10 +1 πανκ μπάντες που πρέπει να ακούσεις

Αν νομίζεις ότι το πανκ είναι μια ξεθωριασμένη αφίσα των Ramones ή ένα δερμάτινο μπουφάν με καρφιά που σκονίζεται στην ντουλάπα, ήρθε η ώρα να αναθεωρήσεις. Σήμερα, ο ήχος που γεννήθηκε από την οργή και το DIY πνεύμα επιστρέφει πιο σέξι, πιο εκρηκτικός και πιο επίκαιρος από ποτέ. Δεν πρόκειται για νοσταλγία, αλλά για το soundtrack της Gen Z και όσων αναζητούν κάτι αληθινό ανάμεσα στα γυαλιστερά pop hits και τους τυποποιημένους αλγόριθμους.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Από τα ιδρωμένα stage της Μελβούρνης και τα skate parks της Καλιφόρνια μέχρι τα υπόγεια του Όσλο, μια νέα γενιά μουσικών σπάει τα στερεότυπα. Εδώ η ωμή ενέργεια συναντά το glam, η ψυχεδέλεια το street-style και οι κολλητικές μελωδίες την απόλυτη ελευθερία.

Συγκεντρώσαμε τις 11 μπάντες που αξίζει να μπουν άμεσα στις λίστες σου αν θέλεις να ξέρεις τι σημαίνει rock ‘n’ roll σήμερα. Από το χάος των The Chats μέχρι την υπνωτική γοητεία των L.A. Witch, αυτά είναι τα συγκροτήματα που πρέπει να ακούσεις, ειδικά αν δεν τα έχεις ακούσει ακόμη.

Bad Nerves

Οι Bad Nerves κατάγονται από το Ανατολικό Λονδίνο και αποτελούν μία από τις πιο συναρπαστικές νέες δυνάμεις του βρετανικού rock. Το στυλ τους περιγράφεται ως power pop – garage punk, συνδυάζοντας την ταχύτητα των Ramones με τις κολλητικές μελωδίες των Radiohead, ενώ τους έχουν αποκαλέσει και «Radiohead on speed». Παίζουν με καταιγιστικούς ρυθμούς, χωρίς να θυσιάζουν την ποπ ευαισθησία τους. Ο τύπος τους έχει αποθεώσει για την αστείρευτη ενέργειά τους, χαρακτηρίζοντας τον ήχο τους ως «ένεση αδρεναλίνης». Θεωρούνται ένα από τα καλύτερα live σχήματα της γενιάς τους, καθώς κατάφεραν να κάνουν το punk ξανά εξαιρετικά διασκεδαστικό για το ευρύ κοινό.

Ξεκινήστε με το: Can’t be mine

Destroy Boys

Με έδρα το Σακραμέντο της Καλιφόρνια, οι Destroy Boys σχηματίστηκαν το 2015 και έγιναν γρήγορα ηγετική μορφή του σύγχρονου punk rock. Ο ήχος τους έχει έντονες επιρροές από το κίνημα Riot Grrrl και το garage punk, με στίχους που θίγουν κοινωνικά ζητήματα, την ταυτότητα και τις προσωπικές σχέσεις. Έχουν γραφτεί διθυραμβικά σχόλια για την αυθεντικότητα και την ακατέργαστη ειλικρίνεια της frontwoman Alexia Roditis. Οι κριτικοί τους θεωρούν τη «φωνή της Gen Z στο punk», αποθεώνοντας την ικανότητά τους να εξελίσσονται μουσικά από δίσκο σε δίσκο, διατηρώντας πάντα τη DIY αισθητική και την ενέργεια πάνω στη σκηνή.

Ξεκινήστε με το: I Threw Glass at My Friend’s Eyes and Now I’m on Probation

The Chats

Οι The Chats έρχονται από το Sunshine Coast της Αυστραλίας και έγιναν παγκόσμιο φαινόμενο με το viral κομμάτι “Smoko”. Αυτοαποκαλούνται pub punk, παίζοντας ένα απλό, γρήγορο και άκρως χιουμοριστικό στυλ punk rock που εστιάζει στην καθημερινή ζωή της αυστραλιανής εργατικής τάξης. Ο κόσμος τους έχει υποδεχτεί ως τους «σωτήρες του αυθεντικού punk», εκτιμώντας την άρνησή τους να πάρουν τους εαυτούς τους πολύ σοβαρά. Έχουν γραφτεί διθυραμβικά σχόλια για την ικανότητά τους να δημιουργούν εξαιρετικές μελωδίες από το τίποτα, ενώ θεωρούνται συνεχιστές της παράδοσης συγκροτημάτων όπως οι The Saints και οι Cosmic Psychos.

Ξεκινήστε με το: Smoko

The Linda Lindas

Αυτό το κουαρτέτο από το Λος Άντζελες, που αποτελείται από κορίτσια ασιατικής και λατινοαμερικάνικης καταγωγής, τράβηξε τα βλέμματα το 2021. Συνδυάζουν 90s indie punk, power pop και classic punk. Έγιναν διάσημες για το τραγούδι “Racist, Sexist Boy”, το οποίο γράφτηκε ως απάντηση σε ένα ρατσιστικό περιστατικό στο σχολείο τους. Τις έχουν επαινέσει για τη φρεσκάδα και το θάρρος τους, ενώ φέρνουν μια απαραίτητη νέα προοπτική στο punk. Παρά το νεαρό της ηλικίας τους, θεωρούνται μουσικά ώριμες, με τον μουσικό τύπο να τις χαρακτηρίζει ως το μέλλον του εναλλακτικού rock.

Ξεκινήστε με το: Oh!

L.A. Witch

Οι L.A. Witch είναι ένα τρίο από το Λος Άντζελες που υπηρετεί ένα σκοτεινό και υπνωτικό garage rock. Η μουσική τους είναι βουτηγμένη στο reverb, με έντονα στοιχεία ψυχεδέλειας, surf rock και desert noir αισθητική. Ο τύπος τις περιγράφει συχνά ως «μοιραίες και απόκοσμες», συγκρίνοντας τον ήχο τους με μια βόλτα στην έρημο τη νύχτα. Οι κριτικοί έχουν εξαίρει την ικανότητά τους να δημιουργούν ατμόσφαιρα χωρίς να χάνουν την punk αιχμηρότητά τους. Με τον τελευταίο τους δίσκο DOGGOD, γράφτηκε ότι μετακινούνται με επιτυχία προς το post-punk και το gothic rock, θυμίζοντας τις πρώιμες μέρες των Cure.

Ξεκινήστε με το: I wanna lose

Amyl and the Sniffers

Κατάγονται από τη Μελβούρνη της Αυστραλίας και είναι ίσως το πιο επιτυχημένο punk συγκρότημα των τελευταίων ετών παγκοσμίως. Παίζουν εκρηκτικό pub rock/punk με επιρροές από τα 70s. Η frontwoman Amy Taylor θεωρείται μία από τις πιο χαρισματικές προσωπικότητες της rock σκηνής σήμερα. Έχουν γραφτεί αμέτρητα άρθρα για την ενέργειά τους και την ικανότητά τους να ενώνουν το punk με το hard rock. Οι κριτικοί τους αποθεώνουν για την αμεσότητά τους, χαρακτηρίζοντας τους δίσκους τους ως «μανιφέστα ελευθερίας» και την Taylor ως μια σύγχρονη εικόνα του γυναικείου δυναμισμού στη μουσική.

Ξεκινήστε με το: Hertz

Turnstile

Οι Turnstile από τη Βαλτιμόρη κατάφεραν το αδιανόητο: να κάνουν το hardcore punk προσιτό στο mainstream χωρίς να χάσουν την ταυτότητά τους. Ο ήχος τους είναι μια μίξη hardcore, alternative rock και pop στοιχείων. Το άλμπουμ τους Glow On θεωρείται σταθμός για τη δεκαετία του 2020, λαμβάνοντας υποψηφιότητες για Grammy. Οι κριτικοί μιλούν για την «επαναφεύρεση του hardcore», επαινώντας τον τρόπο που ενσωματώνουν μελωδίες και πειραματικές υφές. Έχει γραφτεί ότι οι Turnstile είναι το συγκρότημα που γκρέμισε τα τείχη ανάμεσα στα είδη, κάνοντας το punk να ακούγεται φρέσκο, πολύχρωμο και αισιόδοξο.

Ξεκινήστε με το: Birds

Spiritual Cramp

 Με έδρα το Σαν Φρανσίσκο, οι Spiritual Cramp παίζουν ένα ιδιαίτερο στυλ punk που δανείζεται στοιχεία από το post-punk, τη mod κουλτούρα και το ska. Ο ήχος τους θυμίζει την ενέργεια των Clash, συνδυάζοντας την πολιτική άποψη με χορευτικούς ρυθμούς. Ο τύπος τους έχει χαρακτηρίσει ως ένα από τα πιο “cool” συγκροτήματα της σκηνής, τονίζοντας την ικανότητά τους να γράφουν κομμάτια που σου αποτυπώνονται στο μυαλό με τη μία. Οι κριτικές που έχουν γραφτεί γι’ αυτούς στέκονται στην ποικιλομορφία των επιρροών τους, σημειώνοντας ότι καταφέρνουν να ακούγονται ταυτόχρονα ρετρό και απόλυτα σύγχρονοι, προσφέροντας μια νέα πνοή στο punk του 21ου αιώνα.

Ξεκινήστε με το: Talkin’ on the internet

Mannequin Pussy

Από τη Φιλαδέλφεια, οι Mannequin Pussy είναι γνωστοί για τη συναισθηματική τους ένταση και τον δυναμικό τους ήχο που κινείται ανάμεσα στο punk, το noise rock και το indie. Η μουσική τους μπορεί να είναι απόλυτα επιθετική τη μία στιγμή και μελωδικά εύθραυστη την επόμενη. Έχουν λάβει διθυραμβικές κριτικές για τον δίσκο τους I Got Heaven, με τους κριτικούς να εξαίρουν τη φωνητική ερμηνεία της Missy Dabice. Είναι ένα από τα λίγα συγκροτήματα που μπορούν να εκφράσουν τόσο ωμά τον πόνο, την οργή και τη λύτρωση, καθιστώντας τους απαραίτητους στο σύγχρονο εναλλακτικό στερέωμα.

Ξεκινήστε με το: I got heaven

Deathchant

Οι Deathchant από το Λος Άντζελες προσφέρουν μια μοναδική μίξη heavy psych, proto-metal και punk. Είναι διάσημοι για τις διπλές κιθάρες τους και τον ογκώδη ήχο τους που θυμίζει μια διασταύρωση των Thin Lizzy με τους Motörhead, υπό την επήρεια LSD. Ο τύπος τους περιγράφει ως «υψηλών οκτανίων rock ‘n’ roll», επαινώντας την τεχνική τους κατάρτιση και την punk αισθητική τους. Οι κριτικοί τονίζουν ότι οι Deathchant καταφέρνουν να ακούγονται “vintage” χωρίς να είναι παρωχημένοι, ενώ απευθύνονται τόσο στους οπαδούς του metal όσο και του punk. Η δε φωνή του τραγουδιστή θυμίζει πολύ τον τεράστιο, συγχωρεμένο, Lemmy.

Ξεκινήστε με το: Canyon

+The Dogs

Οι The Dogs είναι ελαφρώς πιο παλιοί στο κουρμπέτι από τους υπόλοιπους της λίστας. Κατάγονται από το Όσλο της Νορβηγίας και σχηματίστηκαν το 2011 από τον εμβληματικό frontman Kristopher Schau. Το μουσικό τους ύφος είναι ένα εκρηκτικό μείγμα garage rock και punk, μπολιασμένο με στοιχεία soul και blues, όπου κυριαρχεί το χαρακτηριστικό όργανο και η βραχνή, γεμάτη ένταση ερμηνεία του Schau. Είναι διάσημοι στη Σκανδιναβία για την εντυπωσιακή συνέπειά τους, καθώς για χρόνια τηρούσαν την παράδοση να κυκλοφορούν ένα νέο άλμπουμ κάθε πρώτη εβδομάδα του Ιανουαρίου. Οι κριτικοί τους έχουν χαρακτηρίσει ως μια «ασταμάτητη μηχανή παραγωγής rock ‘n’ roll», εξαίροντας την ωμότητα του ήχου τους και τη σκοτεινή, συχνά αυτοσαρκαστική θεματολογία των στίχων τους. Έχουν γραφτεί διθυραμβικά σχόλια για τις ζωντανές τους εμφανίσεις, οι οποίες θεωρούνται από τις πιο αξιοσημείωτες στην Ευρώπη, γεγονός που τους οδήγησε μέχρι και στο να ανοίξουν τη συναυλία του Bruce Springsteen στο Όσλο.

Ξεκινήστε με το: I’m Done with Fucking, I Just Wanna Dance