The Voice 2026: Το σόου των κριτών και όχι των παιχτών άρχισε
Ευχάριστο πυροτεχνηματικά με κερδισμένους μόνο τους coaches και το κανάλι, και όχι τα νέα ταλέντα.
Περιεχόμενα
Δεκαετίες τώρα, από το Να η ευκαιρία, τα Fame Story, Pop Idol, Super Idol και Greek Idol, The Rising Star, X Factor, Star Academy, Dream Show, The Final Four, House of Fame: La Academia, ακόμη και στις εκπομπές της Αννίτας Πάνια, αναζητούνται μανιακά νέα ταλέντα. Αλλά το μόνο talent show που έχει επιβιώσει είναι το The Voice με 12 χρόνια συνεχούς πορείας στην prime time τηλεόραση, χάρη στο τηλεοπτικό αλλά μουσικό ενδιαφέρον των Blind Auditions. Αυτά έχουν δραματικότητα, αγωνία και μια έστω και επιφανειακή διάθεση αμεροληψίας, πως η φωνή και μόνο μετράει και όχι η εμφάνιση και η σκηνική παρουσίαση. Έχουν ακόμα μια αίσθηση κρίσης και των κριτών, που βγάζει και μια οπαδική χροιά των fans. Και χρόνια τώρα μονίμως κάποιοι τραγουδάνε και κάποιοι καταξιωμένοι, με την Παπαρίζου σχεδόν μόνιμη για 10 συνεχόμενα χρόνια, τους κρίνουνε!
Το talent είναι η πρόφαση και το show των coaches το ζητούμενο
Μεγάλοι και μικροί, καλλίφωνοι ή όχι, ταλεντάρες ή μη, χεβιμεταλάδες, ροκάδες, τζαζίστες, λάτρεις του ρεμπέτικου, του παραδοσιακού, του νησιώτικου, του κλασικού, του εντέχνου, του λαϊκού, του εθνικ, του λάτιν, του ιαπωνικού, των πολυφωνικών, των ντουέτων, των χορωδιών, των μουσικοχορευτικών, του βυζαντινού μέλους, των ποπ, των γκοθικ, των χορευτικών, των αγγλικών, των αμερικανικών, των φολκ, των μπλουζ, των λαϊκών, των σκυλάδικων, των ντίσκο, των κάντρι, των μεσαιωνικών μπαλαντών, των ερωτικών ιταλικών, των παθιάρικων γαλλικών, των λεβέντικων κρητικών, του Φοίβου, του Καραβέλα, του Νταλάρα, του Καλδάρα, του Σαββόπουλου και του Πουλόπουλου, της Βιτάλη, του Καράλη, της Αλεξίου και του Παπαδημητρίου και όλων των ονομάτων και μουσικών ειδών, που κάνουν ή δε κάνουν ρίμες, κρίνονται και κρίνουν.
Στο τέλος ψηφίζει το κοινό και κερδίζει, σχεδόν πάντα, άντρας και λαϊκός. Ένθερμοι κριτές αποθεώνουν ή απογειώνουν. Τα κανάλια θριαμβολογούν για τα νούμερα. Οι παρουσιαστές δίνουν συνεντεύξεις για την επιτυχία. Από τους νέους που συμμετείχαν, ακόμη και κερδίσαν, κανέναν δεν θυμόμαστε αμέσως την επόμενη βραδιά και από ότι έχουμε καταλάβει από τα 11.000.000 μας και κάμποσα εκατομμύρια της ομογένειας μας, ΟΛΟΙ τραγουδάμε! Και όλοι θέλουμε καριέρα στα μπουζούκια, τις μουσικές σκηνές, το Μέγαρο, το ΟΛΥΜΠΙΑ – Μαρία Κάλλας, τις παιδικές χορωδίες, τη χορωδία της ΚΝΕ, αυτή των ΚΑΠΙ Βορείων Προαστιών, τις μπουάτ, τις θεατρικές σκηνές των μιούζικαλ, τα μεζεδοπωλεία και τα κουτούκια και ό,τι άλλο.
Μα οι νέοι πάνε με προσδοκίες, με ελπίδα, με όνειρα και τα βλέμματα τους όταν κανείς δεν γυρίζει, είναι τόσο θλιμμένα, που δεν αντέχονται για να υπάρξει διασκέδαση σε όλο το υπόλοιπο! Και ας ξέρουμε πως η αναζήτηση τάχα ταλέντου, είναι μόνο η πρόφαση…
Ξέροντας τι θα συμβεί, ας δούμε τι φόρεσε η Πάολα και πού βρήκε τόσο κλαρωτό dessin!
Και σ’ αυτό το The Voice το μελαγχολικό, με την απουσία του Γιώργου Μαζωνάκη σχεδόν υλική και σπαρακτικά πραγματική, τα ίδια θα γίνουν. Θα περνάμε ευχάριστα κάποιες ωρίτσες, θα ασχοληθούμε για λίγο εντυπωσιασμένοι με το τι φόρεσε η Πάολα, η νεα coach και πώς φιλήθηκε με την Παπαρίζου και θα κάνει ψηλά νούμερα τηλεθέασης, όπως ήδη συνέβη με το πρώτο επεισόδιο.
Θα πούμε και πως μια χαρά επαρκής είναι ο Λιανός, αλλά Καπουτζίδης άλλος δεν γίνεται -και αλήθεια είναι! Κατά τα άλλα η ώρα θα περνάει με σκετσάκια, αστεία, υπερβολικά γέλια και promo των coaches μεταξύ τους. Η κάμερα και η προσοχή θα εστιάζουν μόνο στο πώς θα τσακωθούν χαριτωμένα ή πώς θα αυτοσαρκαστούν οι κριτές για να γεμίσει ο τηλεοπτικός χρόνος και κάπου εκεί, ε, για να δικαιολογηθεί και το σόου, θα υπάρχουν και ταλαντούχοι νέοι σε δεύτερη μοίρα.
Ξέρουμε και εμείς και οι κριτές και πιθανόν και οι ίδιοι οι συμμετέχοντες πως κανένας νικητής ή παίκτης του Voice δεν έχει κάνει πραγματική καριέρα μετά το τέλος του σόου, με την παραγωγή και τις δισκογραφικές εταιρείες να εκμεταλλεύονται την τηλεθέαση των Blind Auditions, αλλά να μην επενδύουν στο μέλλον των παιδιών. Ξέρουμε πως και για να προχωρήσει ένας παίκτης μέσα στην εξέλιξη του show, δεν αρκεί η φωνή του, αλλά πρέπει να έχει μια δακρύβρεχτη ή ιδιαίτερη προσωπική ιστορία που να πουλάει στην τηλεόραση. Όλοι ασχολούνται περισσότερο με τις μαμάδες, τους μπαμπάδες, τα αδέλφια, τις γιαγιάδες όπως συνέβη στο πρώτο επεισόδιο, παρά με τους ίδιους που συμμετέχουν, τις φωνές και τις ερμηνείες τους. Και ο τηλεοπτικός χρόνος γεμίζει με ένα χρόνιο σιγουράκι τηλεθεασης, που ξέρει ο ΣΚΑΪ και προτιμά. Από άλλα κι άλλα, χίλιες φορές αυτό, βέβαια. Τουλάχιστον ακούμε και τραγουδάκια!
