Μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια: Κάποιοι βρίσκουν δουλειά στο Tinder και σχέση στο LinkedIn. Τους εντοπίσαμε
Οι νέοι μπλέκουν καριέρα και φλερτ, μετατρέποντας εφαρμογές γνωριμιών σε εργαλεία δικτύωσης. Από το «στείλε βιογραφικό» στο «στείλε μήνυμα» και αντίστροφα.
Τα τελευταία χρόνια, η αναζήτηση εργασίας μοιάζει όλο και λιγότερο με μια τυπική διαδικασία αποστολής βιογραφικών και όλο και περισσότερο με ένα παιχνίδι στρατηγικής ή, για κάποιους, ακόμα και… φλερτ. Σε μια εποχή όπου οι αγγελίες κατακλύζονται από αιτήσεις, οι αλγόριθμοι φιλτράρουν υποψηφίους και η ανθρώπινη επαφή περιορίζεται, οι νέοι στρέφονται σε απροσδόκητα εργαλεία για να ξεχωρίσουν.
Tinder + CV = 💸
Πρόσφατα δεδομένα της πλατφόρμας εύρεσης εργασίας Glassdoor αποτυπώνουν μια ενδιαφέρουσα και κάπως αντισυμβατική τάση. Σύμφωνα με έρευνά τους, σχεδόν ένας στους τρεις εργαζόμενους δηλώνει ότι έχει χρησιμοποιήσει ή θα σκεφτόταν να χρησιμοποιήσει εφαρμογές γνωριμιών και για επαγγελματικούς σκοπούς. Από «τι δουλειά κάνεις;» μέχρι «έχετε καμία θέση ανοιχτή;», η κουβέντα αλλάζει κατεύθυνση πολύ πιο εύκολα απ’ όσο θα περίμενε κανείς και τα dating apps μετατρέπονται σταδιακά σε ένα νέο, άτυπο δίκτυο επαγγελματικών γνωριμιών.
Και δεν πρόκειται για μικρό δημογραφικό. Σε έρευνες χρηστών, πάνω από το ένα τρίτο δηλώνει ότι έχει ήδη χρησιμοποιήσει τέτοιες εφαρμογές για καριέρα ή δικτύωση, ενώ σε ορισμένες πλατφόρμες το ποσοστό εκτοξεύεται: περίπου 7 στους 10 χρήστες του Tinder, πάνω από τους μισούς στο Bumble και σχεδόν οι μισοί στο Hinge παραδέχονται ότι τις έχουν αξιοποιήσει και για επαγγελματικούς λόγους.
Διαβάστε επίσης
Το φαινόμενο αυτό δεν προκύπτει τυχαία. Η αυξανόμενη δυσκολία εισόδου στην αγορά εργασίας, το ξενέρωμα από τη χρήση των εφαρμογών γνωριμιών και η ανάγκη για αυθεντική επικοινωνία ωθούν πολλούς, κυρίως από τη Gen Z και τους millennials, να επαναπροσδιορίσουν τη χρήση αυτών των πλατφορμών. Έρευνες δείχνουν ότι σχεδόν 8 στους 10 έχουν νιώσει «κόπωση» από τις εφαρμογές γνωριμιών, από ανούσιες συζητήσεις μέχρι εξαφανίσεις χωρίς εξήγηση. Όταν οι εφαρμογές γνωριμιών κουράζουν και η αγορά εργασίας δυσκολεύει, οι χρήστες προσαρμόζονται. Όταν δεν «κάθεται» ραντεβού, γιατί να μην προκύψει τουλάχιστον μια χρήσιμη γνωριμία;
Αυτό που βλέπουμε, ουσιαστικά, είναι μια μετατόπιση. Οι πλατφόρμες μένουν ίδιες, αλλά αλλάζει ο τρόπος που τις χρησιμοποιούμε. Και κάπως έτσι, το swipe «δεξιά ή αριστερά» μπορεί να οδηγήσει όχι σε ραντεβού, αλλά σε συνέντευξη για δουλίτσα με ζεστό και αναγκαίο εισόδημα.
Η ιστορία της Μ.
Έχω αποφοιτήσει απ’ τη σχολή, έχω τελειώσει και με την πρακτική μου και ξεκινάω να ψάχνω δουλειά ενώ παράλληλα δεν έχω αποφασίσει αν θα γυρίσω στο νησί μου για καλοκαίρι. Εφόσον παραμένω τελικά στην Αθήνα ψάχνοντας δουλειά λέω «δεν ανοίγω κι ένα tinder να περνάει η ώρα»; Με τα πολλά και με τα λίγα ανοίγω όντως λογαριασμό (μετά με έκανε ban αλλά αυτό είναι storytime για άλλο κείμενο) και ξεκινάω να μιλάω με κόσμο.
Μου κεντρίζει ένας τύπος το ενδιαφέρον και ξεκινάμε να βγαίνουμε, πίνουμε κι ένα ρομαντικό κρασί στην Πλάκα (για όσους λένε ότι το tinder είναι μόνο για ξεπέτες). Και έτσι πάνω στην κουβέντα, μου λέει ότι στην εταιρεία που δουλεύει ψάχνουν γραμματέα και να στείλω βιογραφικό! Ας πάει το παλιάμπελο, σκέφτομαι, στέλνω όντως βιογραφικό, πάω για συνέντευξη και εν τέλει με προσλαμβάνουν γιατί είχα καλά προσόντα (στο βιογραφικό, μην πάει αλλού το μυαλό σας).
Άπαξ και γίναμε συνάδελφοι δεν έγινε τίποτα άλλο με τον τύπο. Τον συνάντησα μετά από χρόνια στην Επίδαυρο με τη γυναίκα του και τα παιδιά του. Εγώ ήμουν με την κολλητή μου, ένα hot dog και με δουλειά στο επάγγελμα που σπούδασα, οπότε ποιος ήταν τελικά σε καλύτερα μοίρα;
Την ίδια στιγμή, παρατηρείται και η επιστροφή στον χώρο εργασίας ως πεδίο όχι μόνο επαγγελματικής αλλά και προσωπικής σύνδεσης. Σύμφωνα με τα ίδια δεδομένα της Glassdoor, το 48% των επαγγελματιών θεωρεί σήμερα πιο πιθανό να βρει σχέση στο γραφείο παρά σε εφαρμογή, ποσοστό αυξημένο σε σχέση με προηγούμενα χρόνια. Σε ορισμένους κλάδους, μάλιστα, το ποσοστό ξεπερνά το 50%.
Τα ποσοστά ανταποκρίνονται και στην πραγματικότητα. Περίπου το 10% των αρραβωνιασμένων ζευγαριών δηλώνει ότι γνωρίστηκε στη δουλειά (για την ιστορία, και η Μ. αυτή τη στιγμή είναι σε σχέση με συνάδελφο της που γνώρισε στο γραφείο). Οι ιστορίες τύπου «γνωριστήκαμε στο γραφείο και παντρευτήκαμε» δεν είναι πλέον εξαίρεση, αλλά κομμάτι μιας κανονικότητας που επιστρέφει. Όπως είπε χαρακτηριστικά μια εργαζόμενη στη σχετική έρευνα, γνώρισε τον σύζυγό της στη δουλειά και παντρεύτηκαν μέσα σε τέσσερις μήνες και παραμένουν μαζί δεκαετίες μετά.
Από τη μία, λοιπόν, οι εφαρμογές γνωριμιών γίνονται χώροι επαγγελματικής δικτύωσης· από την άλλη, ο χώρος εργασίας ξαναγίνεται χώρος προσωπικών σχέσεων.
Ωστόσο, η χρήση εφαρμογών γνωριμιών για επαγγελματικό όφελος ενέχει ρίσκο. Παρεξηγήσεις, άβολες συναντήσεις, διαφορετικές προσδοκίες μπορεί να σας κάνουν να μπλεχτείτε. Το ίδιο ισχύει και για το φλερτ στον επαγγελματικό χώρο ή σε πλατφόρμες που δεν έχουν σχεδιαστεί γι’ αυτό. Τα όρια υπάρχουν, αλλά μάλλον γίνονται όλο και πιο θολά. Το πράγμα θέλει προσοχή.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, οι ίδιοι οι ψηφιακοί χώροι αρχίζουν να μπλέκονται μεταξύ τους. Το LinkedIn, για παράδειγμα, έχει εξελιχθεί σε μια τεράστια «ψηφιακή αγορά» με πάνω από ένα δισεκατομμύριο χρήστες παγκοσμίως. Την ίδια στιγμή, εφαρμογές όπως το Tinder συνεχίζουν να φέρνουν τεράστια έσοδα, ακόμα και σε μια περίοδο που η ανάπτυξή τους δείχνει να επιβραδύνεται.
Το πιο ενδιαφέρον, όμως, είναι πως οι χρήσεις τους αρχίζουν να αλληλοεπικαλύπτονται. Οι αναζητήσεις τύπου «LinkedIn για γνωριμίες» έχουν εκτοξευθεί, ενώ αντίστοιχα αυξάνεται το ενδιαφέρον για το πώς οι εφαρμογές γνωριμιών μπορούν να αξιοποιηθούν «για δουλειά». Σε έρευνες, πάνω από τους μισούς νέους ενήλικες δηλώνουν ότι έχουν βγει έστω και μία φορά ραντεβού μέσω επαγγελματικής πλατφόρμας — ποσοστό που, ακόμα κι αν ακούγεται υπερβολικό, δείχνει ξεκάθαρα προς τα πού πάει το πράγμα.
Και κάπου εδώ έρχεται η «ανάποδη» τάση.
Διαβάστε επίσης
Tο LinkedIn γίνεται… LovedIn
Αν κάποιοι χρησιμοποιούν εφαρμογές όπως το Tinder για δουλειά, άλλοι κάνουν το ακριβώς αντίθετο: στρέφονται στο LinkedIn για γνωριμίες. Η λογική είναι απλή και κάπως… πονηρή. Εκεί τουλάχιστον ξέρεις με ποιον μιλάς. Σπουδές, δουλειά, εμπειρία, ενδιαφέροντα, είναι όλα μπροστά σου, τακτοποιημένα και «ελεγμένα». Για κάποιους, αυτό λειτουργεί σαν ένα είδος φίλτρου αξιοπιστίας, πολύ πιο πειστικό από μια καλοστημένη φωτογραφία.
Η προσέγγιση είναι πιο χαλαρή, σχεδόν φεϊσμπουκική. Ένα αίτημα σύνδεσης μπορεί να συνεχιστεί σε μια συζήτηση περί καριέρας, που μπορεί να εξελιχθεί σε ένα καφέ «για συμβουλές», χωρίς την πίεση και τις προσδοκίες του ραντεβού. Κι αν δεν υπάρξει χημεία, δεν πειράζει, έχεις ήδη μια επαγγελματική επαφή.
Η ιστορία του Ν.
Ένα απόγευμα, ανάμεσα σε αγγελίες και ατελείωτα emails με συνημμένα βιογραφικά σε διαφορετικές εκδοχές βάσει εργοδότη, πέτυχα το προφίλ του Άρη. Κοινός κλάδος, ίδιες σπουδές, και κάπου ανάμεσα στα τυπικά είχε γράψει ότι αγαπάει τον κινηματογράφο. Πάτησα «σύνδεση» χωρίς να το πολυσκεφτώ και ο τύπος μου απάντησε σχεδόν αμέσως. Ξεκινήσαμε να μιλάμε για δουλειά (τουλάχιστον έτσι ξεκίνησε). Μέσα σε λίγα μηνύματα, όμως, είχαμε φύγει από τα βιογραφικά και λέγαμε για ταινίες, για άκυρα περιστατικά στη δουλειά, για το πόσο δύσκολο είναι να βρεις κάτι που να σου ταιριάζει.
Κάποια στιγμή μου είπε «να τα πούμε από κοντά, για έναν καφέ, να σου πω και δυο πράγματα για τον κλάδο». Πήγα με τη λογική ότι, στη χειρότερη, θα κερδίσω μια χρήσιμη επαφή. Δεν ήταν ακριβώς έτσι.
Τελικά ο χαλαρός καφές κράτησε τρεις ώρες και δεν μιλήσαμε σχεδόν καθόλου για δουλειά. Γελάσαμε πολύ, διαφωνήσαμε για χαζομάρες, ξαναγελάσαμε και κοιτιόμασταν σαν κουτάβια. Όταν φύγαμε, μπορεί να μην είχα σταυρώσει δουλειά, αλλά είχα βρει κάτι που δεν ήξερα καν πως έψαχνα.
Warning
Αυτό δεν σημαίνει ότι όλα λειτουργούν ιδανικά. Έρευνες δείχνουν ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό χρηστών, ειδικά γυναικών, έχει δεχτεί ανεπιθύμητα ή ακατάλληλα μηνύματα στην πλατφόρμα.
Παρόλα αυτά, για τη Gen Z, που έχει μάθει να κινείται άνετα ανάμεσα σε ρόλους και πλατφόρμες, αυτά τα όρια δεν είναι πια τόσο αυστηρά. Το ίδιο προφίλ μπορεί να είναι ταυτόχρονα βιογραφικό, κοινωνική παρουσία και, γιατί όχι, αφετηρία για κάτι πιο προσωπικό.
Στο τέλος της ημέρας, το συμπέρασμα είναι ένα. Είτε μιλάμε για εφαρμογές γνωριμιών, είτε για επαγγελματικές πλατφόρμες, οι άνθρωποι ψάχνουν το ίδιο πράγμα: μια πραγματική σύνδεση. Και σε έναν κόσμο γεμάτο αυτόματες απορρίψεις και «αόρατες» αιτήσεις, μια αληθινή κουβέντα, όπου κι αν ξεκινήσει, ίσως είναι τελικά το πιο πολύτιμο νόμισμα.
