Βασίλης Παπακωνσταντίνου:Ο λόγος που κοινοποίησα ότι έχω κατάθλιψη, είναι για να πολεμήσω το στίγμα που βιώνουν οι άνθρωποι με προβλήματα ψυχικής υγείας
Ο αγαπημένος ερμηνευτής μίλησε για την κατάθλιψη σε περιοδικό που εκδίδει ο Σύλλογος για τη Ψυχική Υγεία.
Βασίλης Παπακωνσταντίνου.
`Ενας από τους καλύτερους Έλληνες τραγουδιστές και συνθέτες. Ο ερμηνευτής με την ξεχωριστή χροιά της φωνή του που σε ταξιδεύει. Με τους δύο δίσκους του που κυκλοφόρησαν το 1978 και το 1982 έγινε σταδιακά η στροφή σε ήχο πιο ηλεκτρικό και οι στίχοι των τραγουδιών του αφορούν σύγχρονα προβλήματα – όπως η μοναξιά, τα ναρκωτικά, οι ανθρώπινες σχέσεις. Ο πρώτος, που είχε ως τίτλο το όνομα του, περιλάμβανε τραγούδια του Αντώνη Βαρδή καθώς και διασκευές τραγουδιών του Διονύση Σαββόπουλου και του Μίκη Θεοδωράκη. Ο δεύτερος, το “Φοβάμαι”, περιλάμβανε τραγούδια του Μάνου Λοΐζου, του Λάκη Παπαδόπουλου, του Γιάννη Ζουγανέλη και του Γιάννη Γλέζου. Η επιτυχία του ήταν μεγάλη και από τότε καθιερώνεται στο χώρο.
Ο αγαπημένος καλλιτέχνης έδωσε μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συνέντευξη στο περιοδικό «Τα ΣΟΨΥχά μας» που εκδίδει ο Σύλλογος για τη Ψυχική Υγεία και το οποίο έχει θεματολογία γύρω από ζητήματα ψυχικής υγείας. Μίλησε για την κατάθλιψη και την αρχική του απόφαση να πάρει φαρμακευτική αγωγή…
Ακολουθεί το απόσπασμα της συνέντευξης:
«Θα μου μιλάτε στον ενικό και θα με λέτε Βασίλη», ξεκαθάρισε από την αρχή και έτσι η αμηχανία μας κατ` ευθείαν έφυγε… Απλός, ειλικρινής, άμεσος. Χειμαρρώδης, εκρηκτικός και ευαίσθητος. Θυμάται τα πρώτα του βήματα, συγκινείται, γελάει και μιλάει ανοιχτά για την κατάθλιψη που αντιμετωπίζει και νιώθουμε ότι εκτός από τα τραγούδια του, υπάρχει και κάτι άλλο που μας «δένει» με τον σπουδαίο αυτό άνθρωπο…
-Έχεις αναφέρει ότι έχεις αντιμετωπίσει πρόβλημα ψυχικής υγείας και συγκριμένα κατάθλιψη.
Δεν το κρύβω, ναι, το έχω πει. Ο λόγος που κοινοποίησα ότι έχω κατάθλιψη, είναι για να πολεμήσω το στίγμα που βιώνουν οι άνθρωποι με προβλήματα ψυχικής υγείας. Η κατάθλιψη είναι πράγματι μια αρρώστια της εποχής μας και είναι θεραπεύσιμη με πολλούς τρόπους. Γιατί η κοινωνία έχει βαφτίσει ιδιαίτερα τους ανθρώπους με προβλήματα ψυχικής υγείας; Θα πει ο γείτονας ότι το παιδί μου είναι τρελό -είναι μια ηλιθιότητα αυτό. Δηλαδή αν πονάει το νεφρό σου δεν θα πας στον γιατρό, αν πονάει το κεφάλι σου δεν θα πάρεις ασπιρίνη; Είναι μια πάθηση σαν όλες τις άλλες… Εμένα η κατάθλιψη μου ξεκίνησε από μικρή ηλικία, θυμάμαι από τα 18 μου. Το πάλευα, το πάλευα, το πάλευα, έκανα συζητήσεις γι` αυτό με ειδικούς… Το είχα συνειδητοποιήσει από την αρχή μέχρι που έφτασα στην ηλικία των 50 χρόνων και εκεί χρειάστηκα και θεραπεία με φάρμακα».
