ΥΠΟ/ΤΑΣΕΙΣ: Η Σούκα είναι μια βλοσυρή περφόρμερ
«Υπάρχουν φορές που θέλω να τις μαχαιρώσω όλες»
Δημιουργικές φωνές, μικρές κοινότητες,
ήχοι, εικόνες, εμπειρίες.
Οι ΥΠΟ/ΤΑΣΕΙΣ χαρτογραφούν την υπόγεια
και ανερχόμενη καλλιτεχνική σκηνή.
Α. ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ
Με λένε Σούκα (@cykadelablyat). Ληφθείσας υπόψιν της προϊστορίας μου με κάποιον και κυρίως της πρόθεσης αυτού, γυρνάω και στο Καρασαββίδης. Είμαι performer θα πω και θα αποσιωπήσω μια μακρά σειρά ετερόκλητων ιδιοτήτων που έχω επιτυχώς φέρει ανά καιρούς. Ζω στα ύψη της Πατησίων αλλά η καρδιά μου χτυπά στα βάθη της Ελευσίνας. Γεννήθηκα το 1996 στην Αθήνα, έκανα μια περατζάδα από το Βόλγα και επανήλθα. Είμαι βλοσυρή, φτωχιά και ταλαντούχα. Μανιωδώς του έξω, του παραέξω, του άφτερ και του κάφτερ. Αν η ζωή μου αυτή την περίοδο είχε soundtrack θα ήταν η 7λεπτη ζωντανή εκτέλεση του Απορώ από Μάκη Χριστοδουλόπουλο, με κλαρίνο Σαλέα και Ζέρβα στο βιολί.
Β. OFF THE RECORD
Ξεκίνησα να ασχολούμαι με το drag κάπως οργανικά, επειδή προέκυψε ως απότοκο των ενδιαφερόντων και των εμπειρικών δεξιοτήτων μου.
Όταν νιώθω ότι με έχω εξαντλήσει σε όλα τα επίπεδα μου αρέσει να κλειδαμπαρώνομαι στο δωμάτιο μου με κατεβασμένα ρολά και να καταβροχθίζω παθολογικά μεγάλες ποσότητες από γαριδάκια, σοκολάτες και ό,τι άλλη σαβούρα ορέγομαι στο εκάστοτε υπερφαγικό επεισόδιο. Ξεκινά πάντα σαν επιβράβευση και καταλήγει σε βαθιά αηδία.
Η αγαπημένη μου βόλτα στην πόλη είναι από Πατησίων-Εξάρχεια-Ψυρρή-Μεταξουργείο-Κεραμεικό σε 15ποντα stripper heels μόνο και μόνο για να δείξω το outfit.
Ένιωσα ότι είμαι στο σωστό δρόμο κυριολεκτικά από την πρώτη φορά που crossαρα. Τότε εσωτερικά πιο πολύ, λόγω της αίσθησης ελευθερίας και σύγκλισης της εικόνας μου με αυτό που ένιωθα. Πλέον η ένδειξη είναι κατά κύριο λόγο η θετική ανατροφοδότηση από άτομα των οποίων την πορεία και την αντίληψη εκτιμώ, πολλώ μάλλον αν η εκτίμηση αυτή από πλευράς μου είναι πολυετής.
Γ. Η ΤΕΧΝΗ
Περιέγραψε τη δουλειά σου σαν να μιλάς σε κάποιον που δεν ξέρει τίποτα για αυτή.
Θεωρώ σκόπιμο σε αυτό το σημείο να παραθέσω έναν δικό μου ορισμό για το drag μιας και δεν με καλύπτει ό,τι έχω δει μέχρι στιγμής. Να πω εκ προοιμίου ότι πρόκειται για δυναμική έννοια από την άποψη ότι συνεχώς μεταβάλλεται, επομένως είμαι ανοιχτή σε διαπραγματεύσεις.
Πρόκειται για μια πολυμορφική, δευτερογενή κατά κύριο λόγο τέχνη που στον πυρήνα της εσωκλείει το παιχνίδι με την έκφραση φύλου και σταθερό εκφραστικό μέσο έχει την εικόνα.
Αναλύοντας τις επιμέρους πτυχές:
- πολυμορφική γιατί κάνεις ό,τι γουστάρεις είτε είναι παραστατικό (χορός, τραγούδι, performance) είτε απλά ντύνεσαι-βάφεσαι και φωτογραφίζεσαι
- δευτερογενής γιατί στατιστικά στη συχνότερη μορφή του αναπαράγεται υλικό άλλων καλλιτεχνών (lipsync)
- παίζει με την έκφραση φύλου γιατί δομείται πάνω σε έμφυλες αναπαραστάσεις ανεξάρτητα από την ταυτότητα του μετέχοντος υποκειμένου
- και η μόνη αναπόσπαστη συνθήκη είναι η ύπαρξη εικόνας συντεθειμένης από επιλογές σε styling, μαλλιά και μακιγιάζ.
Εγώ κινούμαι περισσότερο στο παραστατικό σκέλος και επαγγελματικά απασχολούμαι κυρίως κάνοντας lipsync. Αφήνοντας όμως πίσω μου συναπτούς μήνες που έπαιζα σε τρεις διαφορετικές παραστάσεις σε μόλις μισή σεζόν, μου είναι πλέον ξεκάθαρο ότι στην τρέχουσα φάση αυτό που με αφορά περισσότερο είναι το θέατρο.
Μίλα μου για την αισθητική (σου).
«Σαν την παπαρούνα μοιάζω κι όλο χρώματα αλλάζω». Δυσκολευόμουν να συγκεκριμενοποιήσω την αισθητική μου μέχρι που συνειδητοποίησα ότι χωράω σχεδόν άνετα στην εξής σύνθεση: σκυλοκαγκουροντάρκ. Αυτό εφαρμόζεται τόσο στην εικόνα όσο και στο περιεχόμενο της δουλειάς μου.
Ως προς το περίβλημα, μαύρη μαυρίλα, μέταλλα, φίδια, γραμμές adidas, τσόκαρα, αφύσικα μακριές τρέσες, νυχάρες τσόντας και αφιλόξενα διαπεραστικά μάτια είναι στοιχεία που απαρτίζουν το λιμάνι μου. Φυσικά ευπρόσδεκτο και όποιο φαινομενικά παράταιρο στοιχείο κληθώ να φέρω στα μέτρα μου, με διασκεδάζει πολύ αυτό.
Πώς εμπνέεσαι;
Περισσότερο προσαρμόζομαι παρά εμπνέομαι. Λόγω της συχνότητας με την οποία δουλεύω, η παραγωγική διαδικασία είναι πιθανότερο να ξεκινήσει από επεξεργασία της ανάθεσης παρά από πηγαία έμπνευση. Οι δύο βασικές μεταβλητές που θα συνυπολογίσω για το στήσιμο μιας performance είναι 1. ο χώρος και 2. το αναμενόμενο κοινό. Στις σπανιότερες περιπτώσεις που θα δημιουργήσω εγγενώς, βρίσκω έμπνευση σε εικόνες που με στιγμάτισαν από παιδάκι, π.χ. η Λάβα σε σκηνοθεσία Νίκου Σούλη ή στη μουσική ατόμων που έχω έστω ελάχιστα συναναστραφεί, όπως η Παντομίμα από Kristof.
Ζεις από τη δουλειά σου; Το ταΐζεις ή σε ταΐζει;
Στην παρούσα φάση ζω (μετά βίας) μόνο από το drag. Το ταΐζω με αξιόλογο υλικό για την παρακαταθήκη μας και με ταΐζει οριακά επαρκώς ως προς την κάλυψη των πάγιων εξόδων μου.
Πώς θα ήταν για σένα μια ιδανική συνεργασία;
Όταν υπάρχει αμοιβαία εκτίμηση, μπορούμε να κάνουμε θαύματα. Τα τελευταία τρία χρόνια έχω κάνει άπειρες συνεργασίες, έχω γίνει Miss Ντουέτο και το ‘χω καταευχαριστηθεί. Με γεμίζει η αναζήτηση κοινών συνιστωσών και η συνδιαμόρφωση, είναι ένας πολύ ευχάριστος και δημιουργικός τρόπος συσχέτισης με τις συναδέλφισσες. Βασικά είναι ο μόνος τρόπος κοινωνικοποίησης που με ενδιαφέρει.
Διαβάστε επίσης
Τι κάνει ξεχωριστή την καλλιτεχνική σου ματιά;
Αλληλοτροφοδότηση σκότους-κωμικότητας, πολυαναφορικότητα και η ικανότητά μου να εφευρίσκω βάθη σε εκ πρώτης όψεως ρηχό υλικό. Όσο βρίσκομαι επί σκηνής θα τρακαριστούν πρωτότυπα αρχαία κείμενα του Ευριπίδη με Σώτη Βολάνη, Gioachino Rossini με Σία Λιαροπούλου, Παντελής Βούλγαρης με Κώστα Σαφέτη, τη Στέλλα Μπεζαντάκου θα διαδεχθούν οι Gojira και θα γίνονται νύξεις στις καταχρήσεις ή στην τρανς αυτοκτονικότητα μέσα από dance hits των ‘00s.
Βέβαια χωρίς αφαιρετικό φιλτράρισμα, μια στοιχειώδη κατά το δοκούν καλαισθησία και επιμέλεια στην εκτέλεση, όλο αυτό θα έμοιαζε απλά τριμπούρδελο.
Ποιο είναι το αναγκαίο κακό της δουλειάς σου και πώς το ξεπερνάς;
Η επικοινωνία με τους ανθρώπους. Προσπαθώ να καθιστώ σαφές ότι δεν εκτιμώ τις άτοπες συζητήσεις και δεν διατίθεμαι για περιττή κουβέντα αλλά δυστυχώς δεν τα καταφέρνω πάντα. Οπότε όχι δεν το ξεπερνώ.
Υπάρχουν φορές που θέλω να τις μαχαιρώσω όλες.
Δ. CULTURE CHECK
Mainstream ή underground;
Ανέκαθεν με τράβαγαν τα τάρταρα.
Shoutout σε καλλιτέχνες που πρέπει να προσέξουμε.
Cerberus, ασυζητητί.
Τι φοράς συνέχεια και γιατί;
Μια μαύρη pleather τσοκεριά με μεταλλικά μπουντούζια, εκ πρώτης γιατί προσδίδει στιλιστικά στο επιθυμητό ύφος, μα εν τω βάθει απλά για να κρύβει το καρύδι.
Ε. MIC DROP
Τι θες να σκέφτεται ο κόσμος όταν ακούει το όνομά σου;
ΩΧ
Τι κάνεις τώρα που σε λίγο θα κάνουν όλοι;
Ελπίζω τίποτα.
Τι θες να ξέρουμε για σένα αυτή την περίοδο;
Ότι για το μέχρι στιγμής 2026 υπήρξα μάλλον η πιο booked drag performer στη χώρα και παρόλα αυτά τους επόμενους δύο μήνες δε θα μου βγαίνει ούτε το νοίκι.
