Κερδάμε, αδέλφια! Η Ελλάδα πρωταθλήτρια στο πιο απρόσμενο χόμπι και τι λέει αυτό για εμάς
Μια ενδιαφέρουσα μελέτη κατέγραψε τα δημοφιλέστερα χόμπι σε 45 διαφορετικές χώρες και, παρότι δεν θα φανταζόμασταν τα ευρήματα για την Ελλάδα, βγάζουν απόλυτο νόημα.
Περιεχόμενα
Δείξε μου τα χόμπι σου να σου πω ποιος είσαι. Όσο κλισέ και να ακούγεται, νομίζω ότι ένας αρκετά ασφαλής τρόπος να καταλάβεις έναν άνθρωπο είναι να παρατηρήσεις πώς επιλέγει να περνά τον ελεύθερο χρόνο του. Και αυτό γιατί, στον σύγχρονο κόσμο, όπου οι απαιτήσεις της καθημερινότητας είναι για τους περισσότερους από εμάς τόσο ασφυκτικές, που στο τέλος της ημέρας θέλουμε απλώς να μας αφήσουν ήσυχους, οι στιγμές ελευθερίας αποκτούν ιδιαίτερη αξία. Ο τρόπος, λοιπόν, που επιλέγουμε να αξιοποιήσουμε τον ελεύθερο μας χρόνο, μπορεί να αποκαλύψει πολλά για όσα κρύβουμε μέσα μας, τις ανάγκες μας και όλα εκείνα που μας δίνουν χαρά. Και όπως κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός, κάτι αντίστοιχο ισχύει και για κάθε λαό που βρίσκεται στον μάταιο τούτο κόσμο. Μπορεί στη βάση μας να είμαστε όλοι φτιαγμένοι από το ίδιο υλικό, αλλά η κουλτούρα, τα ήθη και τα χόμπι διαφέρουν από άκρη σε άκρη του πλανήτη. Άλλοι χαλαρώνουν με γιόγκα και διαλογισμό, άλλοι με δραστηριότητες όπως ψάρεμα ή ορειβασία και άλλοι χρειάζονται τρία ποτά, δυνατή μουσική και κάποιον ανεκπλήρωτο έρωτα να τους κρατά ξενυχτισμένους μέχρι τις 5 το πρωί (αυτό ειναι ένα καλό σημείο να κάνετε μια πρώτη μαντεψιά για το τι προτιμούν οι Έλληνες).
Μια αρκετά ενδιαφέρουσα μελέτη, που δημοσιεύτηκε σχετικά πρόσφατα, επιχείρησε να αποκρυπτογραφήσει τα δημοφιλέστερα χόμπι σε 45 διαφορετικές χώρες, ανάμεσα στις οποίες βρίσκεται και η Ελλάδα. Και όταν λέμε χόμπι εννοούμε κυρίως αυτές τις δραστηριότητες για τις οποίες ο εκάστοτε άνθρωπος είναι διατεθειμένος να ξοδέψει χρόνο αλλά και χρήματα. Γιατί, κακά τα ψέματα, άλλο να λες ότι αγαπάς την πεζοπορία και άλλο να έχεις αγοράσει εξοπλισμό για ολόκληρη ορειβατική αποστολή, ενώ τελικά η μεγαλύτερη διαδρομή που κάνεις είναι από τον καναπέ μέχρι το ψυγείο.
Δώσε στον Έλληνα ταξίδια και εκδρομές και πάρε του την ψυχή
Αγαπημένο χόμπι των Ελλήνων, λοιπόν, με ποσοστό 43%, αναδείχθηκαν τα ταξίδια. Το εύρημα δεν προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη, αν αναλογιστούμε ότι ως «ταξίδι» μπορεί να λογίζεται ακόμη και μια ημερήσια εξόρμηση σε κάποιο κοντινό προορισμό από αυτούς τους δεκάδες που έχει ο τόπος μας και όχι αποκλειστικά μια πολυήμερη απόδραση σε κάποια χώρα του εξωτερικού. Δεν χρειάζεται άλλωστε να οργανώσουμε αποστολή στη Σκανδιναβία, να κλείσουμε εισιτήρια έξι μήνες νωρίτερα και να πάρουμε καταναλωτικό δάνειο για να αισθανθούμε ότι ξεφύγαμε από τη ρουτίνα. Μερικές φορές αρκεί ένα Σαββατοκύριακο σε έναν κοντινό προορισμό, είτε θάλασσα είτε βουνό. (άντε, και μια φωτογραφία στο Instagram).
Παιδιά του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη
Στη δεύτερη θέση, και εδώ σηκώνει αρκετή συζήτηση, βρίσκεται το διάβασμα με ποσοστό 41%. Επειδή, βέβαια, γνωρίζω ότι υπάρχουν πολλοί που αμφισβητούν ευθέως τη φιλομάθεια των Ελλήνων, οφείλω να διευκρινίσω ότι το συγκεκριμένο ποσοστό αποτυπώνει τις αυθόρμητες απαντήσεις των ερωτηθέντων και τίποτα περισσότερο. Πάντως, όταν μιλάμε για διάβασμα, δεν εννοούμε απαραίτητα την Πολιτεία του Πλάτωνα ή άλλα βαθυστόχαστα αναγνώσματα για διανοούμενους που αρέσκονται στον στοχασμό και την περισυλλογή.
Διάβασμα είναι και ένα λογοτεχνικό βιβλίο, όπως είναι και ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με σενάριο που θα έσπαγε τα μηχανάκια της AGB αν γινόταν τηλεοπτική σειρά. Δεν χρειάζεται να έχεις πτυχίο φιλοσοφίας ούτε να πετάς αποφθέγματα του Νίτσε στις παρέες για να θεωρείσαι αναγνώστης. Και, μεταξύ μας, δεν νομίζω ότι έχει ιδιαίτερο νόημα να αξιολογούμε την πνευματική αξία κάθε κατηγορίας βιβλίου, λες και συμμετέχουμε σε επιτροπή που αξιολογεί τις προϋποθέσεις που καθιστούν κάποιον άνθρωπο καλλιεργημένο. Ας αρκεστούμε στο ότι ένα σημαντικό ποσοστό των συμπολιτών μας δηλώνει πως έχει το διάβασμα ανάμεσα στα χόμπι του. Το αν διαβάζουν πράγματι κάθε βράδυ ή αν τα βιβλία λειτουργούν κυρίως ως διακοσμητικά στοιχεία στη βιβλιοθήκη είναι μια άλλη, σαφώς πιο επικίνδυνη έρευνα.
Διαβάστε επίσης
Ο θεός Διόνυσος θα ήταν υπερήφανος για εμάς
Και αφού πιάσαμε τα δύο δημοφιλέστερα χόμπι των Ελλήνων, ήρθε η ώρα για το εύρημα-διαμάντι της μελέτης. Στην τρίτη θέση, με ποσοστό 35%, βρίσκονται τα πάρτι. Και εύλογα θα αναρωτηθεί κανείς γιατί αποτελεί αυτό τόσο σημαντικό εύρημα; Η απάντηση βρίσκεται στους αριθμούς. Οι Έλληνες δηλώνουν ότι έχουν το partying ως χόμπι σε ποσοστό που ξεπερνά κατά 20 ποσοστιαίες μονάδες τον παγκόσμιο μέσο όρο ο οποίος ανέρχεται στο 15%. Για την ακρίβεια, καμία άλλη χώρα από όσες εξετάστηκαν δεν πλησιάζει το εντυπωσιακό 35%, γεγονός που μας φέρνει επάξια στην πρώτη θέση της διεθνούς κατάταξης και μας καθιστά πρωταθλητές των πάρτι. Εξίσου εντυπωσιακό είναι ότι στη δεύτερη θέση βρίσκεται η Βραζιλία με ποσοστό 25% η χώρα που έχει συνδέσει το όνομά της με το καρναβάλι, το Ρίο, την Κοπακαμπάνα και όλα όσα μας έρχονται στον νου όταν ακούμε τη λέξη «ξεφάντωμα». Με λίγα λόγια, ακόμη και απέναντι σε μια χώρα που έχει κάνει τη διασκέδαση εξαγώγιμο προϊόν, εμείς δηλώνουμε κατά πολύ περισσότερο το πάρτι ως χόμπι. Αν αυτό δεν είναι εθνική διάκριση, τότε τι είναι; Οι άλλοι λαοί μπορεί να έχουν αναπτύξει τεχνολογία, να έχουν οργανώσει καλύτερα τον κοινωνικό τους ιστό και να έχουν λύσει προβλήματα που εμείς συζητάμε εδώ και δεκαετίες, αλλά τουλάχιστον όταν πέφτει η νύχτα και έρχεται η ώρα της διασκέδασης εξάγουμε πολιτισμό ακριβώς όπως έκαναν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι.
Με λίγα λόγια, ακόμη και απέναντι σε μια χώρα που έχει κάνει τη διασκέδαση εξαγώγιμο προϊόν, εμείς δηλώνουμε κατά πολύ περισσότερο το πάρτι ως χόμπι.
Στην περίπτωσή μας, έχω ακούσει κατά καιρούς κάθε λογής στερεότυπα για τον χαρακτήρα και την ψυχοσύνθεση του Έλληνα. Δεν ξέρω πόσα από αυτά ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, πάντως ένα από τα πιο διαδεδομένα, που πιθανώς όλοι έχουμε ακούσει, είναι ότι μας αρέσει η διασκέδαση ή, για να το πούμε λίγο πιο λαϊκά, ότι είμαστε «γλεντζέδες». Το πώς ακριβώς ερμηνεύει ο καθένας τον όρο δεν έχει και τόση σημασία. Για άλλους σημαίνει ποτό και χορό μέχρι το πρωί, για άλλους ένα τραπέζι που ξεκινά με την πρόθεση να πιούμε ένα κρασάκι και καταλήγει σε διονυσιακό φαγοπότι. Πιστεύω, πάντως, ότι η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων θα συμφωνήσει πως, αν υπάρχει κάτι για το οποίο δεν έχουμε να ζηλέψουμε τίποτα από κανέναν άλλο λαό στον κόσμο, αυτό είναι η νυχτερινή ζωή. Ακόμα και αν έχουμε δουλειές που μας περιμένουν το επόμενο πρωί, λογαριασμούς απλήρωτους και υποχρεώσεις, όταν έρθει η ώρα της εξόδου, κάπως θα τα βολέψουμε. Ο ύπνος μπορεί να περιμένει. Οι υποχρεώσεις επίσης.
Το ξενύχτι δεν κοιτάει ηλικίες, μόνο αντοχές
Και επειδή θα ήταν εύκολο να υποθέσουμε ότι όλη αυτή η αγάπη για τα πάρτι αφορά κυρίως τους εικοσάρηδες που έχουν ακόμα την ενέργεια να ξενυχτούν μέχρι το πρωί και να εμφανίζονται στη δουλειά την επόμενη μέρα σαν να μη συνέβη τίποτα, τα στοιχεία έρχονται να μας διαψεύσουν εν μέρει. Πράγματι, η Gen Z βρίσκεται στην πρώτη θέση, με ποσοστό 38%, αλλά οι Millennials ακολουθούν κατά πόδας με 37%, ενώ ακόμη και η Gen X καταγράφει ένα εντυπωσιακό 32%. Όσο για τους Baby Boomers, μπορεί να πέφτουν στο 22%, αλλά και πάλι το ποσοστό δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητο.
«Στην Ελλάδα η διάθεση για διασκέδαση δεν έχει ημερομηνία λήξης, απλώς όσο περνούν τα χρόνια ίσως να αλλάζει λίγο η ώρα προσέλευσης και αποχώρησης».
Εν ολίγοις, το πάρτι δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο των νέων, ούτε μια δραστηριότητα που εγκαταλείπεις αυτομάτως μόλις αρχίσουν οι πόνοι στη μέση και στα γόνατα. Ούτε όταν με τα χρόνια αυξάνονται οι υποχρεώσεις και το αν θα βρεις τραπέζι με καρέκλα αντί για σκαμπό αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την εξέλιξη της βραδιάς. Στην Ελλάδα η διάθεση για διασκέδαση δεν έχει ημερομηνία λήξης, απλώς όσο περνούν τα χρόνια ίσως να αλλάζει λίγο η ώρα προσέλευσης και αποχώρησης και, πιθανότατα, η ποσότητα καφέ που χρειάζεται την επόμενη μέρα για να επανέλθεις στις εργοστασιακές ρυθμίσεις της στοιχειώδους λειτουργικότητας που απαιτεί καθημερινότητα.
Οι Αμερικάνοι στην κουζίνα, οι Έλληνες στην πίστα
Τέλος ας περάσουμε και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού όπου οι Αμερικανοί έχουν μια κάπως διαφορετική αντίληψη για το πώς πρέπει να περνούν τον ελεύθερο χρόνο τους. Στην πρώτη θέση των αγαπημένων τους χόμπι βρίσκεται το μαγείρεμα και η ζαχαροπλαστική με ποσοστό 39%, ενώ ακολουθούν τα κατοικίδια με 36% και τα βιντεοπαιχνίδια με 35%. Για να μην παρεξηγηθούμε, και εμείς οι Έλληνες αγαπάμε το φαγητό, και μετατρέπουμε κάθε κοινωνική περίσταση σε τραπέζι. Και φυσικά, είναι υπέροχο να λατρεύεις τον σκύλο, τη γάτα ή το ιγκουάνα σου.
Αλλά, μεταξύ μας, υπάρχει κάτι λίγο ξενέρωτο στο να δηλώνεις ως βασικό χόμπι τη μαγειρική και τα βιντεοπαιχνίδια, όταν θα μπορούσες να βρίσκεσαι έξω, να γνωρίζεις κόσμο και να διασκεδάζεις μέχρι να σε βρει το ξημέρωμα. Εξάλλου όσον αφορά τη μαγειρική, εμείς δεν χρειάζεται να την ανακηρύξουμε καν ως εθνικό χόμπι για να αποδείξουμε την αξία μας, καθώς η ελληνική κουζίνα θεωρείται δικαίως μία από τις κορυφαίες του κόσμου.
Διαβάστε επίσης
Στη δουλειά πρωταθλητές ωρών· στο πάρτι, πρωταθλητές επιδόσεων
Τα στερεότυπα, λοιπόν, επιβεβαιώνονται εν μέρει και, στην προκειμένη περίπτωση, μάλλον δεν έχουμε κανέναν λόγο να ντρεπόμαστε γι’ αυτό. Μπορεί να γκρινιάζουμε για την καθημερινότητα και να έχουμε πάντα δέκα λόγους για να παραπονεθούμε, αλλά όταν πρόκειται για διασκέδαση, ξέρουμε πολύ καλά τι κάνουμε. Άλλωστε, δεν είναι ότι καθόμαστε όλη μέρα και περιμένουμε να ανοίξουν τα μπουζούκια. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, οι Έλληνες εργαζόμαστε τις περισσότερες ώρες την εβδομάδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οπότε, αν μη τι άλλο, δικαιούμαστε λίγη αποσυμπίεση. Και αφού έχουμε περάσει τη μισή μας ζωή στη δουλειά, δεν θα ζητήσουμε την άδεια κανενός για να περάσουμε και την άλλη μισή πίνοντας, τρώγοντας και γλεντώντας σαν να μην υπάρχει αύριο. Δεν πειράζει λοιπόν, που δεν έχουμε κατακτήσει την κορυφή σε όλα, τουλάχιστον στα πάρτι είμαστε πρωταθλητές!
