Καγκούρια, φασαίοι, εναλλακτικοί και οι υπόλοιπες φυλές της Αθήνας

Τα βλέπεις στο αστικό, τα βλέπεις κάθε πρωί που συνοστύζονται έξω από τα σχολεία και τις καφετέριες. Κάθε γενιά λατρεύει να λέει «εμείς δεν είμασταν έτσι». Όντως, τα στιλ εξελίσσονται και αλλάζουν, αλλά είναι έτσι στην πραγματικότητα;

Οι έφηβοι, αυτοί που στα αγγλικά λέγονται «teenagers», ήταν πρακτικά ένα δημογραφικό δημιούργημα του καπιταλισμού στην Αμερική, όταν τα νέα παιδιά σταμάτησαν να δουλεύουν για να βοηθούν την οικογένεια και άρχισαν να παίρνουν χαρτζιλίκι για δικά τους έξοδα. Κάπου εκεί και η μόδα άρχισε να γίνεται βασικό στοιχείο της νεανικής αντιδραστικότητας και ανεξαρτησίας, από τις ταινίες, τα τζιν και τα λευκά φανελάκια του Τζέιμς Ντιν, μέχρι το TikTok και τα γυαλιά Versace του Τραννού.

Γιατί είναι όλοι ίδιοι;

Τι θέλουμε οι περισσότεροι; Να νιώθουμε ότι ανήκουμε, πως είμαστε αποδεκτοί και κουλ, ακόμα κι αν αυτό συμβαίνει στη δική μας μικρή φούσκα. Η ομοιομορφία ζει ανάμεσα στην υπερπληροφόρηση και την ανάγκη για αυθεντικότητα. Και είναι λογικό σε αυτές τις ηλικίες η ταυτότητα να ετεροπροσδιορίζεται.

Ο νεο-κάγκουρας και η σλατίνα

Ομολογουμένως η αφορμή για να γραφτεί αυτό το εξποζέ. Είναι ίσως η πιο εύκολα αναγνωρίσιμη μερίδα αφού είναι πολλοί και δεν τους ξεχωρίζεις μεταξύ τους. Ξέρεις ακριβώς για ποιους μιλάω, εκείνα τα μαυροντυμένα αγόρια που δεν ξέρεις αν πηγαίνουν στο σχολείο, σε προπόνηση Muay Thai, ή σε γύρισμα trap video clip στο Στεριπέρι (Περιστέρι, για όσους δεν μιλάτε κυριλάτα). Αυτούς που δίνουν χειραψία αλάνικη και λένε «πού ‘σαι μπρο;».

Άσχετα από το αν θεωρούμε ότι η τραπ είναι ή δεν είναι καλό πρότυπο για τους νέους μας, δεν γίνεται να μην αναγνωρίσουμε την επισδραστικότητα του στιλ και lifestyle που προβάλλει. Ας ξεκινήσουμε από το total black look, το βασικό χαρακτηριστικό τους, που σίγουρα πιστεύουν ότι τους κάνει να δείχνουν αυτόματα τρομακτικοί – το οποίο είναι εντυπωσιακό, γιατί συνήθως είναι 15 χρονών και οι πλατούλες τους δεν έχουν ανοίξει ακόμα. Η μεταφώνηση, δε, οριακή. Τα ίδια παιδιά που θα έκαναν πανικό άμα τους επέβαλαν σχολική στολή, υπηρετούν με ευλάβεια τη δική τους.

Build your own trapper

• Μαλλί: fade στα πλάγια, κοντό πάνω, πλαϊνή χωρίστρα καθαρισμένη με την κουρευτική μηχανή / άντε και κανένα σχέδιο / ζελέ.
• Μπλούζα: στενό αθλητικό Under Armour / t-shirt με το λογότυπο «Bad Boy» σε διάφορες εκδοχές / φούτερ Hoodrich.
• Παντελόνι: μπασκετική βερμούδα Jordan με λευκή ρίγα / στενή tech φόρμα που έχει σετ ζακέτα.
• Αξεσουάρ: χιαστί τσαντάκι Guess ή Tommy Hilfiger / αμάνικο puffer δανεισμένο από τον γραφειακό μπαμπά τους / γυαλί μαύρο κυρίως τετραγωνισμένο με πιθανό χρυσό λογότυπο (μου λείπουν τα Arnette) / ρολόι (αμφιβόλου ποιότητας) γιατί ο χρόνος είναι χρήμα, μπέμπα.
• Πατούμενο: η Nike έχει την τιμητική της – TN μαύρα ή μαύρα με χρωματιστές λεπτομέρειες / Shox μαύρα, γκρι, ή με μπλε σόλα / Air Max 95 μαύρα ή γκρι (άλλη εκδοχή των Millennium) / μαύρα χαμηλά Air Force [fun fact: στην αμερικάνικη χιπ χοπ κουλτούρα θεωρούνταν πως όποιος φόραγε μαύρα Air Force δεν ήταν άξιος εμπιστοσύνης, αφού δεν χρειάζονταν να τα φροντίζει όσο τα λευκά]. Όταν πιάσουν οι ζέστες εμφανίζεται και η πιο ανεξήγητη αισθητική επιλογή τους, τα pool slides (παντόφλα, ντε) με κοντή κάλτσα. Όχι ψηλή. Κοντή. Δεν ήξερα ότι γίναμε αμερικανικό γκέτο.

Δίπλα τους συνήθως βρίσκεται η σλατίνα. Μαλλί πράσο, νυχάρα μυτερή ή τετράγωνη με γαλλικό, γιατί είναι και πολύ κλασάτο, gloss, contour, κολλητό ρούχο, βλεφαρίδα κάγκελο! Δεν ξεχνάμε τα push-up leggings, crop tops, ειρωνικό υφάκι τύπου «θα δω το DM άλλα δεν θα σου απαντήσω».

Οι φασάιοι 1

Τι θα πεί φασαίος, θα μου πείτε. Καλή ερώτηση, βαλαμε τα δυνατότερα μυαλά να απαντήσουν αυτή την ερώτηση και πάλι και δεν υπάρχει ξεκάθαρη απάντηση. Είναι το άτομο που «είναι στη φάση» ή ακόμα καλύτερα που κάνει πράγματα για να είναι «στη φάση». Αν θέλετε να εντρυφήσετε προτείνω να παρακολουθήσετε την ψύχραιμη κριτική του Πλατς στο YouTube με τίτλο «Γιατί είναι όλα sold out συνέχεια;» (επειδή πάνε οι φασαίοι).

Στους φασαίους, λοιπόν, υπάρχουν δύο υποκατηγορίες. Αυτοί που θέλουν να «είναι στη φάση», είναι πιο πολύ παιδιά που θέλουν να αποκτήσουν πολιτισμικό κεφάλαιο μέσω της έκθεσης και της επαφής τους με δραστηριότητες και μέρη που θεωρούν κουλ. Αγόρια και κορίτσια που λατρεύουν το πιο κολεγιακό αμερικάνικο street style. Την τιμητική τους έχουν τα φαρδιά τζιν, συχνά ξεπλυμένα ή γκρι με σκισμένα patches, τα North Face μπουφάν, τα μακρυμάνικα ριγέ πόλο, οι ποδοσφαιρικές φανέλες και τα sneakers με μεταλλικές λεπτομέρειες. Ενώ το στυλ αυτό είναι unisex, στην κοριτσίστικη εκδοχή του εμπίπτει και το Clean Girl Aesthetic, όπου κυριαρχούν οι sleek κότσοι, οι καπαρντίνες, τα ίσια τζιν και τα adidas samba. Αυτή η μερίδα σχεδιάζει να πάει ή ήδη σπουδάζει στο Deree.

Οι φασάιοι 2

Η δεύτερη κατηγορία, σε αντίθεση με την πρώτη, έχει επίγνωση του όρου «φασάιος», το θεωρεί σχεδόν βρισιά, όμως δεν έχει αρκετή αυτογνωσία για να συνειδητοποιήσει ότι όποιος το λέει, είναι. Πρόκειται για αυτούς που οι θείες λατρεύουν να λένε «άπλυτους». Οι ίδιοι θέλουν να πιστεύουν πως είναι φουλ underground, πως χωρίς αυτούς η πόλη δεν έχει παλμό, ενώ συνήθως ευθύνονται για την εμπορευματοποίηση κάθε τι αυθεντικού. Θα τους καταλάβεις από το ελαφρώς ατημέλητο στιλάκι, τις κοντές φράντζες και τα patchwork tattoos. Αντιανεμικό πολύχρωμο, θριφταρισμένο από φθηνό μαγαζί του κέντρου, μαύρα αθλητικά ή πολύχρωμα sneakers, ή ορειβατικά μποτάκια φορεμένα με καλσόν.

Οι εναλλακτικοί – αλτ

Η μετεξέλιξη των emo/scene kids, θα έλεγε κανείς. It’s not a phase, mom! Κατά κάποιο τρόπο σε αυτή την κατηγορία-ομπρέλα είναι τα άτομα που εμφανισιακά διαφέρουν πιο έντονα από το σύνολο τζιν-sneaker-πουκάμισο. Ακομα και να τα φορέσουν, τα cyber sigil μουτζούρες τατουάζ τους και τα αλλοπρόσαλλα σκουλαρίκια τους θα είναι εκεί για να μην ξεχνιώμαστε. Μοιάζουν λίγο με πανκιά, είναι κάπως γκοθάδες, ακούνε techno. Φορανε φαρδιά reworked παντελόνια, ξεβαμμένα band tees, αλυσίδες, διχτυωτά, oversized ζακέτες και ογκώδη παπούτσια. Τα μαλλιά κινούνται από αυστηρά γεωμετρικά κουρέματα σε παρδαλά χρώματα. Θα τους βρεις να βγαίνουν σαν τις κατσαρίδες στην πόλη να ρωτάνε πού είναι η φάση. Σε αντίθεση με τους φασαίους, δεν θέλουν να είναι «μέσα στη φαση» και σνομπάρουν μέινστριμ μαγαζιά. Μαζεύονται στα σκαλάκια έξω από συναυλιακά venues, πάνε παρέες στα υπόγεια πάρτι και μετά στα αυτοοργανωμένα άφτερ. Οποιαδήποτε σχέση με την Κόκα και την Κεταμίνη είναι εντελώς συμπτωματική.