Το «Pillion» είναι το BDSM ρομάντζο που είχαμε ανάγκη

Προσπαθήστε να σκεφτείτε για λίγο τις μοντέρνες αναπαραστάσεις των σαδομαζοχιστικών σχέσεων στο σύγχρονο σινεμά. Όταν δεν έχουν την ακρότητα του «Nymphomaniac» (Λαρς φον Τρίερ, 2014), συνήθως μένουν στην επιφάνεια σα γαργαλιστικό tease, παρά μια ουσιαστική καταγραφή («50 Αποχρώσεις του Γκρι», «Babygirl», «Sanctuary»). Εξαιρείται, φυσικά, το περιστασιακό arthouse δείγμα που σπάνια να μην είναι εμβριθές («Τα Σκυλιά δε Φοράνε Παντελόνια», «Ίρβινγκ Παρκ»). Εκείνη που πραγματικά λείπει, ωστόσο, είναι η ταινία που θα προσεγγίσει μεν απενοχοποιημένα τη BDSM δυναμική, χωρίς όμως να αμελεί την τρυφερή έως και πιο ανθρώπινη πτυχή αυτών των σχέσεων. Την τελευταία εικοσαετία μόνο η «Γραμματέας» (Στίβεν Σάινμπεργκ, 2002) το είχε πετύχει, αλλά τώρα, έρχεται να προστεθεί σε αυτό το κλειστό κλαμπ το συναισθηματικά και λιβινιδικά φορτισμένο «Pillion».

Από μόνο του, το όνομα Χάρι Μέλινγκ πιθανότητα να μη σας λέει τίποτα. Αλλά, εάν έχετε δει τις ταινίες «Χάρι Πότερ», σίγουρα θα τον θυμάστε ως τον μαγκλ ξάδερφο Ντάντλεϊ της οικογένειας Ντάρσλι. Πολλά χρόνια έχουν περάσει από τότε, ο Μέλινγκ εξελίχθηκε σε έναν αξιόπιστο ηθοποιό ο οποίος εδώ αποδεικνύει το εύρος της δυναμικής του. Ο Βρετανός υποδύεται τον Κόλιν, ένα χαμηλών τόνων ανοιχτά γκέι άντρα, ο οποίος όμως υποφέρει από τις ανασφάλειες, την έλλειψη αυτοπεποίθησης και τις διαδοχικές αποτυχημένες σχέσεις του. Όλα αλλάζουν τη μέρα που γνωρίζει τον Ρέι (Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ), έναν εξαιρετικά γοητευτικό λάτρη των μηχανών υψηλού κυβισμού, ο οποίος συν τοις άλλοις, γουστάρει να έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο κατά τη διάρκεια του σεξ.

Τι σκατά σημαίνει pillion;

Κλασική περίπτωση ετερώνυμων που έλκονται, το ζευγάρι μπορεί να μοιάζει αταίριαστο φυσιογνωμικά, αλλά μια χαρά τα βρίσκει μεταξύ του. Ειδικά από τη στιγμή που στην εξίσωση μπαίνουν οι dom – sub ισορροπίες και αποσαφηνίζεται η χρήση του συγκεκριμένου τίτλου. Στα αγγλικά, «pillion» σημαίνει σέλα για τον συνεπιβάτη, ωστόσο, στο πλαίσιο της BDSM κουλτούρας αντιστοιχεί σε εκείνον που επιλέγει να παίξει το ρόλο… της μοτοσικλέτας. Να επισημανθεί μια κομβική παράμετρος εδώ· το σκληρής επικάλυψης μα ζεστής καρδιάς ρομαντικό δράμα του πρωτοεμφανιζόμενου Χάρι Λάιτον, αρνείται να παίξει το παιχνίδι του ερωτικού σασπένς και αποθεωτικά ενστερνίζεται άμεσα τον πόθο των πρωταγωνιστών του. Κατ’ επέκταση, εκείνο που κάνει ξεχωριστό το «Pillion» δεν είναι τόσο η γενναιόδωρη απεικόνιση του σεξ, όσο η προσοχή που δίνει στις σκηνές όπου οι παρτενέρ περνούν χρόνο μαζί.

Παρότι πρόκειται για ντεμπούτο, ο Λάιτον διακρίνεται για την ωριμότητά του ειδικά στον τρόπο που χειρίζεται αυτήν τη σχέση ως μια εμπειρία συναισθηματικής ενηλικίωσης του Κόλιν. Ο χαρακτήρας του Μέλινγκ παρασύρεται από τη φούρια του έρωτα και είναι διατεθειμένος να αλλοιωθεί ο εαυτός του για να παραμείνει αρεστός στον άνθρωπο που νοηματοδότησε από την αρχή τη ζωή του. Λίγο – πολύ είναι κατανοητό, σε όλους έχει συμβεί… Εκεί είναι που η διεκδίκηση των ορίων, έχοντας ως προϋπόθεση την αδιαπραγμάτευτη προστασία της συναίνεσης, αποδεικνύεται τόλμημα και ταυτόχρονα ανάγκη.

Match made in heaven

Έτσι, έξυπνα, το μεγάλο διακύβευμα του «Pillion» δεν είναι τελικά αν θα καρποφορήσει η σχέση. Το μεγάλο ζήτημα είναι υπαρξιακό και αφορά το εάν θα συμβιβαστούν με τα ρηχά νερά της εκπλήρωσης μιας φαντασίωσης ή θα δοκιμαστούν σε ένα πλαίσιο όπου το σεξ θα παραμένει «εξουσιαστικό», αλλά ασφαλές. Κρίσιμες στην ανάδειξη αυτών των περίπλοκων προβληματισμών είναι ερμηνείες των Μέλινγκ – Σκάρσκγαρντ. Η χημεία μεταξύ τους είναι απολαυστική, γεγονός που επαληθεύεται από το πόσο αβίαστα προκύπτουν κωμικά ενσταντανέ, χωρίς να αλλοιώνεται η κατά τα άλλα ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα που διακατέχει την ταινία. Συνοψίζοντας, ήταν καιρός να δούμε ένα kink friendly ρομάντζο με αυθεντικό βλέμμα, rom-com διάθεση, το οποίο να μη φοβάται να δηλώσει περήφανα πως κάποιες φορές, το να είσαι σκλάβος της αγάπης είναι πολύ καυλωτικό.

Η ταινία «Pillion» κυκλοφορεί στους κινηματογράφους από το Cinobo (19/2). Περισσότερες κριτικές ταινιών εδώ.