με το «καλημέρα», όπως είναι φυσικό, την ώρα που ο Πελέ δεν προσποιείται καν πως προσπαθεί να παίξει. Ως ηθοποιός εννοούμε, γιατί παρόλο που το ταλέντο του βρίσκεται αλλού, ο ποδοσφαιριστής δε ψήθηκε να επιδείξει τις ικανότητές του στη μεγάλη οθόνη.

Κλείνοντας, το «Hotshot» είναι μια ταινία που θα προτείναμε αποκλειστικά για την καλτίλα του πράγματος, αφού εκτός του ότι έχει ολόκληρο Πελέ στο cast, απεικονίζει το αμερικάνο soccer στα σπάργανά του, όταν ήταν απολύτως φυσιολογικό να παίζουν οι ομάδες σε γήπεδα άλλων αθλημάτων.