Τι πρέπει να φοράει ένας καλός αριστερός;
Μπορώ να φορέσω Σανέλ στη γενική συνέλευση; Οδηγός στυλ προς ναυτιλλομένους αριστερούς, γιατί δεν αρκεί να είσαι, αλλά πρέπει και να δείχνεις.
Ο νέος δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Ζοχράν Μαμντάνι, εμφανίστηκε πρόσφατα εν μέσω χιονοθύελλας κάνοντας καθησυχαστικές δηλώσεις, φορώντας ένα εξατομικευμένο πανωφόρι Carhartt. Το μπουφάν εργασίας έφερε ένα vintage λογότυπο του δήμου και το σύνθημα «No problem too big. No task too small» κεντημένο στον γιακά του. Η επιμελημένη αυτή εικόνα μετατράπηκε αμέσως σε πεδίο ιδεολογικής αντιπαράθεσης: αρκετά λαϊκό ή επιτηδευμένα επικοινωνιακό; Αυθεντικός ή «στημένος»;
View this post on Instagram
Η στιλιστική επιμέλεια της ορκωμοσίας
Ανήμερα πρωτοχρονιάς, η ορκωμοσία του Μαμντάνι θα μπορούσε να μείνει στην ιστορία για την ηλικία του μιλένιαλ νεοεκλεχθέντος, την πολιτική του ταυτότητα και το ότι είναι ο πρώτος μουσουλμάνος δήμαρχος της πόλης. Αντ’ αυτού, η δημόσια συζήτηση επικεντρώθηκε —πού αλλού;— στα ρούχα της συζύγου του, Ράμα Ντουουάτζι. Και δυστυχώς, όχι στο τι αντιπροσώπευαν, αλλά στο αν επιτρέπεται μια γυναίκα δίπλα σε έναν δημοκρατικό σοσιαλιστή να δείχνει «ακριβή» και περιποιημένη. Κι όμως, με μια δεύτερη ανάγνωση, η Ντουουάτζι φόρεσε ανεξάρτητους Παλαιστίνιους designers, vintage και δανεισμένα κομμάτια, μακριά από γρήγορη μόδα, κενές πολυτελείς ετικέτες και επιφανειακές σεμνοτυφίες. Και παρότι τα πολιτισμικά φορτισμένα (και κομψότατα) ρούχα ήταν μια ξεκάθαρη πολιτική δήλωση, η ερώτηση πολλών δεν ήταν το «τι θέλει να μας πει;», αλλά «πόσο κοστίζει το συνολάκι;».
Η έντονη αντίδραση γύρω από την εμφάνισή της ήταν, εκτός από άτοπη, απροκάληπτα σεξιστική και ισλαμοφοβική. Το παιχνίδι είναι στημένο. Αν ντυθεί «απλά», είναι επιδεικτική· αν ντυθεί «κομψά», αποξενώνεται από τον λαό. Αν συνεργαστεί με στιλίστα, είναι ελίτ· αν όχι, αφελής. Μπρος γκρεμός. Πίσω ρέμα.
View this post on Instagram
Οι άγραφοι νόμοι
Στο συλλογικό ασυνείδητο η Αριστερά έχει ταυτιστεί με ένα άγραφο ενδυματολογικό κώδικα: από την εμφάνιση χωρίς γραβάτα του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, μέχρι το ταλαιπωρημένο μπουφανάκι στην εμβληματική πλέον φωτογραφία του Μπέρνι Σάντερς. Πρέπει να απέχουν από το συμβατικά «κομψό». Αν το πολιτικό πρόσωπο δείχνει «προσεγμένο» ή φορά σχεδιαστικά κομμάτια —έστω vintage ή δανεικά— η ταξική προδοσία είναι προφανής και ασυγχώρητη. Στην Ελλάδα, το ίδιο είδαμε και με τη Νατάσα Μποφίλιου, που κρίθηκε από παρόμοιο αριστερόμετρο όταν τόλμησε να πρωταγωνιστήσει σε καμπάνια ελληνικού brand ρούχων.
Για όλους αυτούς τους λόγους, και για να μην μπερδεύεστε άλλο με το τι πρέπει να φοράει Ο ΣΩΣΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ, ετοιμάσαμε έναν οδηγό στιλ για εμφανώς αριστερότροπους που δεν (πρέπει να) έχουν ιδέα από σαμπάνια.
Οι γραπτοί νόμοι
- Το Μοναστηράκι είναι ο καλύτερος φίλος του Αριστερού. Σαλβάρια από βαμβακολινό βαμμένα σε έντονα χρώματα ή ριγέ, σίγουρα θα αναδείξουν τις πολιτικές σας πεποιθήσεις καθώς και τα αγαπημένα σας μέρη για ελεύθερο κάμπινγκ (Ανάφη, Σαμοθράκη, Γαύδος, Δονούσα, Άγραφα).
- Οι παραπάνω εξορμήσεις πρέπει πάντα να συνοδεύονται από την κατάλληλη υπόδηση. Μην παραλείψετε να προμηθευτείτε το πιο φασέικο σανδάλι της αγοράς, ιδανικά με τρακτερωτή σόλα. Στις πιο κυριλέ σας εμφανίσεις επιτρέπεται και το κλασσικό Birkenstock σε στιλ χιαστί.
- Για παπούτσι παντός καιρού, τα μαγαζιά με είδη εξωτερικών δραστηριοτήτων έχουν καταπληκτικές επιλογές σε ορειβατικό μποτάκι που θα σας συνοδέψει άνετα από τις δύσβατες κορφές της ελληνικής ηπειρωτικής φύσης, μέχρι την ανάβαση στα έδρανα της Βουλής. Ιδανικό και για το απαραίτητο μπυράκι σε καφενέ των Εξαρχείων μετά την αποτυχία ψήφισης του νόμου περί αποποινικοποίησης. Επιλέξτε ουδέτερο χρώμα, κατά προτίμηση μαύρο, ώστε να κατεβαίνετε σε πορείες χωρίς το φόβο αναγνώρισής σας από αρχές και μέινστριμ μέσα ενημέρωσης. Στις επίσημες εμφανίσεις ένα ζευγάρι Camper θα σας λύσει τα χέρια.
- Τσάντα. Μη διανοηθείτε να επενδύσετε σε πανάκριβη τσάντα γνωστού ευρωπαϊκού οίκου, άλλωστε είστε κατά της παγκοσμιοποίησης. Τα ταγάρια αποτελούν μια σίγουρη επιλογή και αναδεικνύουν και την ντόπια χειροτεχνία. Προτιμήστε κόκκινα χρώματα σε βαλκανικά μοτίβα ή στην τελική, πάνινη tote bag από κάποιο ελληνικό ίδρυμα προαγωγής πολιτιστικών δράσεων. Must και τα σακίδια πλάτης από ίνα κάνναβης, ειδικά αν ψηφίζετε ΜέΡΑ25.
- Το μπλουζάκι οφείλει να είναι βαμβακερό, κατά προτίμηση οργανικό, με ξεθωριασμένη στάμπα Τσε, Kukuxumusu χαρακτήρες, ή κάποιο περιβαλλοντικό τσιτάτο. Όσο πιο ξεπλυμένο, τόσο πιο αυθεντικός ο αγώνας. Bonus πόντοι αν έχει αγοραστεί από συναυλία οικονομικής ενίσχυσης ή την βρήκατε σε διαδήλωση του Π.Α.ΜΕ.
- Για τις πιο σοβαρές περιστάσεις (πάνελ, δημοτικό συμβούλιο, καφέ με δημοσιογράφο που “είναι οκ για κεντρώος”), επιλέξτε λινό ή βαμβακερό πουκάμισο σε γήινους τόνους. Να σας είναι λίγο φαρδύ και ελαφρώς τσαλακωμένο, σαν να ήρθατε μόλις από συλλογική κουζίνα (μην ξεχάσετε να αφήσετε ενημερωτικό φυλλάδιο φεύγοντας). Το κουμπί στο γιακά πρέπει να μένει πάντα ανοιχτό, γιατί δεν είμαστε και κεντροαριστερά «γραφείου». Μανίκια σηκωμένα, για να φαίνεται ότι δουλεύετε και με τα χέρια, σχολή Γιώργου Παπανδρέου. Απαγορεύονται αυστηρά τα σιδερωμένα και με τσάκιση.
- Το τζιν πρέπει να είναι ίσιο ή χαλαρό, ποτέ στενό (νεοφιλελεύθερος είστε;), ποτέ καινούριο (έχετε λεφτά; Ύποπτο). Ιδανική επιλογή είναι ένα Levi’s της δεκαετίας του ’90 αγορασμένο από βερολινέζικο θριφτάδικο, όταν είχατε πάει για ένα κινηματικό συνέδριο (χρηματοδοτούμενο από το κόμμα, φυσικά). Εναλλακτικά, ένα υφασμάτινο παντελόνι τύπου εργασίας, με πολλές τσέπες και λίγα μπαλωμένα σκισίματα δηλώνει ότι θα μπορούσατε να δουλεύετε σε αποθήκη.
- Τζάκετ στρατιωτικού τύπου, παρκά, ή αδιάβροχο από αποστολή μικρομεσαίας ΜΚΟ. Χρώματα: χακί, καφέ, σκούρο μπλε. Το μπουφάν πρέπει να έχει πολλές τσέπες για να χωράει το σφυρί και το δρεπάνι που πρέπει πάντα να κουβαλάτε μαζί σας. Δεν ξέρεις ποτέ, μπορεί να χρειαστεί λαιμουδιέρα για το μηχανάκι ή και τα δακρυγόνα, ένα πανό, ή το μαδέρι σας.
- Όσο για τα αξεσουάρ, ας είναι καλύτερα μίνιμαλ, εκτός από το κασκόλ: πάντα μεγάλο και πολυχρηστικό (λαιμός, κεφάλι, μάσκα), ενώ αποφύγετε τα οπαδικά: ο αγώνας είναι ένας και είναι ταξικός. Αν επιλέξετε κοσμήματα, οι άντρες περιοριστείτε σε κρικάκια στα αυτιά, άντε και μερικά υφασμάτινα βραχιόλια. Οι γυναίκες επιβάλλεται να φοράτε πολλά, πάρα πολλά. Must haves τα μακραμέ, οι θήκες αναπτήρα και το δαχτυλίδι στο προτελευταίο δαχτυλάκι του ποδιού. Κονκάρδες: μία τουλάχιστον, ιδανικά ξεθωριασμένη, με κάποιο αντιφασιστικό σύνθημα ή γάτες, που την πήρατε από το Tourlou Fest. Ρολόι; Όχι απαραίτητα· άλλωστε ο χρόνος είναι κοινωνικό κατασκεύασμα.
- Τα μαλλιά πρέπει να δείχνουν ανεπιτήδευτα, δηλαδή επιμελώς αχτένιστα. Τα είδωλά σας είναι η Σάρα Βάγκενκνεχτ και ο μελισσοκόμος από την Καρδίτσα. Η γενειάδα, αν υπάρχει, είναι πολιτική τοποθέτηση από μόνη της: αρκετά πυκνή ώστε να δείχνετε διανοούμενος, αλλά όχι τόσο περιποιημένη ώστε να παραπέμπει σε ιδρυτή start-up με AI. Προϊόντα styling επιτρέπονται μόνο αν δεν είναι εμφανή, αλλά καλύτερα αρκεστείτε σε θαλασσινό νερό και σκονισμένο ιδρώτα.
Ζοχράν και Ράμα, κρατάτε σημειώσεις.